பாயும் வேகம் ஜெட் லீ தாண்டா
பன்ச் வெச்சா இட்லி தாண்டா
Rated PG - for Pseudo-DK, DMK, Liberals, Marxists....
ஊர்ல சொல்றது சொலவடை
உண்மையைச் சொல்றது இட்லிவடை

Friday, October 03, 2014

மெட்ராஸ் - லேட் FIR :-)

மெட்ராஸ் - தமிழ் சினிமாவில் எப்போதாவது நடக்கும் ஒர் அதிசயம். அட்டக்கத்தி பார்த்து விட்டு வெளியில் வரும்போதே ரஞ்சித்தின் அடுத்த படத்துக்கு "First day First show" , என்று முடிவுகட்டியிருந்தேன். ரஞ்சித் ஏமாற்றவில்லை திரும்பவும் ஒரு "Original Content" இதுதற்பொழுது தமிழ் சினிமாவில் ஒர் அரிய விஷயமாகிவிட்டது.


படத்தின் கதையென்று பார்த்தால் வழக்கமான தமிழ் சினிமாவின் கதைதான், நட்பு, காதல் துரோகம்,எழுச்சி என்னும், வட்டத்துக்குள் அடங்குவதுதான் (அதை இங்கே படிக்கலாம்) ஆனால் அதனுள் ரஞ்சித் புதைத்து வைத்துஇருக்கும் "Social Agenda" தான் படத்தின் Highlight.


21 ஆம் நூற்றாண்டில் கூட அதிகாரத்திற்காக உப்பு பெறாத விசயத்தை வைத்து எளிய மக்களின்வாழ்க்கையை கைக்குள் வைத்திருக்க துடிக்கும் அதிகாரவர்க்கத்தின் நயவஞ்கத்தனத்தை மிக அழகானகலை வடிவமாக ரஞ்சித்தால் மாற்ற முடிகிறது,


அதிகாரம் மற்றும் அடக்குமுறையின் குறியீடாக அந்த சுவரில் இருக்கும் படம் , அவர்களின் விருப்பம்இல்லாமலேயே அவர்களிடையே நின்று அவர்களின் வாழ்வையும் சாவையும் தீர்மானிக்கிறது. அதைஎதிர்க்க முற்பட்டு, வாழ்வை இழந்து பைத்தியமாக பழம் பெருமை பேசித்திரியும் "Johnny" கதாப்பாத்திரம்அவர்களின் வாழ்க்கையாகவும் / மனசாட்சியாகவும் படத்தில் வந்து போகிறது.


உண்மையில் இந்த படம் "Johnny" கதாப்பாத்திரம்(அற்புதமான சித்தரிப்பு) வழியாகவே சொல்லப்பட்டுஇருக்க வேண்டும், "Studio Green , Karthi" மற்றும் வியாபார நிமித்தங்களுக்க படம் பல திசைகளில்அலைக்கழிக்க படுவதை உணர் முடிகிறது, அதேசமயம் ரஞ்சித்தும் எந்த இடத்திலும் படத்தை தரைதட்டவிடுவதில்லை.


கேமிரா என்று ஒன்று இருப்பதையே உணர முடிவதில்லை, படத்தின் முன் பாதியில் காட்சிகள் வேகமாகநகர்ந்தாலும் மிக மெதுவான அந்த "Theme music" :(


படம் பார்த்த நண்பர்கள் பலர், "மற்ற வடசென்னை படங்களுக்கும் இதுக்கும் என்ன பெரிய வித்யாசம்?"வித்யாசம் இதுதான், மற்ற படங்களில் நாம் பார்த்தது அவர்களின் கத்தியை மட்டும் தான். அந்தகலாச்சாரத்தின் எந்த கூறுகளும் இடம் பெறவில்லை, நாம் அவர்களின் வீடுகளுக்குள் போகமுடியவில்லை, அவர்களின் இசையை, மொழியை கேட்க முடியவில்லை அவர்களின் திருமணத்தையோ,சாவையோ நாம் அருகில் இருந்து பார்க்க முடியவில்லை, இந்த படத்தில் இவை எல்லாம் சாத்தியமாகிறது.


படத்தில் ஒரு காட்சி, நாயகனும் , நாயகியும் "Romance" செய்து கொண்டு இருக்கும் போது அம்மா வந்துவிட்டு உடனே ஏதோ மறந்துட்டேன் என்று வெளியேறி விடுகிறாள் - நான் வடசென்னை மக்களின்வாழ்க்கைத்தரம் எங்கோ இருக்கிறது என்று நினைத்த நொடி, என் பின்னால் இருந்தவரின் கமெண்ட்சொல்லியது, வாழ்க்கையை முடிவுசெய்வது வடசென்னையோ, அமெரிக்காவோ அல்ல மனசுதான்.


தன் மக்களின் வாழ்க்கையை இத்தனை கலை நுணுக்கத்தோடும் உத்வேகத்தோடும் பதிவு செய்ய முடிகிறரஞ்சித், தன் மக்களிடம் "திமிறி எழு, திருப்பியடி.. அடங்கமறு அத்துமீறு" என்று கார்த்தி வழியாகசொல்லிக்கொண்டு இருப்பது பெரிய முரணாகத் தெரிகிறது. அந்த இடம் தான் எனக்கு உங்களுக்கும்அந்த அரசியல்வாதிகளுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இல்லையோ என்று எண்ண வைக்கிறது.


உண்மையில் இதுதான் உங்கள் நம்பிக்கையா ரஞ்சித்? எனக்கென்னவோ, சுய நலமும், புறக்கணிப்பும்தான் இந்த நூற்றாண்டின் விடுதலை சாதனங்களாக தெரிகின்றது.



ஏது எப்படி இருந்தாலும், ஒரு அருமையான படத்தை தந்ததற்க்காக நன்றி.

- Krish
Texas


1 Comment:

பட்டாசு said...

Directoraa Ranjith OK. Adana Karthi indha patahuikku yen. Our puthiya mugamey pothumey.