பாயும் வேகம் ஜெட் லீ தாண்டா
பன்ச் வெச்சா இட்லி தாண்டா
Rated PG - for Pseudo-DK, DMK, Liberals, Marxists....
ஊர்ல சொல்றது சொலவடை
உண்மையைச் சொல்றது இட்லிவடை

Wednesday, November 04, 2015

விவாதச் சூழலை மாசுப்படுத்துவது யார்? மற்றும் உங்களால் .... போட முடியுமா ?


திரு.ஸ்டாலின் ராஜாங்கம் அவர்களின் ஃபேஸ்புக் பக்கத்திலிருந்து:

ஜூலை, ஆகஸ்டு மாதங்களின் காலச்சுவடு இதழில் ஆ.திருநீலகண்டன் எழுதிய “திராவிடன் இதழில் அயோத்திதாசர்” என்ற கட்டுரை இரு பகுதிகளாக வெளியாகியிருந்தது. அயோத்திதாசர் மறைக்கப்பட்டதில் பெரியாருக்கும் திராவிட இயக்கத்திற்கும் தொடர்பிருந்ததாக முன்பு வெளிப்பட்ட தலித் தரப்பு விமர்சனங்களை தனக்குக் கிடைத்த தரவுகள் மூலம் அக்கட்டுரையாளர் எதிர்கொள்ள முற்பட்டிருந்தார். அக்கட்டுரை மீது நானெழுதிய எதிர்வினை கூட காலச்சுவடு இதழிலேயே வெளியாகியிருந்தது. ஆனால் என்னுடைய இப்பதிவு அக்கட்டுரை சார்ந்ததல்ல. மாறாக அயோத்திதாசர் தொடர்பான தலித் தரப்பு விமர்சனங்கள் இங்கு எவ்வாறு புரிந்து கொள்ளப்பட்டிருந்தன? அவற்றை மறுக்கும் படியான திராவிடத் தரப்பு எழுத்துகள் வரும்போது அதுவரை மறைந்துகிடந்த எண்ணங்கள் எவ்வாறு வெளிப்படுகின்றன? என்பவற்றைப் பற்றியது.
ஜூலை மாதம் 21-ந்தேதியிட்ட தம் முகநூல் பக்கத்தில் பூவுலகின் நண்பர்கள் சுந்தர்ராஜன் மேற்கண்ட கட்டுரையின் முதல் பகுதியை (ஜூலை மாத காலச்சுவடு) பகிர்ந்திருந்தார். அவரின் சிறிய குறிப்போடு அக்கட்டுரை பகிரப்பட்டிருந்தது. அக்குறிப்பாவது : இந்துத்துவச் சக்திகள் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களையும் தலித்துகளையும் பிரித்து வைப்பதற்காகத் தொடர்ச்சியாக சொல்லிவரும் ஒரு பொய்யான குற்றச்சாட்டு ‘திராவிட இயக்கம் அயோத்திதாசரை திட்டமிட்டே மறைத்து விட்டது. உள்நோக்கம் உள்ள இந்தத் தவறான செய்தியை முறியடிப்பதாக உள்ளது திருநீலகண்டன் அவர்கள் எழுதியுள்ள இந்தக் கட்டுரை.

இக்குறிப்பின் மூலம் சாதி இந்துத்துவம் மற்றும் தலித்துகள் பற்றிய பொதுவான பார்வையையும், கட்டுரை பற்றிய குறிப்பான பார்வையையும் சுந்தர்ராஜன் வெளிப்படுத்திள்ளார். அதாவது அவரின் இப்பதிவு, சாதி பற்றிய சமகால எதார்த்தங்களையும் அதுதொடர்பாக தலித்துகள் எழுப்பி வந்திருக்கும் விவாதங்களையும் விமர்சனப் பூர்வமாகவேனும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளாத அணுகுமுறையாக இருக்கிறது.
சாதியையும் அது தொடர்பான இன்றைய பிரச்சினைகளையும் முழுக்க பிராமணர்-பிராமணரல்லாதார் என்கிற இரட்டை எதிர்மறைக்குள்ளிருந்தே அணுகும் பார்வை அவருடையதாயிருக்கிறது. பொதுவாக தலித் அல்லாத ஆதிக்கச் சாதியினருக்கும் தலித்துகளுக்குமான சாதிய முரணை அதற்குரிய களத்தில் அல்லாது, தான் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் அரசியல் நம்பிக்கையிலிருந்து இந்துத்துவப் பிரச்சினையாக மட்டுமே பலரும் பார்க்கின்றனர். இங்கு சுந்தர்ராஜனும் அவ்வாறுதான் பார்த்திருக்கிறார். இந்துத்துவம் என்பதைப் பார்ப்பனியம் என்று கொள்வது இத்தகு பார்வையின் விரிவு. மொத்தத்தில் ‘இன்றைய’ பிரச்சினைகளுக்குப் பார்ப்பனியம் என்கிற ‘வரலாற்றுக்’ காரணியை மட்டுமே காட்டுவது இதன் அடிப்படை.

இத்தகைய அணுகுமுறையால் பிராமணரல்லாத சாதிகளுக்கு வரலாற்றிலும் இன்றைய நிலையிலும் சாதியமைப்பில் இருக்கும் பங்கோ, அதனால் வரும் பயனோ சொல்லப்படாமல் போய்விடுகிறது. அவர்கள் (பாவம்) தூண்டப்படுவதாலேயே இதையெல்லாம் செய்கிறார்கள் என்கிற அர்த்தம் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது. இது திராவிட இயக்கத்தின் சட்டகம். இதன்மூலம் ஒடுக்கப்படும் தலித்துகளின் பார்வையிலிருந்து சூத்திரர்கள் காப்பாற்றப்பட்டு பார்ப்பனர்கள் மட்டுமே குவிமையமாக்கப்படுகிறார்கள்.

இவ்வாறு வரலாற்றின் பேரில் தலித்துகளின் கோபம் பார்ப்பனர்கள் மீதே தொடர்ந்து தக்கவைக்கப்படுகிறது. அதே வேளையில் இதிலிருக்கும் சமகால எதார்த்தமின்மையையும் போலித்தனத்தையும் ஆராய்ந்து கேள்வியெழுப்புகிற தலித்துகள் இந்துத்துவத்திடம் ‘சோரம்’ போனவர்களாகக் காட்டப்பட்டு விடுகிறார்கள். இதிலிருக்கும் நுட்பமொன்றைக் கவனிக்க வேண்டும். தூண்டுகிறவர்கள் பார்ப்பனர்கள், சோரம் போகிறவர்கள் தலித்துகள் என்ற விமர்சனங்கள் சொல்லப்படுகிற அளவிற்கு இடையில் இருக்கும் சாதிகளின் நடைமுறை என்ன என்பது இதே அளவிற்கு எடுத்துக்காட்டப் படுவதில்லை. இவ்வாறு இந்துத்துவம் அல்லது பார்ப்பனியம் பற்றி அவர்களாக உருவாக்கி வைத்திருக்கும் சட்டகத்திலிந்துதான் அயோத்திதாசர் கட்டுரை பற்றிய இக்குறிப்பை சுந்தர்ராஜன் எழுதியிருக்கிறார்.

இதுவரை அயோத்திதாசரை முன்வைத்து திராவிட இயக்கம் பற்றி வெவ்வேறு அணுகுமுறையிலிருந்து விமர்சனம் எழுதியவர்கள் டி.தர்மராஜன், ரவிக்குமார் மட்டுமே. மற்றபடி சுந்தர்ராஜன் போன்றோர் கொண்டிருக்கும் சட்டகத்தின் படி ‘இந்துத்துவவாதிகள்’ என்று கூறப்படும் யாரும் அவற்றை எழுதவில்லை. ஆனால் சுந்தர்ராஜன் இந்த விமர்சனங்களைத்தான் ‘பிரித்துவைப்பதற்காக இந்துத்துவச் சக்திகள் செய்துவந்த குற்றச்சாட்டு’ என்று பொத்தாம் பொதுவாக ஒரு போடு போடுகிறார். இதுபோன்ற விவாதங்களில் குறிப்பான பெயர்களைச் சுட்டி விவாதிப்பதே நேர்மை. ஆனால் இப்பதிவிற்கு 40 பேர் விருப்பக்குறி இட்டுள்ளனர். இது திரிபு மட்டுமல்ல, அவரின் இந்தக் குறிப்பு எந்த விதத்திலும் அவர் படிப்பின் மூலமாக உருவாக்கிக் கொண்ட பார்வையாகவும் இல்லை. ஆனால் இங்கு படிக்காவிட்டால் என்ன?
இதையெல்லாம் கேள்விப்படும்போது தரவுகளைவிட கற்றுத்தரப் பட்டிருக்கும் அரசியல் நம்பிக்கைகளே போதுமானதாகிவிடுகிறது. இது போன்ற கருத்தை பார்ப்பனியமாகச் சொல்லும்போது, யாரும் ஆதாரம் கேட்கப்போவதில்லை, அப்படிதான் இருக்கும் என்று ஏற்கத் தொடங்கி விடுகிறார்கள். இந்த பொதுப்புத்தியை நம்பித்தான், தான் ஆராய்ந்திராத ஒன்றைப் பற்றி சுந்தர்ராஜன் இத்தகைய பதிவை எழுதியிருக்கிறார்.
இது தொடர்பான என் சந்தேகத்தைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளும் பொருட்டு அவர் பதிவிற்கு கீழே பின்னூட்டத்தில் 2 கேள்விகளை எழுப்பியிருந்தேன். “அந்த இந்துத்துவச் சக்திகள் யாவர் என்று தெரிந்து கொள்ளலாமா? உங்களுடைய புரிதல் பற்றிய தெளிவிற்காகக் கேட்கிறேன்” என்பது நான் எழுப்பியிருந்த முதல்கேள்வி. அவரின் குறிப்பில் ‘தலித்துகளையும் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களையும் பிரித்து வைப்பதற்கான இந்துத்துவச் சக்திகள்’ என்று குறிப்பிட்டிருந்தமையை வைத்து கேட்கப்பட்ட கேள்வி இது. ஆனால் இக்கேள்வியை எதிர்பாராத அவர் பெயர்களைச் சொல்லமுடியாததை மறைப்பதற்காக “பிறப்பால் உயர்வு தாழ்வு என்று சொல்லும் அனைத்து ஆதிக்க சக்திகளும் அவர்களை இயக்கும் தத்துவமும்” என்று இந்துத்துவம் பற்றிய வரையறையை கூறி ஒதுங்கிக் கொள்ள முற்பட்டார். ஒருவேளை இந்த விமர்சனங்களை எழுதிய தலித்துகளையே இந்துத்துவச் சக்தி என்கிறாரோ என்பதை தெரிந்து கொண்டலாவது அதன் தொடர்பில் விவாதத்தை மேற்கொள்ளலாம் என்றுக்கருதி, அடுத்த கேள்வியை மீண்டும் இப்படிக் கேட்டிருந்தேன்: கேள்வியைத் தெளிவின்றி கேட்டிருப்பின் மன்னிக்கவும். அயோத்திதாசர் சார்ந்த விவாதங்களைத் தொடர்ந்து கவனித்து வருபவன் என்ற முறையில், அத்தகைய குற்றச்சாட்டைச் சொன்ன இந்துத்துவவாதிகளின் பெயர்களைத் தெரிவிக்குமாறு வேண்டுகிறேன்.

முதல் கேள்விக்குப் பொத்தாம் பொதுவாகவும் சாதுரியமாகவும் பதிலளித்த அவர், குறிப்பிட்டுக் கேட்டவுடன் இந்த இரண்டாம் கேள்விக்கு எந்த பதிலையும் அளிக்கவில்லை. இவ்வளவு ஆதாரமாகக் குறிப்பெழுதிய அவர் அதற்குப் பதில் எழுதியிருக்க வேண்டும். திராவிட இயக்கத்தை விமர்சித்தாலே ஆதாரமில்லாமல் அவர்களை இந்துத்துவ சக்திகளென்று முத்திரை குத்தும் போக்கு இங்கிருக்கிறது என்பதையே இது காட்டுகிறது.

இவற்றையெல்லாம் விட தலித்துக்களுக்கான முகவாண்மையே மறுக்கப்படுகிறது என்பதுதான் இது போன்ற விவாதங்களின் முக்கியமான பிரச்சினை. ஏற்பு-மறுப்பு என்பதைத் தாண்டி இந்த விமர்சனங்களை முதலில் தலித்துகளின் சுயசிந்தனைகளாகவோ விமர்சனங்களாகவோ பார்க்க மறுக்கிறார்கள். அவர்களை இந்துத்துவம் போன்ற ஒன்றே இயக்கமுடியும் என்று கருதுகிறார்கள். இவ்விடத்தில்தான் தலித்துகளின் ‘சோரம்’ என்கிற சிந்தனை இவர்களிடம் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் வினையாற்றுகிறது. இவ்வாறு தலித்துகளின் சிந்தனைகளையோ விமர்சனங்களையோ சுயமானதென்று அங்கீகரிக்க மறுப்பது அவர்கள் மீது சமூகம் கொண்டிருக்கும் பொதுப்புத்திக்கு எந்த விதத்திலும் குறைந்தது அல்ல. தமிழில் தலித்துகளின் விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ளும் எல்லாப் பதிவுகளும் இன்றைக்குத் தவறாமல் இப்பண்பையே கொண்டிருக்கின்றன. திராவிட இயக்கத்தின் பிராமணர்-பிராமணரல்லாதோர் என்ற சட்டகமே சுந்தர்ராஜனின் பார்வையாகவும் இருப்பதால் இப்பிரச்சினையை இவ்வாறு குறுக்கி அணுகியிருக்கிறார். சமூகச் சூழலில் கருத்தியல் மாசுகள் அண்டுவதற்கு ஏதோவொரு விதத்தில் தானும் துணைபோய்விட்டு, இயற்கைச் சூழலில் மட்டும் மாசுகள் அண்டாமல் இருக்கப் போராடுவது முழுமையானதல்ல என்பதை சுந்தர்ராஜன் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.


திரு.பி.ஏ.கிருஷ்ணன் அவர்களின் ஃபேஸ்புக் பக்கத்திலிருந்து


தமிழகத்தில் ..... பன்றித்தனம் ...... அயோக்கியத்தனம் ..... ஈனத்தனம் (உங்களுக்குப் பிடிக்காத சாதிகளை/மதங்களை புள்ளி வைத்த இடங்களில் நிரப்பிக் கொள்ளுங்கள்) என்று சொன்னால் மனம் பதறி நாம் எத்தகைய சமூகத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் எனப் பத்தி பத்தியாக எழுதும் கவிஞர்களும் எழுத்தாளர்களும் 'பார்ப்பன நரித்தனங்கள்' என்று யாராவது சொன்னால்/எழுதினால் அவர் முதுகில் தட்டிக் கொடுத்துப் பாராட்டத் தயங்க மாட்டார்கள். தமிழகத்தில் மற்றைய சாதிகளை/மதங்களைச் சார்ந்தவர்கள் அனைவரிடமும் மனிதர்களுக்கு எத்தனை வேறு பட்ட குணங்கள் இருக்கின்றனவோ அத்தனையும் இருக்கின்றன, ஆனால் பார்ப்பனருக்கு கழிசடைக் குணங்கள் மட்டும் இருக்கின்றன என்பதை நிறுவ வேண்டிய தேவையே இல்லை என்று நினைப்பவர்கள்தான் இன்று தமிழகத்தின் பெரிய அறிவாளிகள் என்று சொல்லிக் கொண்டு உலவி வருகிறவர்கள். இவர்களிடமிருந்து எந்த நேர்மையையும் எதிர்பார்க்க முடியாது.

மஞ்சள் கமெண்டை யோசித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன் :-)

4 Comments:

Anonymous said...

இதில் யோசிக்க என்ன ஓய் இருக்கிறது?

“இந்துத்துவ, ஆரிய, பார்ப்பனீய, சர்வாதிகார, எதேச்சாதிகார, நாசகார, மோசகாரக் கும்பல்களின் ஆட்டம் நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிக் கொண்டிருக்கிறது. மானமிகு திராவிடர்களே சிந்திப்பீர். திராவிடர்களின் ஆட்சி அமைவதே இதற்குத் தீர்வு. அதேசமயம் பல்லுக்குப் பல்; கண்ணுக்குக் கண் என்றெல்லாம் நீங்கள் இறங்கக் கூடாது என்று உங்களை வேண்டி, விரும்பிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்” என்று ”தலைவர்” மாதிரி “சின்ன”தாக ஓர் அறிக்கை விட்டு விடுமேன்!

kothandapani said...

ரொம்ப தெளிவான கட்டுரை விவாதங்கள் ... கேப்டன் மேடை பேச்சு தோத்தது போங்க ......

saivam said...

superb article . these people don´t have any guts to attack backward and most backward caste ,SC ST people . if you comment against brahmins , normally they won´t react . Brahmins yai attack panravangalai naama , surukkama tamil la sollanum na , pottai pasanga. veeram illadavanga nu sollalam. comedy piece . iduku ellam badil sollatheenga. namaku niraya veylai iruku.

saivam said...

inda dogs pathi neenga yen peysi time waste panreenga . brahmins yai pathi mattum vai koosama poi solluvanga. veya yarai sonnalum yuiroda irukka mudiyathu . pottai pasanga. vidunga sir. nainga kooda sandai podatheenga.