பாயும் வேகம் ஜெட் லீ தாண்டா
பன்ச் வெச்சா இட்லி தாண்டா
Rated PG - for Pseudo-DK, DMK, Liberals, Marxists....
ஊர்ல சொல்றது சொலவடை
உண்மையைச் சொல்றது இட்லிவடை

Monday, October 08, 2012

ரிபெல்: இதுதாண்டா படம்! - பத்ரி சேஷாத்ரி

இட்லிவடை 10 ஆம் ஆண்டில் அடி எடுத்து வைக்கிறது. வழக்கமாக இட்லிவடை பற்றி பிரபலங்கள்(?) சிலர்
புகழ்ந்து(அ)திட்டி எழுதுவார்கள். இந்த முறை கூடவே சில ஸ்பெஷல் பதிவுகளை போட முடிவு செய்துள்ளேன். முதலாவதாக பத்ரி எழுதிய ரிபெல் சினிமா விமர்சனம்.அவருக்கு நன்றி
- இட்லிவடை

இதுதாண்டா படம்!

தாண்டவம், சுந்தர காண்டம் என்று அட்சர சுத்தமாகத் தமிழ்ப் பெயர் வைத்து வெளியாகும் அதே மசாலாக்கள் வேண்டாம் என்று நினைத்து, ரிபெல் என்ற படத்தைப் பார்க்க முடிவு செய்தேன். அது தெலுங்குப் படம் என்பது டிக்கெட் வாங்கியபிறகுதான் தெரிந்தது.



எனக்குத் தெலுங்கு தெரியாது. அதனால் ஒரு பிரச்னையும் இல்லை. திராவிட மொழிக்குடும்பத்தில் ஒன்றான தெலுங்கைப் புரிந்துகொள்வது அப்படி ஒன்றும் கடினமானதல்ல.

மேலும் பொதுவாகவே ‘மாஸ்’ என்று சொல்லப்படும் படங்களைப் புரிந்துகொள்ள பாஷை முக்கியமும் அல்ல.

உண்மையைச் சொல்லவேண்டும் என்றால் இந்தப் படத்தில் நடித்த இரண்டே இரண்டு பேரின் பெயர்தான் படம் பார்க்கும்போது எனக்குத் தெரிந்திருந்தது. ஒன்று ஹீரோயின் தமன்னா, இன்னொன்று சிரிப்பு நடிகை கோவை சரளா. மற்றபடி ஹீரோ, வில்லன்கள், எக்ஸ்டிராக்கள் என்று யாருடைய பெயரும் தெரியாது. காமெடி நடிகர் ஒருவரை (ஜெமினி டிவியில் அவ்வப்போது தெரியவரும்) தெலுங்குப்படங்கள் பலவற்றில் பார்த்திருக்கிறேன். அந்த மாநிலத்தின் விவேக், வடிவேலு, கவுண்டமணி கலந்த கலவை போன்றவர். படத்தை எடுத்திருக்கும் இயக்குனர் ராகவா லாரன்ஸ் என்பவர் தமிழ்த் திரை உலகுக்கு நன்கு தெரிந்தவர் என்பது தெரியும். அவ்வளவுதான்.

படம் பார்த்துவிட்டு வந்து கூகிளில் தீவிர ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டபோதுதான் ஹீரோவின் பெயர்

பிரபாஸ்(ஷ்) என்று தெரிந்துகொண்டேன். அவர் பெரிய மாஸ் ஹீரோ என்றும் சொல்கிறார்கள். சே! என்ன இழவுடா இது, பட விமர்சனம் என்றால் ஒரேயடியாக போர் அடிக்கிறதே என்று கடிந்துகொள்ளாதீர்கள். இதோ விமர்சனத்துக்குள் நுழைந்துவிடுவோம்.

ரஜினி படத்தில் யாரும் குறை கண்டுபிடிப்பதில்லை. பிரச்னையே எப்போதும் கமல் படத்தில்தான். சும்மா உலக சினிமா எடுக்கிறேன் என்று ஆங்காங்கே லாஜிக் கோட்டை விட்டால் விட்டுவிடுவோமா என்ன? ஆனால் ரஜினி சீரியசான ஒரு காட்சியில் என்ன உளறினாலும் அது பிரச்னையே இல்லை. ஒரு ஃபைட் சீனில் துப்பாக்கி குண்டு ரஜினியின் மூக்கருகே வந்துவிட்டு அப்படியே 180 டிகிரி திரும்பி சுட்டவனையே குறிபார்த்துத் திரும்பிச் சுட்டால் அதையும் நாம் ஏற்றுக்கொள்வோம். ஏன் என்றால், அதுதான் ரஜினி.

தெலுங்கு ‘மாஸ்’ படங்களும் அந்த இடத்தை நோக்கித்தான் போய்க்கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு மீயுலகைக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். அது இயக்குனர் உங்களுக்காக உருவாக்கும் உலகம். அந்த உலகுக்கும் நாம் வாழும் இந்த வியவஹாரிக உலகத்துக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. அந்த உலகில் இயற்பியல் விதிகளும்கூட இயக்குனரின் கட்டுப்பாட்டில்தான் உள்ளன. இதனை நாம் ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டால் போதும். ஒரு ‘மாஸ்’ படத்தின் விதிமுறைகளே இவைதாம்.

தன் தந்தையையும் காதலியையும் கொன்றவனைப் பழிவாங்கும் மகன். ரிபெல் கதை ஓவர். எப்படி இதைச் செய்கிறான் என்பதுதான் திரைக்கதை.

ராகவா லாரன்ஸ் உருவாக்கும் மீயுலகில் காவல்துறை கிடையாது. மத்திய/மாநில அரசாட்சி கிடையாது. கட்சிகள் கிடையாது. அதிகாரிகள் கிடையாது. மக்கள் கிடையாது. பட மாந்தர்கள் மட்டும்தான் உண்டு. ஒரு போலீஸ் அதிகாரி வருவார்; முதன் சீனிலேயே கொல்லப்பட்டுவிடுவார்.

அத்தோடு போலீஸுக்கும் கதைக்கும் உள்ள சம்பந்தம் அறுபட்டுவிடும். ஒரு எம்.எல்.ஏ வருவார்.

அவர் கதைக்கு ரொம்ப முக்கியம். ஆனால் அவர் எந்தக் கட்சி, சுயேச்சையா போன்ற எதுவும் முக்கியமில்லை.

ஒரு ஹீரோ ஒன்பது வில்லன்களைப் பந்தாடுவது எல்லா ‘மாஸ்’ படங்களிலும் கட்டாயமாக இருக்கவேண்டியது. ஸ்டண்ட் மாஸ்டர்களுக்கு இது மிகப்பெரிய சவால். ஒரு படத்தில் புதுமையாக எதை உடைப்பது அல்லது எப்படித் தாவிக் குதித்து அடிப்பது என்பதற்கு ரூம் போட்டுத்தானே யோசிக்கவேண்டியிருக்கும். இந்தப் படத்தில் கிட்டத்தட்ட இரண்டடி நீளம் இருக்கும் துப்பாக்கிகளை (சில நேரங்களில் கைக்கு ஒன்றாக இரண்டு) வெறும் ஒற்றை விரலால் பிடித்துத் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு எல்லோரும் டிஷூம் டிஷூம் என்று சுட்டு விளாசுகிறார்கள். கத்தியை வயிற்றில் விட்டு செருகி செருகி இழுக்கிறார்கள். கொத்துக் கொத்தாகப் பிணக் குவியல். ஒவ்வொரு கொலையும் பழிவாங்கும் செயலாகவும் அடுத்து புதிய பழிக்கான அடித்தளமாகவும் அமைந்து பழிச் சங்கிலியின் கண்ணிகள் அறுபடாமல் இருக்க உதவுகிறது.

சண்டை போலவே காதல் காட்சியை அமைப்பதிலும் இயக்குநர்கள் இந்தக் காலத்தில் மிகவும் சிரமப்படவேண்டியுள்ளது. பிரபாஸ் தமன்னாவைத் தன் பக்கம் இழுக்கவேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறார். காதலுக்காக இல்லை; தமன்னாவிடமிருந்து வில்லன்(கள்) யார், எங்கே இருக்கிறார்கள் என்ற தகவல்களைப் பெறுவதற்காக. இதுவரையிலான ஹீரோக்கள் காதலித்த மாதிரி இல்லாமல் புதுமாதிரியாகச் செய்யவேண்டும் என்று மிகவும் கஷ்டப்பட்டு முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள்.

ஆந்திராவின் ஒரு தலைமகனை மர்டர் செய்ய அந்த மாநிலத்திலேயே ஆள் கிடைக்கவில்லை என்பதற்காக பிகார் போய் ஒரு குழுவை செட் அப் செய்கிறான் எம்.எல்.ஏ வில்லன். அந்தக் குழு எப்படிக் கொலையைத் திட்டமிடுகிறது என்பது மிகவும் கவித்துவமாகத் திரையில் வருகிறது. தடி தடியான ஆட்கள் புடைவை கட்டிக்கொண்டு, முதுகிலிருந்து கத்திகளை உருவிக்கொண்டு, ஒரு வரிசையில் நின்றபடி, கால்களை ஒரு குறிப்பிட்ட மாதிரியாகத் தூக்கித் தட்டித் தட்டி, ரசிகர்களிடையே பெரும் ஆவலை எழுப்புகிறார்கள். சினிமாச் சண்டைகளுக்கு உரிய கணித வடிவம் கச்சிதமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. முதலில் ஒருவன் ஓடிவந்து ஹீரோவைத் தாக்கி, அடிபட்டு விழவேண்டும். அடுத்து இருவர் ஓடிவந்து தாக்கிச் சாகவேண்டும். அடுத்து நால்வர். சொல்லப்போனால் அடுத்து எட்டு, பதினாறு, முப்பத்திரண்டு என்று போய் 1024 (ஒரு கிலோஃபைட்டர் என்று இதற்குப் பெயர் கொடுக்கலாம்) என்று ஆகவேண்டும். ஆனால் இந்த இடத்தில் விதிகள் கொஞ்சம் தளர்த்தப்பட்டு இயக்குநரின் கொள்கைக்கேற்ப மாற்றங்கள் நிகழத்தொடங்கும்.

ஒழுங்கின்மை புகுந்து, அனைவரும் சரமாரியாக ஹீரோவைத் தாக்குவதையும் காணமுடிகிறது.

இம்மாதிரியான படங்களில் கடைசிவரை என்ன நடக்கும் என்று தெரிந்தாலும் எப்படி அதனை இயக்குநர் கொண்டுசெல்கிறார் என்பதுதான் முக்கியம். மேலும் நாம் ஏற்கெனவே பிரபாஸின் ரசிகன் என்று முடிவெடுத்துவிடுகிறோம் அல்லவா? எனவே எவ்வளவு மோசமாக இருந்தாலும் கடைசிவரை உட்கார்ந்து படத்தைப் பார்த்துவிடப்போகிறோம். இரண்டாவது, மூன்றாவது முறை பார்க்கப் போகிறோமா என்பதுதான் விஷயமே.

சிறு குழந்தைகளுக்குக் கதை சொல்லும்போது நாம் ஒரு மாய யதார்த்த உலகைச் சித்திரிக்கிறோம் அல்லவா? அந்த உலகில் வசிப்போர் எல்லாம் முழுவதும் நம் சிருஷ்டி. அவர்களுக்குக் கையும் காலும் உடலும் நாம் சொல்கிறமாதிரிதானே இருக்கும். அவர்களுடைய சக்திகளும் அப்படியே.

அதேபோலத்தான் தமிழ், தெலுங்குப் பட இயக்குநர்களும் ரசிகர்களும். அந்த விதத்தில் என் கருத்தில் தெலுங்கு ரசிகர்களும் தெலுங்கு இயக்குநர்களும் தமிழைவிட உயர்தரத்தில் இருக்கிறார்கள். தெலுங்கு ரசிகர்கள், இயக்குநர்களை முழுமையாக நம்பி ‘நீ மாஸ் படம் எடு தலைவா, நாங்கள் பார்த்துக்கொள்கிறோம்’ என்று முழு அனுமதி கொடுத்துவிடுகிறார்கள். இதனால் தெலுங்கு இயக்குநர்களும் தேவையற்ற அழுத்தம் ஏதும் இன்றி இயல்பாக, முற்றிலும் கற்பனையான ஒரு படத்தை எடுக்கமுடிகிறது. பிரபுதேவா, ராகவா லாரன்ஸ் போன்ற தமிழ் டான்ஸ் மாஸ்டர்கள் அங்கே சூப்பர் ஹிட் இயக்குநர்களாகப் பரிமளிப்பதிலிருந்தே நாம் இதனைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

கொரியப் படம், இரானியப் படம், ஜப்பானியப் படம் போன்றவற்றைப் பார்த்து சூடு போட்டுக்கொள்ளாமல், தெலுங்குப் படங்களைப் பார்த்து தமிழ்ப் பட இயக்குநர்கள் தங்கள் படங்களை உருவாக்கவேண்டும். தமிழ் ரசிகர்களும் அதற்கேற்பத் தங்களை மாற்றிக்கொள்ளத் தயாராகவேண்டும்.



ரிபெல் படம் எனக்குப் புதிய தரிசனத்தைக் கொடுத்தது. ஒருவிதத்தில் கணிதத்தில் குரூப் தியரி படித்தபோது ஏற்பட்ட தெளிவுக்கு இணையானது இது என்று சொல்வேன். +, - போன்ற கணித ஆபரேட்டர்களுக்கு இதுதான் பொருள் என்று நாமாக இயல்பு வாழ்க்கையில் சில அர்த்தங்களை ஏற்படுத்தி வைத்திருப்போம். ஆனால் அவை அப்படி இருக்கவேண்டும் என்று அவசியமில்லை.

புதுப்புது ஆபரேட்டர்களை நாமே உருவாக்கிக்கொள்ளலாம். 1 + 0 = 2, 1 + 1 = 3, 1 + 2 = 4, 1 + 3 = 5, 1 + 4 = 6 ... என்று புதிய விதி ஒன்றை உருவாக்கலாம். அது consistent ஆக இயங்கவேண்டும். அப்படி உருவாக்கப்படும் அல்ஜீப்ராவும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒன்றே. (இதற்குமேல் விளக்கம் வேண்டுபவர்கள் ரோஸாவசந்தைத் தொடர்புகொள்ளவும்.)
படம் பார்ப்பவர்தான் மாறவேண்டும். படம் எடுப்பவர்கள் அல்ல. நான் மாறிவிட்டேன். இனி தெலுங்கு மாஸ் படங்களை மட்டுமே பார்ப்பேன் என்று உறுதிகூறுகிறேன். தமிழிலும் அப்படிப்பட்ட படங்கள் வந்தால் மட்டுமே இனி பார்க்கப்போகிறேன்.


கோவை சரளா படம் கிடைக்கவில்லை அதனால் தமன்னா படம் ...



9 Comments:

Silicon Sillu said...

//ரஜினி படத்தில் யாரும் குறை கண்டுபிடிப்பதில்லை.//
செத்த பிணத்துக்கு உயிர் வராது என அனைவருக்கும் தெரியும்

//பிரச்னையே எப்போதும் கமல் படத்தில்தான்//
யாருக்கு பிரச்சனை உங்களுக்கு தானே!!

//சும்மா உலக சினிமா எடுக்கிறேன் என்று //
உலக தரத்தில் அவர் சினிமா இருக்கிறது என அவர் சொல்லவில்லை(சொல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை) ரசிகர்கள் தான் சொல்கிறார்கள்! உலக சினிமா விமர்சகர்கள் சொல்கிறார்கள். இப்போது ஹாலிவுட் தயாரிப்பாளார்களும் சொல்ல ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள் ;-)

//ஆங்காங்கே லாஜிக் கோட்டை விட்டால் விட்டுவிடுவோமா என்ன?//
அதெப்படி விட்டுவிடமுடியும்?!? கிடைத்த ஒரே ஆயுதம் இதுதானே!! இதையும் விட்டுவிட்டால் பொறாமையில் பொசுங்கிவிடாது?!

//ஆனால் ரஜினி சீரியசான ஒரு காட்சியில் என்ன உளறினாலும் அது பிரச்னையே இல்லை//
அதெப்படி பிரச்சனை ஆகும்?!? வடிவேல் சீரியசா பேசினா நாம சிரிக்கத்தானே செய்கிறோம்!?

Anonymous said...

ஏமண்டி இட்லிகாரு, பஸ்சு, ஸ்கூட்டரு,

ஆ பிக்ச்சர்லோ உன்னேவாரு மன பத்ரிலாக கணிபிஸ்தாரே! வாரேனா அதி? செப்பண்டி குருகாரு....லே போத்தே நாக்கு நித்தர ரானே ராது...அக்காங்...

அவன் 'ஞே' என விழித்தான்.
அவள் 'ச்சீய்' என நெளிந்தாள்.

கிக்கிக்கிக்கிக்கீ....பாகனே உந்திரோ அப்பாயி......

ConverZ stupidity said...

//தமிழிலும் அப்படிப்பட்ட படங்கள் வந்தால் மட்டுமே இனி பார்க்கப்போகிறேன்.//

கிட்ட தட்ட 15 வருஷமா தமிழ்நாட்டுல விஜய்-ன்னு ஒருத்தர் நடிச்சிகிட்டிருக்காரே அவர் படமெல்லாம் நீங்க பாக்குரதில்லையா ? தம்பி நீங்க வளரனும்ப்பா...

jaisankar jaganathan said...

ConverZ stupidity said...

முதல் தடவையா இவர் கருத்துக்கு ஒத்துப்போகிறேன்

Sidharth said...

இந்த விமர்சனத்தை படிக்கிறதுக்கு, படத்தை பார்த்துறலாம் ... சரியான மொக்கை ! விமர்சனம்னா நம்ம பாலா மாதிரி இருக்கணும். ... T20 விமர்சனத்தை போடாத இ.வ. சீக்கிரமே bankrupt ஆக கடவுது

kg gouthaman said...

//இட்லிவடை 9 ஆம் ஆண்டில் அடி எடுத்து வைக்கிறது. //
அக்டோபர் இருபத்தேழு, இரண்டாயிரத்து மூன்றாம் ஆண்டு முதல் பதிவு என்றால், இரண்டாயிரத்துப் பன்னிரெண்டில் அக்டோபர் மாதத்தில் ஒன்பது ஆண்டுகள் முடித்து பத்தாம் ஆண்டில் அடி எடுத்து வைக்காதோ?

poornam said...

பத்ரி இதைக் கூட mathematical ஆக அணுகி ஆழம் ஸ்டைலில் எழுதியிருகிறார்.
அப்படியே கையோடு இதே படத்துக்கு வர்க்கப் போராட்ட சாயத்துடன் வினவு விமர்சனம் கிடைத்தால் அதையும் வெளியிடலாமே?

gnani said...

பத்ரி சீக்கிரமே கிழக்கு பிக்சர்ஸ் ஆரம்பிக்கப்போகிறார் என்று நினைக்கிறேன். என்ன மாதிரி படம் தயாரிக்கப் போகிறார் என்பதற்கு நம்மை தயார் செய்வதாக தோன்றுகிறது. :)

R. J. said...

Wish you a popular 9th 0r 10th year as ever!

Badri's definition of Mass film is very true. (//இயக்குனர் உங்களுக்காக உருவாக்கும் உலகம். அந்த உலகுக்கும் நாம் வாழும் இந்த வியவஹாரிக உலகத்துக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. அந்த உலகில் இயற்பியல் விதிகளும்கூட இயக்குனரின் கட்டுப்பாட்டில்தான் உள்ளன. இதனை நாம் ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டால் போதும். ஒரு ‘மாஸ்’ படத்தின் விதிமுறைகளே இவைதாம்//

Main question: Is this a review of 'Rebel' or of all 'mass' movies?

I think 'Gnani's' 'dhuura dhrishti' may come true!

-R. J.