பாயும் வேகம் ஜெட் லீ தாண்டா
பன்ச் வெச்சா இட்லி தாண்டா
Rated PG - for Pseudo-DK, DMK, Liberals, Marxists....
ஊர்ல சொல்றது சொலவடை
உண்மையைச் சொல்றது இட்லிவடை

Monday, October 29, 2012

மலர்கள் பேசினால்... - ச.சங்கர்

இன்ஸ்பெஸ்டர் ஆனந்த் ஹோனப்பாவுக்கு பெங்களூருவுக்கு அருகில் ஒரு சின்ன புறநகர் காவல்நிலையத்தில் வேலை பார்க்கிரோமென்ற வருத்தமெல்லாம் துளிக்கூடக் கிடையாது. அவ்வளவாக வீடுகள் இல்லாமல் கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை இந்தக் குளு குளு பசுமையும், நாசியைத் துளைக்கும் புதிதாய்ப் பூத்த பூக்களின் நறுமணமும் கோடி கோடியாக கொட்டிக் கொடுத்தாலும் நகரங்களில் கிடைக்குமா?

ஆனந்துக்கு பூக்களென்றால் அவ்வளவு பிடிக்கும். காலேஜில் கூட தாவரவியல்தான் படித்தார்.அப்புறம் எப்படியோ ஒரு சந்தர்ப்பவசத்தால் போலிஸில் சேர்ந்துவிட்டார். வேலை பார்த்த போலிஸ் நிலையத்தைச் சுற்றி தோட்டம் போட்டு பூச்செடிகளைப் பராமரிப்பதும் அவரின் விடாமுயற்சியில் விளைந்ததுதான். ரோஜா,மல்லிகை,சம்பங்கி,ஹைட்ராஞ்சியா என எல்லாப் பூச்செடிகளும் பூத்துக் குலுங்கி மணம் கமழ்ந்தாலும், சின்னச் சின்ன பூக்கள் ஒன்று சேர்ந்து, ஒரு பெரிய பின்க் வண்ணப் பூப்பந்து போல காட்சியளிக்கும்கும் ஹைட்ராஞ்சியா மலர்களின் அழகு கண்ணைக் கொள்ளை கொள்ளும்.வசந்த காலம் தொடங்கி விட்டால் ஆனந்த் சின்னக் குழந்தை போல் குதூகலிப்பார்.

இந்த வருடம் செடிகள் பூக்கத் துவங்கிய போது ஆனந்திடம் எந்த உற்சாகமும் இல்லை. தன் அறைக்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடந்தார்.தோட்டத்தையும் பூக்களையும் ஏறெடுத்தும் பார்க்கவில்லை.சின்னச்சின்ன விஷயங்களுக்கெல்லாம் எரிந்து விழுந்தார்.அவருடன் வேலை பார்த்த அனைவருக்குமே அவர் நிலைமை வருத்தமளிப்பதாக இருந்தாலும் அனைவருக்கும் அவரது இந்த நிலைமைக்கான காரணம் தெரிந்தே இருந்தததால் அவர்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை.

அவர் இன்னும் திருமதி சாரதா பசவப்பாவை மறக்கவில்லை.
ஆனந்தையும் சாரதாவையும் அறிமுகம் கொள்ள வைத்ததே இருவருக்கும் பூக்களின் மேலிருந்த அதீதக் காதல்தான்.போன வருடம்தான் சாரதாவும் பசவப்பாவும் மைசூர் ரோடில் உள்ள அந்த பங்களாவில் குடி புகுந்தார்கள்.வந்த கொஞ்ச நாட்களிலேயே அந்த பங்களாவின் முன்புறமிருந்த கேட்பாரற்றுப் பாழடைந்து கிடந்த தோட்டத்தை சாரதா மாற்றியிருந்த விதம் மாயவித்தை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். பதியனிட்டு அரும்பி நிற்கும் ரோஜாக்களும்,பங்களாவின் சுவரைத் தழுவிப் படர்ந்து நிற்கும் முல்லைப் பந்தலும் நடுவிலுள்ள இடங்களிலெல்லாம் சீராக வெட்டப்பட்ட புல்வெளி என்று எங்கு திரும்பினாலும் பச்சைப் பசேல் என்று இரண்டே மாதத்தில் அந்தப் பங்களாவின் முன்புறத் தோற்றமே மாறிப்போயிருந்தது.காம்பவுண்ட் சுவரின் உள் புறமெங்கும் வரிசையாக ஹைட்ராஞ்சியா செடிகள் புதரைப் போல வளர்ந்து பின்க் நிறப் பூப்பந்துகளுடன் காட்சியளித்தது.

ஆனந்த் நாற்பது வயதை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் கட்டை பிரம்மச்சாரி.சாரதா அவரை விட இரண்டு அல்லது மூன்று வருடங்கள் சின்னவளாக இருக்கலாம்.ஆளை அடித்துப் போடும் அழகெல்லாம் கிடையாது.ஆனால் அவள் முகத்தில் நிரந்தரமாகக் குடியிருக்கும் வசீகரப் புன்னகை யாரையும் ஈர்க்கும் காந்த சக்தி கொண்டது.

தினமும் அவள் வீட்டு வழியாக ஜீப்பில் போகும் ஆனந்த் தோட்டத்தின் அழகையும் நேர்த்தியையும் ரசித்த படியே செல்வார். ஆனந்த் இயல்பிலேயே பெண்களோடெல்லாம் அதிகம் பேசிப் பழக்கமில்லாதவர்.அப்படிப்பட்டவர் ஒரு நாள் பொறுக்க முடியாமல் ஜீப்பை நிறுத்தி,அவள் வீட்டுத் தோட்டத்தில் நின்று கொண்டிருந்த சாரதாவிடம் போய் பக்கா போலிஸ் தொனியில் " இந்த ஏரியாவிலேயே அழகான தோட்டம் உங்களுடையதுதான் " என்று சொல்லிவிட்டு சாரதா பதில் சொல்வதற்குள் விடு விடுவென்று வந்து ஜீப்பில் ஏறிச் சென்றுவிட்டார்.சாரதா அதே புன்னகை தவழும் முகத்துடன் அவர் போன திசையை ஆச்சரியமாகப் பார்த்தாள். ஒரு பெரிய நட்பின் கோலாகலமான துவக்கமாக இல்லாவிட்டாலும் கூட , வாரம் ஒரு முறையாவது அந்த வழியாகப் போகும் போது ஜீப்பை நிறுத்தி தோட்டத்தை ரசிப்பதென்பது ஆனந்தின் பழக்கமாகிப் போனது.சாரதாவின் கனிவான புன்னகையும், அவர் வரும் போது தரும் தேநீர் பிஸ்கட் உபசரிப்பும் சாரதாவிற்கும் அவரது வருகை பிடித்தேயிருந்தது என்பதைக் காட்டியது.

ஆனால் பசவப்பாவை முதல் முறை பார்க்கும் போதே ஆனந்திற்கு ஏனோ பிடிக்காமல் போனது.அவரது சற்றே நீண்டு வளைந்த மூக்கும் ஆளைக் குத்தும் பார்வையும் கழுகை நினைவுபடுத்தும்.ஆனந்த் அவரிடம் தோட்டம் மற்றும் பூக்களின் அழகு பற்றிப் பேசும் போது பசவப்பாவின் முகம் போன போக்கே அவருக்கு இதிலெல்லாம் துளிக்கூட ஆர்வம் இல்லை என்பதைத் தெள்ளத் தெளிவாக்கியது.

"அவருக்கு இந்த தோட்டம் பூக்கள் இதிலெல்லாம் ஒரு ஈடுபாடும் இல்லை. ஆனால் எனக்குப் பிடிக்கும் என்பது வரை புரிந்து வைத்திருக்கிறார்.அது வரைக்கும் கடவுளுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்.இவரும் மாதத்தில் பாதி நாள் வெளியூர் போய் விடுகிறார். நான் தனியாகப் பொழுதைக் கழிப்பதற்கு, இந்தத் தோட்டம்,செடி ,கொடி ,பூக்கள் மட்டும் இல்லை என்றால் எனக்கு இன்னேரம் பைத்தியமே பிடித்திருக்கும் " என்பாள் சாரதா.

சாரதாவிற்கும் ஆனந்துக்குக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட நட்பு , காதல் சம்பந்தப்பட்டதெல்லாம் இல்லை என்று அந்த ஊருக்கே நன்றாகத் தெரியும்.இந்த நட்பை அப்படியெல்லாம் கிசு கிசுவாகத் திரித்துப் பேசக் கூட அவர்களுக்கு போரடித்தது.ஏனென்றால் ஆனந்த் ஒரு டிபிகல் போலிஸ்கரர்.சாரதாவோ காதல் கிசு கிசுவில் அடிபடும் அளவுக்கு அழகானவளும் அல்ல. அதனால் சாரதாவும் ஆனந்தும் அடிக்கடி சாரதா வீட்டுத் தோட்டத்தில் நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தாலும் அவர்களது முதுகுக்குப் பின்னால் கூட யாரும் அவர்களது நட்பைப் பற்றி தவறாக கிசுகிசுப்பதில்லை. ஆனால் சில மாதங்களிலேயே இருவரது அடிமனத்திலும் அடுத்தவர் மேல் ஒரு ஈர்ப்பு உருவாகியிருந்தது.ஆனால் இருவருமே அதைப்பற்றி நேரடியாகவோ அல்லது மறை முகமாகவோ அடுத்தவருக்கு உணர்த்த முற்பட்டது கூட இல்லை.

ஆனந்தின் மேல் ஏற்பட்டு விட்ட அதீத நம்பிக்கையில் சாரதா பேச்சுவாக்கில் எப்போதாவது தன் கணவர் பசவப்பாவைப் பற்றி சொல்வதுண்டு.அப்படி ஏதாவது சொன்னாலும் ,சொல்லக் கூடாததைச் சொல்லி விட்ட மாதிரி பாதியிலேயே பேச்சை மாற்றி விடுவாள்.அப்படி ஒரு முறை பசவப்பா பற்றிச் சொல்லும் போது சாரதா "அவருக்கு மனநிலை சரியில்லையோ என்று எனக்கு மிகவும் கவலையாக இருக்கிறது. ஏதாவது வியாதி என்றாலாவது சரி பண்னலாம்.ஆனால் இவருக்கிருப்பதோ யாராலும் சரி பண்ண முடியாத ஒரு நிலை..அளவுக்கு அதிகமாக எதிர்பார்த்தவனுக்கு எதுவுமே கிடைக்காத மாதிரி வாழ்க்கையின் மேல் எப்போதும் ஒரு வெறுப்பு.எதையும் பிடிப்பதில்லை யாரையும் பிடிப்பதில்லை" என்றாள்.

"ஏன்? வாழ்க்கையில் அவருக்கு எல்லாமும் தான் நிறைவாகக் கிடைத்திருக்கிறது..நீ உட்பட" என்றார் ஆனந்த் தனக்கே உரித்தான பாணியில் முகத்தில் அடித்தமாதிரி.
"அவருக்கு வீட்டுக்கு வரவே பிடிக்கவில்லை.வாயைத் திறந்து அப்படி ஒரு நாளும் சொன்னதில்லை.ஆனால் எப்பொழுது அடுத்த டூர் கிளம்புவோம் என்பது மாதிரியே பட்டும் படாமல் இருப்பார் "

"என்ன சொல்ல வருகிறாய் ? அவருக்கு உன்னைப் பிடிக்க....?" என்று கேட்க ஆரம்பித்து விட்டுப் பின் அடுத்தவரது அந்தரங்கத்தில் நுழைய முற்படும் தன் தவறை நினைத்து நாக்கைக் கடித்துக் கொண்டு கேள்வியைப் பாதியிலே நிறுத்திவிட்டார்.

"அவரை நான் எந்தக் குற்றமும் சொல்லவில்லை. இன்னும் சொல்லப் போனால் அவரிடம் நான் எதுவும் கேட்பது கூடக் கிடையாது.ஏதாவது கேள்வி கேட்டாலும் அவருக்குப் பிடிக்காது.எரிந்து விழுவார். சில சமயம் அவரைப் பார்த்தலே எனக்குக் கொலை நடுக்கமாக இருக்கும்.இத்தனைக்கும் அவர் என்னை மிரட்டியதெல்லாம் கூடக் கிடையாது.அவரது செயல்பாடுகளே அப்படிக் கொடூரமானதாக இருக்கும் " என்றாள் குரலில் இழையாடும் சோகத்துடன்.

ஆனந்துக்கு சாரதாவின் மெல்லிய கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு ஆறுதல் சொல்லவேண்டும் போல இருந்தது,ஆனால் ஒன்றும் சொல்லாமல் மெளனமாக சாரதா கொடுத்த டீயை உறிஞ்சியபடி தோட்டத்தை வெறித்தார்.அது கிட்டத்தட்ட கோடையின் கடைசிக் காலம்.இருந்தும் தோட்டத்தில் பின்க் வண்ண ஹைட்ராஞ்சியா மலர்ப் பந்துகள் அழகாகப் பூத்துக் குலுங்கியிருந்தது.

செப்டம்பர் மாதம் பத்தாம் தேதி சாரதா சுடப்பட்டாள். .32 மிமி ரிவால்வரின் சத்தம் நடு நிசியில் அதிர்ந்து அக்கம் பக்கம் உள்ளவர்கள் அனைவரையும் எழுப்பி விட்டது.வெடிச்சத்தமும் பின் தீனமான அலறலும் கேட்டு அக்கம் பக்கம் உள்ளவர்கள் சுதாரித்துக் கொண்டு காவல் நிலையத்துக்குப் போன் பண்ணுவதற்குள் காலம் கடந்து விட்டது. சாரதா இறந்து போன செய்தி மறுநாள் காலைதான் அவருக்குத் தெரிய வந்தது.அன்றிரவு ட்யூட்டியில் இருந்த கான்ஸ்டபிள் உடனே இரவோடிரவாக தனக்கு தகவல் தெரிவிக்காததற்காக ஆனந்த் இன்று வரை அவரை மன்னிக்கவில்லை.

அந்தக் கொலைக் கேசை விசாரித்த போது ஒரு பற்றற்ற மூன்றாம் மனிதரின் பாவனையுடன்தான் ஆனந்தின் விசாரணை இருந்தது.பசவப்பா சொன்ன கதையையும் அதே பாவனையில் தான் கேட்டுக்கொண்டாரேயன்றி வேரொன்றும் சொல்லவில்லை.
பசவப்பா "காலை 2 மணி இருக்கும் சாரதா முழித்துக் கொண்டு, கீழே ஹாலில் ஏதோ சத்தம் கேட்கிறதென்றாள்.அவளுக்கு இப்படியான பிரமையும் பயமும் அடிக்கடி வரும்.அதனால் நானும் எப்போதும் போல் கண்டுகொள்ளாமல் பேசாமல் படுத்துத் தூங்கு என்று சொல்லிவிட்டு ,தூங்கிப் போய் விட்டேன். இருந்தாலும் கொஞ்ச நேரம் கழித்து மனது சமாதானமாகாமல் சாரதா கீழே போய்ப் பார்த்திருக்கிறாள் போலிருக்கிறது.என்னத்தைச் சொல்ல? அன்றைக்கென்று அவள் பயம் உண்மையாகப் போய் விட்டது.கீழே ஒரு திருடன் இருந்திருக்கிறான்..அவளைப் பார்த்தவுடன் பயத்தில் சுட்டு விட்டான் என்று தோன்றுகிறது.சத்தம் கேட்டு நான் கீழே வரும் போது அவன் தப்பி ஓடிக்கொண்டிருப்பதைத்தான் பார்த்தேன் " என்றார்
"பார்க்க எப்படி இருந்தான்.?" என்றார் ஆனந்த்
"இருட்டில் ஓடும் முதுகுப் புறத்தைத் தான் பார்த்தேன்.அதனால் ஒரு அடையாளமும் சரியாகத் தெரியவில்லை."

ஆனந்த் அறையை நோட்டம் விட்டார்.அறையே தலைகீழாகக் கவிழ்த்துப் போட்டு உலுக்கியது போல் கலைந்து கிடந்தது. சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாமல் யாரோ வந்து திருட முற்பட்டது போலான தடையங்கள்.ஆனால் கலைத்துப் போட்டு சுலபமாக யாராலும் இது போல தடையத்தை உருவாக்கவும் முடியும்.

தூண்டித் துருவி விசாரணையும் , தேடலும் தொடர்ந்தாலும் எந்தவிதமான உருப்படியான துப்பும் துலங்கவில்லை. வீட்டிலும் தோட்டத்திலும் பல இடங்களில் தேடியும் சந்தேகப் படும்படியான கைரேகையோ,சாரதாவைக் கொல்லப் பயன் பட்ட துப்பாக்கியோ வேறெந்தத் தடையமோ கூடக் கிடைக்கவில்லை.சொல்லப் போனால் கொலைகாரனைப் பற்றி எந்தச் சின்னச் சுவடும் இல்லை. உண்மையிலேயே ஒரு திருடன் வந்தானா? இல்லை பசவப்பாவே தன் மனைவியைக் கொன்றுவிட்டு நாடகமாடுகிறாரா என்ற கோணத்திலும் விசாரணை சென்றது. ஆனால் அதற்கான எந்த ஆதரமோ முகாந்திரமோ கூடக் கிடைக்கவில்லை.
ஆனந்த் தொடர்ந்து எந்த உணர்ச்சியையும் வெளிக்காட்டாமல்தான் விசாரணையை மேற்கொண்டார். அவரின் இதயத்தின் ஆழத்தில் ஏற்பட்ட வலியையோ ,கோபத்தையோ அதனால் எப்படியும் கொலைகாரனைப் பிடித்தே தீரவேண்டுமென்ற வெறியையோ யாராலும் உணரக்கூட முடியவில்லை.ஆனாலும் அவருடைய விசாரணையின் முடிவில் " திருட வந்த அடையாளம் தெரியாத நபரால் சுடப்பட்டு இறந்தார் ' என்றுதான் கேஸை மூட வேண்டி வந்தது. ஆனந்துக்கு இந்த முடிவில் உடன்பாடில்லையென்றாலும், குற்றவாளியைப் பிடிக்க ஒரு துரும்பு கூடத் தடையமாகக் கிடைக்காத நிலையில் அவரால் வேரொன்றும் செய்ய முடியவில்லை. ஆனால் அவரளவில் இந்த " அடையாளம் தெரியாத நபர் " யாரென்பது பற்றி எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை. சாரதாவின் பயந்த முகத்துடன் சேர்த்து ,அந்தக் கொலைகாரனின் வளைந்த மூக்கும் ஆளைக் குத்தும் கழுகுப் பார்வையும் அவர் கனவில் வந்து பல நாள் அவரைத் தூங்க விடாமல் அடித்துக் கொண்டிருந்தது.

சாரதா இறந்த ஒரு மாதத்திலெல்லாம் பசவப்பா வந்த விலைக்கு பங்களாவை விற்று விட்டு போய்விட்டார்.மும்பையில் செட்டிலாகி விட்டார் என்று சிலரும் அமெரிக்கா போய் விட்டாரென்றும் பலவிதமான வதந்திகள்.

இந்த நிகழ்வுகளால்தான் ஆனந்திற்கு இந்த வருடம் வசந்தகாலத்தின் வருகையோ பூக்கள் பூக்கத் தொடங்கியதோ எந்தப் பெரிய மகிழ்ச்சியையும் ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனாலும் வழக்கம் போல வசந்தம் அந்த வருடமும் வரத்தான் செய்தது.வழக்கம் போல் பலவிதமான பூக்களின் நறுமணம் காற்றில் கலந்து வந்து நாசியைத் துளைத்தது. ஒரு நாள் ஜீப்பில் போய்க் கொண்டிருந்த ஆனந்த் , முன்பு பசவப்பாவும் சாரதாவும் இருந்த வீட்டின் முன் ஒரு பெண் நிற்பதைப் பார்த்து ஜீப்பை அனிச்சையாக நிறுத்தினார்.

தோட்டத்தில் நின்று கொண்டிருந்த பெண்ணைப் பார்த்து கிட்டத்தட்ட "சாரதா" என்று கூப்பிடப் போனார்.பிறகுதான் அந்தப் பெண்ணிற்கு அதிகம் போனால் பதினெட்டு வயதிற்குள் தான் இருக்கும் என்பதையும் சாரதாவாக இருக்க வாய்ப்பே இல்லை என்பதும் அவர் அறிவுக்கு எட்டியது. புதிதாகக் குடிவந்திருப்பவர்களின் மகளாக இருக்கவேண்டும்.
இதற்குள் அந்தப் பெண் இவரைப் பார்த்து "வணக்கம் அங்கிள் " என்றது.
ஆனந்த் " வணக்கம்,.அப்பா அம்மா வீட்டில் இல்லியா ?" என்றார். அந்தப் பெண் சற்றே கலவரமாகி " இல்லை..வெளியில் போயிருக்காங்க..ஏதேனும் விசாரணையா?..நாங்க இந்த வீட்டுக்கு வந்து கொஞ்ச நாள்தான் ஆகிறது " என்றாள் படபட்ப்புடன்.

ஆனந்த் அவரமாக " இல்லை..இல்லை சாதரணமாகத்தான் கேட்டேன் "என்றார்.
திரும்பவும் தனிச்சையான ஆர்வம் தொற்றிக் கொள்ள அந்தப் பெண் " இந்த வீட்டில் முன்பு நடந்த எல்லா விஷயங்களும் எனக்கும் தெரியும்.இன்னும் அந்தக் கொலைகாரனைப் பிடிக்க முடியவில்லை இல்லையா? " என்றாள்

"ஆமாம்..இன்னும் பிடிக்கவில்லை " என்றார் ஆனந்த் அசுவாரசியமாக
" இது மாதிரி ஒரு அழகான பூந்தோட்டத்தை இதற்கு முன்னால் நான் பார்த்ததே இல்லை .சாரதா மிக மென்மையானவராகவும் , பூக்களை அதிகம் நேசிப்பவராகவும் இருந்திருக்கவேண்டும்.இல்லையா? " என்றாள்.

" நீ சொல்வது முற்றிலும் உண்மை " என்று சொல்லிக் கொண்டே ஆனந்த் ,சாரதாவை முதன் முதலில் சந்தித்த நினைவுகள் தந்த சோகத்துடன் காப்பவுண்ட் ஓரமாக பந்துக் குவியலாகப் பூத்திருந்த நீல நிற ஹைட்ராஞ்சியா மலர்களை வாஞ்சையுடன் தடவினார். பின் ஏதோ நினைவுக்கு வந்தது போல் ,தூக்கி வாரிப் போட்டது போல் "நீல நிறம் " என்றார். திரும்பவும் அந்தப் பூக்களை உற்று நோக்கியவாறு "நீல நிற மலர்கள்.போனமுறை இந்தச் செடிகளில் பின்க் வண்ண மலர்கள் பூத்திருந்தன்.இப்போது நீல நிறத்தில் " என்றார்.
அந்தப் பெண் ஒன்றும் புரியாதவளாக " என்ன சொல்கிறீர்கள் " என்றாள்

உனக்கு ஹைட்ராஞ்சியா மலர்களைப் பற்றித் தெரியுமா ?"ஹைட்ராஞ்சியா மலர்கள் சாதாரணமாக பின்க் நிறத்தில் பூக்கும்.ஆனால் மண்ணில் இரும்புச் சத்து கூடுதலாக இருந்தால் அதன் காரணமாக அதே செடியில் மலர்கள் நீல நிறத்தில் பூக்கத் தொடங்கிவிடும் இதோ இந்த மலர்களைப் போல "

"சரி..இந்த மண்ணில் இரும்புச் சத்து கூடியிருக்கிறது போல் இருக்கிறது"
" ஆமாம்..இந்த செடிகளுக்கு அடியில் உள்ள மண்ணில் போன வருடத்தை விட இந்த வருடம் இரும்புச்சத்து கூடித்தான் இருக்கிறது" என்றார் கண்கள் பளபளப்பாக " ஒரு மண்வெட்டி கிடைக்குமா?" என்றார்.
ஒன்றும் புரியாமல் குழப்பத்துடன் விழித்த அந்தப் பெண் மண்வெட்டியைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.

மண்வெட்டியால் அந்த ஹைட்ராஞ்சியா செடிகளின் அடிப்பாகத்தைத் தோண்டி, அங்கு துருப்பிடித்த நிலையில் இருந்த .32 மிமி ரிவால்வரைக் கண்டெடுத்த போது ஆனந்தின் முகத்தில் பெரிதாக வெற்றி பெற்றுவிட்ட தோரணையெல்லாம் இல்லை.அந்த ரிவால்வர் பசவப்பாவுக்குச் சொந்தமானதென்றும் அதனால்தான் சாரதா கொல்லப்பட்டிருக்கிறார் என்று நிரூபித்து பசவப்பாவை தேடிப்பிடித்து தண்டனை வாங்கிக் கொடுத்த போதும் அவருக்கு பெரியதாக சந்தோஷமெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை.

ஆனால் தானும் சாரதாவும் பெரிதும் நேசித்த ஹைட்ராஞ்சியா மலர்கள் வண்ண மாற்றத்தின் மூலம் தன்னுடன் பேசி சாரதாவின் கொலையாளியைக் கண்டு பிடிக்க உதவியது என்ற நினைப்பே அவருக்கு மன நிறைவைக் கொடுத்தது.

Henry Slesar எழுதிய A Cop who loved flowers என்ற கதையின் தழுவல்.

பின்குறிப்பு : கீழே பின்க் மற்றும் நீல ஹைட்ராஞ்சியா மலர்களின் படங்கள் கொடுத்துள்ளேன்.யாராவது இதன் தமிழ் பெயர் தெரிந்தால் சொல்லுங்கள் :)
- ச.சங்கர்



அடுத்த வாரம் மண்டே மர்மங்கள் தொடருமா ?

14 Comments:

Anonymous said...

நடை நன்றாக இருந்தது

ராஜன்

ConverZ stupidity said...

ரெம்ப வருஷத்துக்கப்புறம் பரிச்சயப்பட்ட ஒரு எழுத்து நடையை வாசித்த ஞாபகம் வருகிறது.

balhanuman said...

அருமையான கதை.

Henry Slesar பற்றி சுஜாதா கற்றதும் பெற்றதும்-ல் எழுதியிருந்தார் என்று ஞாபகம்.

Raghavendran Madhavan said...

Idli Poo..

kothandapani said...

இட்லி பூ என்பது தவறானது. Ixora சிற்றினங்கள்தான் இட்லி பூ என்று அழைக்கப்படும். வெளிநாட்டில் இருந்து அறிமுகபடுதபட்ட பல செடிகளுக்கு தமிழ் பெயர் கிடையாது. லில்லி என்று தமிழில் அழைப்பதை போல் இதை ஹைட்ராஞ்சியா என்றே அழைக்கலாம்.

Anonymous said...

muttaikose poo enrusolvarkal.

Anonymous said...

muttai kose poo enrusolvarkal.

இராஜராஜேஸ்வரி said...

மலர்கள் வண்ணம் மாற்றிப்பேசி எண்ணத்தை புரியவைத்த அருமையான கதை!!

ramachandranusha(உஷா) said...

சங்கரய்யா நடை அருமை.

ramachandranusha(உஷா) said...

இ.வ! நேயர் விருப்பமாய்= முன்பு எல்லாம் கி.கி. அ.அ (ஸ்பெல்லிங் ரைட்டா) ஒருத்தர் இங்க
எழுதுவாரே, அவரை கேட்டு ஒண்ணு வாங்கி போடேன்

Anonymous said...

இந்தக் கதையை பிரசுரரித்த இட்லி வடைக்கு நன்றி.

இட்லி வடைக்கு அனுப்பும் போது பத்தாம் வருட பிறந்த நாளுக்காக என்று எழுதினேன்.அதை அவர் குறிப்பிடவில்லை.

அதனால் இட்லி வடைக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்தை இங்கே பதிவு செய்து கொள்கிறேன்.

வாழ்த்து சொல்லவில்லை என்று நாளைக்கு யாராவது சுட்டிக்காட்டி விடக் கூடாது இல்லையா. வரலாறு முக்கியம் அமைச்சரே :)

ச.சங்கர்

Anonymous said...

கதை,நடை மற்றும் எழுத்தைப் பாராட்டிய அனானி, கான்வெர்ஸ், பால்ஹனுமான்,ராஜராஜேஸ்வரி மற்றும் உஷா மேடம் அவர்களுக்கும் நன்றிகள் பல.

ச.சங்கர்

Anonymous said...

பூவின் பெயர் பற்றி கமெண்ட் அளித்த ராகவன் மாதவன்,கோதண்டபாணி, அனானி ...... நன்றிகள் பல.

Anonymous said...

உஷா மேடம் ,

" கொட்டிய குப்பையும் கொட்டப் போகும் குப்பையும் " என்று இட்லி வடையின் பிறந்ததின வாழ்த்தாக பாரா, பாரா பாரா வாக "பாரா "ட்டி எழுதியிருக்கும் பதிவில் எல்லோரும் இட்லி வடையில் குப்பையை தூக்கிப் போடுகிறார்கள் என்று எழுதியிருக்கும் போது ,என்னை எழுதச் சொல்லி ஏன் இந்தக் கொலை வெறி???

இப்போதெல்லம் குப்பை கொட்டுவதை குறைத்துக் கொண்டு விட்டேன். "

காரணம் -1

பதிவுலகம் வந்த புதிதில் ரெகுலராக தமிழ் மணம் போன்ற திரட்டிகளில் போய் எல்லாப் பதிவுகளையும் படிப்பேன் ,ஏதாவது எழுதுவேன்.ஆனால் இப்போதெல்லாம் தமிழ்மணத்தில் தமிழ்ப் பதிவுகளே கண்ணில் பட மாட்டேன் என்கிறது.அல் சல் என்று அரேபிய மொழிப் பதிவுகள் தான் அதிகம் தென் படுகிறது.எனக்கு அரபி தெரியாது.

காரணம் - 2

இப்போதெல்லாம் கண்மணிகளே சாட்டைர் என்ற பேரில் தலவரையும் சேர்த்துத் தாங்களே நக்கல் அடித்துக் கொண்டு டுவீட்ட அது அகட விகட பத்திரிக்கைகளிலெல்லாம் கூட பிரசுரமாவதால் நமக்கொன்றும் தனியாக வேலையில்லை.

காரணம் - 3

போதாக்குறைக்கு இப்போதெல்லாம் முமு (அதாங்க முன்னாள் முதல்வர் ) ஏதாவது காமெடியாக எழுதி (படிக்க :http://idlyvadai.blogspot.in/2012/10/blog-post_30.html) அனைவரையும் சிரிக்கவைத்து விடுகிறார்.அப்புறம் நாம் ஏன் தனியாகக் குப்பை கொட்ட வேண்டும் ?:)

இட்லி வடைக்கு 9 ஆம் ஆண்டு நிறைவு வாழ்த்துகளும் அனைவருக்கும் அட்வான்ஸ் தீபாவளி நல்வாழ்த்துகளும்

கி அ அ அனானி