பாயும் வேகம் ஜெட் லீ தாண்டா
பன்ச் வெச்சா இட்லி தாண்டா
Rated PG - for Pseudo-DK, DMK, Liberals, Marxists....
ஊர்ல சொல்றது சொலவடை
உண்மையைச் சொல்றது இட்லிவடை

Thursday, September 13, 2012

பாஹுகாவிடமிருந்து நாம் தப்பித்தோம் – அமெரிக்கா மாட்டிக் கொண்டது! – எஸ்.குருமூர்த்தி

பாஹுகாவிடமிருந்து நாம் தப்பித்தோம் – அமெரிக்கா மாட்டிக் கொண்டது! – எஸ்.குருமூர்த்தி

1980-ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க தேசியப் பொருளாதார ஆராய்வுக் குழு தீர்க்கதரிசனத்துடன், ‘குடும்பங்களை அழிக்கும் வகையில் அரசாங்கத்தின் சமூகப் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அமைந்திருக்கின்றன. அதன் விளைவுகள் பயங்கரமாக இருக்கும்’ என்று கூறியது. அதன் பிறகும் அந்தக் குழுவின் எச்சரிக்கையையும் பரிந்துரைகளையும் அமெரிக்க அரசாங்கம் கவனத்தில் கொள்ளாமல், அதே கொள்கைகளைக் கடைப்பிடித்தது. அது மட்டுமல்லாமல், குடும்பங்களை நிலைகுலைய வைக்கும் இக்கொள்கைகளைத் தீவிரப்படுத்தியது. அமெரிக்க அறிவு ஜீவிகளும், பத்திரிகைகளும், பொதுக்கருத்தை உருவாக்குபவர்களும் கூட, இந்தப் போக்கையே ஆதரித்து வந்தனர். இதற்குப் பின்னணியில் மூன்று சக்திகள் முக்கியமாக இருந்தன.

ஒன்று – குடும்பங்களைக் குலைக்கும் அத்துமீறிய தனி நபர் மற்றும் மனித உரிமை சிந்தனைகள், அதற்கான வாதங்கள், அமைப்புகள்; இரண்டு – பெண்களைக் கொச்சைப்படுத்தி, வக்கிரப்படுத்தும் பெண்ணுரிமை சிந்தனைகள், வாதங்கள், அமைப்புகள்; மூன்றாவது – இவற்றை எல்லாம் தங்களுடைய சொந்த நலனுக்காகத் தூண்டி பயன்படுத்தும் அமெரிக்கத் தொழில் அமைப்புகள், பெரிய பெரிய கம்பெனிகள். தொழில் அமைப்புகள் ஏன் குடும்பங்களை அழிக்க முயல வேண்டும்? காரணம், இதுதான் மேற்கத்திய கலாசாரம் மற்றும் பொருளாதாரத்தின் தற்காலிகமான பலமும், நிரந்தரமான பலவீனமும். முதலில் ‘எப்படி பொருள்கள் தயாரிக்கும் கம்பெனிகள் மறைமுகமாக குடும்பங்களைக் குலைக்கவும் கலைக்கவும் முயல்கின்றன. அதன் மூலமாக ஆதாயம் தேடுகின்றன’ என்று பார்ப்போம். பின்பு எப்படி தனி நபர் – மனித உரிமை மற்றும் பெண்ணுரிமை சிந்தனையாளர்கள், அமைப்புகள், போராளிகள்.... போன்றோர் குடும்ப அமைப்புகளைக் கலைத்து அழித்தார்கள் என்று பார்ப்போம்.

குடும்பங்கள் எந்த அளவுக்குக் குலைகின்றனவோ அந்த அளவுக்கு வியாபாரம் அதிகமாகிறது. அதனால்தான் பொருள்கள் தயாரிக்கும் கம்பெனிகள், குறிப்பாகப் பன்னாட்டுக் கம்பெனிகள், அதைப் பார்த்து உள்நாட்டுக் கம்பெனிகள் தங்களுடைய விளம்பரங்களில் குடும்பங்கள் என்றாலே, ‘கணவன், மனைவி, ஒன்று அல்லது இரண்டு குழந்தைகள்’ என்றே குடும்பங்களைச் சித்தரிப்பார்கள்.

அப்பா அம்மாவுடன், தாத்தா பாட்டியுடன் ஏதாவது ஒரு விளம்பரத்தைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? அப்படி தாத்தா, பாட்டியுடன் குடும்பங்கள் இருந்தால் எப்படி மேலும் கோடிக்கணக்கில் வீடுகளும், டி.வி. களும், ஏஸிகளும், கார்களும், மற்ற சாதனங்களும் வியாபாரம் ஆகும்? அதனால்தான் ஒரு குடும்பத்தில் சேர்ந்து வாழ்கிறவர்கள் எண்ணிக்கை குறையக் குறைய, வியாபாரம் அதிகம் ஆகிறது எனகிற அடிப்படையில், ‘குடும்பங்கள் என்றாலே கணவன், மனைவிதான். தாத்தா – பாட்டி, அப்பா – அம்மா கிடையாது’ என்ற ஒரு கருத்தை குறிப்பாக பொருட்கள் தயாரிக்கும் கம்பெனிகள் உருவாக்குகின்றன.

அப்போது தாத்தா – பாட்டி, அப்பா – அம்மா என்ன செய்வார்கள்? மேற்கத்திய நாடுகளில் அவர்களும் தனித்தனி வீடுகளில் இருப்பார்கள். அல்லது முதியோர் இல்லத்தில் இருப்பார்கள். கம்பெனிகள் அவர்களுக்கும் தனித்தனியாக தேவையானப் பொருள்களை வியாபாரம் செய்யும். ஆக, குடும்பங்கள் சேர்ந்திருப்பது வியாபாரத்துக்கு நல்லதல்ல என்று கம்பெனிகளுக்குத் தெரியும். அதனால் அவர்கள் தங்கள் வியாபார உத்தியை குடும்பங்கள் பிரிவதற்காக பயன்படுத்துகின்றனர்.

இப்படித்தான் அமெரிக்காவில் குடும்பங்களை கம்பெனிகள் முதலில் பிரிக்க ஆரம்பித்தன. 1950-ல் ஒரு அமெரிக்கக் குடும்பத்தில் 3.5 பேர் இருந்தனர். இப்போது 2.5 நபர்கள் மட்டுமே. இதனால் அமெரிக்காவில் 3.5 கோடி அதிக வீடுகள், ஏஸிக்கள், டி.வி.கள், கார்கள், குளிர்சாதனப் பெட்டிகள்... தயாரிப்பும் விற்பனையும் அதிகம் ஆகியது.

சென்ற இதழில் குறிப்பிடப்பட்ட, எப்படி குடும்பங்களின் முக்கியமான பணிகளான உணவு சமைப்பது, சுத்தம் செய்வது, துணி துவைப்பது போன்ற பணிகளை குடும்பங்கள் செய்யாமல், இக்காரியங்கள் எல்லாம் வியாபாரம் செய்யும் கம்பெனிகளின் கைக்குப் போய் விட்டன என்று அங்கலாய்க்கிறது. தவிர, அமெரிக்காவில் உணவு தயாரிக்கும் பன்னாட்டுக் கம்பெனிகளான ‘மாக்டொனால்ட்ஸ்’, ‘பர்கர் கிங்’, ‘நெஸ்லே’ போன்றவை அமெரிக்கக் குடும்பங்களின் அடுப்பங்கரையை காலி செய்து, அக்குடும்பங்களுக்கு உணவு சமைத்து வினியோகிப்பதை வியாபாரமாக்கி, பல்லாயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாய் லாபம் சம்பாதிக்கின்றன. இதற்கு தனி நபர் – பெண்ணுரிமை இயக்கங்கள் துணை நின்றன.

இது பற்றி மேலும் கூறுகிறது அமெரிக்க ஆய்வுக் குழு: ‘அப்படி பொருள் தயாரிப்பவர்கள் மற்றும் வியாபாரிகள், குடும்பங்களின் மாமூலான வேலைகளைக் கூட வியாபாரமாக்கி, குடும்பங்களைப் பொறுப்பில்லாத அமைப்புகளாக – குறிப்பாக பெண்களைப் பொறுப்பற்றவர்களாக மாற்றியது ஒரு பக்கம். இன்னொரு பக்கம் குழந்தை பாதுகாப்பு, அவர்களின் படிப்பு, குடும்பங்களில் உள்ளவர்கள் எதிர்காலம்... போன்ற மிக முக்கியமான பொறுப்புகள் எல்லாவற்றையும் அரசாங்கமே ஏற்று வருகிறது. அதாவது அரசாங்கம் குடும்பங்களைப் பொதுவுடமையாக்கி இருக்கிறது.

இப்படியே போனால், பிறக்கிற குழந்தைகளைப் பேணுகிற பொறுப்பும் தாய் – தந்தையரிடமிருந்து அரசாங்கத்துக்குப் போய் விடுகின்ற வாய்ப்பு இருக்கிறது. இப்படி குழந்தைகளைப் பேணும் அடிப்படையான வேலைகள் கூட குடும்பங்களில் நடக்கவில்லை என்றால், குடும்பங்கள் என்பதற்கு என்ன பொறுப்பு இருக்கும்? அதேபோல், வேலையற்ற இக்குடும்பங்கள் எப்படி நிலைத்திருக்கும் என்கிற கேள்விகளையும் எழுப்பியது அந்த ஆய்வுக் குழு.

ஆண் பெண் சேர்க்கைக்காக ஒரு இடம் தேவை என்கிற அளவுக்கு மட்டும், மேற்கத்திய நாடுகளில் குடும்பங்களின் நிலை மாறிவிட்டன. அதற்கு மேலும் விகாரங்கள் – திருமணமில்லாமல் சேர்ந்திருப்பது, திருமணமில்லாமல் குழந்தைகளைப் பெறுவது, குழந்தைகள் வேண்டாம் என்று ஒப்பந்தமிட்டுக் கொண்டு ஆண் பெண் சேர்க்கை, ஓரினச் சேர்க்கை என்று உருவானதில் ஆச்சரியம் என்ன இருக்க முடியும்?

மேலும் இப்போது பெரிய சவாலாக உருவாகியிருக்கும் சந்தைப் பொருளாதாரத்தைப் பற்றி ஒரு சித்தாந்த ரீதியான ஒரு பிரச்னையையும், அப்போதே தீர்க்கதரிசனமாக எழுப்பியது அமெரிக்கத் தேசியப் பொருளாதார ஆய்வுக் குழு. இந்த சந்தைப் பொருளாதாரம் தனிநபர் உரிமையின் ஆதாரத்தில் அமைந்தது என்பதை ஒப்புக் கொண்டு, அந்த ஆய்வுக் குழு மேலும் கூறியது: ‘சந்தைப் பொருளாதாரம் தனி நபர் உரிமையின் அடிப்படையில் உருவாகி வளர்ந்தாலும், கடந்த 200 ஆண்டுகளாக அது பெரிய அளவில் வெற்றி அடையக் காரணம், குடும்பங்களுக்கு குணங்களையும், கலாசாரத்தையும் உருவாக்கி, வளர்த்து மக்களைப் பண்படுத்தும் அமைப்புகள் இருந்ததுதான். அப்படிப்பட்ட குடும்பங்களை அழிய விட்டால், தனி நபர் உரிமை அடிப்படையிலான சந்தைப் பொருளாதாரமும், ஜனநாயகமும் அழிந்து விடும். மேலும் தனி நபர் உரிமை, அரசியல் உரிமை, கலாசார உரிமை – என எல்லாமே அழிந்து விடும்.’ என்கிறது அந்தக் குழுவின் அறிக்கை.

அந்தக் குழு முடிவில் இப்படி கூறியது : ‘வருகிற 10 ஆண்டுகளுக்கு அமெரிக்கா, பொருளாதார முறையினால் சமுதாயத்தில் (குடும்பங்களில்) என்ன விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன என்பது பற்றி சிந்தித்து செயல்பட வேண்டும்’ என்றது. அதைத்தான் அமெரிக்க அரசு செய்யவில்லை. அந்தக் குழு கூறிய சிறந்த கருத்துக்களுக்கு அமெரிக்க அரசாங்கம் செவிமடுக்காததால்தான், இன்று ஆபத்து அமெரிக்காவுக்கு மட்டுமல்லாமல், அமெரிக்காவிலிருந்து உலகமெங்கும் ஏற்றுமதியாகி வரும் அமெரிக்கக் கலாசார – சமுதாய – பொருளாதாரக் கொள்கைகளால், உலகுக்கும் ஆபத்து ஏற்பட்டிருக்கிறது. குடும்பங்கள் குலைந்து, கலைந்து, கம்பெனிகளின் கையில் சிக்கிக் கொண்டதும், பின்பு அரசாங்கத்துக்கு அடிமையானதும்தான் இந்த ஆபத்துக்கு அடிப்படைக் காரணம்.

குடும்பங்கள், அரசாங்கத்துக்கு அடிமையாவது ஆபத்து என்பதை, பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னமே பாகவத புராணத்தில் வியாச பகவான் தெளிவாகக் கூறியிருக்கிறார். கம்சனின் மாமனார், ஜராசந்தனின் ஆலோசகரான பாஹுகா என்கிற அறிவுஜீவியிடம் கம்சன், ‘தான் எப்படி மக்களை அடிமைப்படுத்துவது?’ என்று கேட்டான். அதற்கு பாஹுகா இப்படி கம்சனுக்கு அறிவுரை கூறினார் : “உன்னுடைய கஜானாவைத் திறந்து மக்களுக்கு பணத்தைக் கொடுத்து, அவர்களை உழைக்காமல் ஜாலியாக வாழ வகை செய்; அவர்களுடைய குடும்பங்களைக் குலைத்து, கலைத்து அழித்து விடு; பெண்களை தங்கள் கற்பைவிட, உடல் இன்பத்தை அனுபவிப்பதே முக்கியம் என்று நினைக்க வை.

“அப்பா – அம்மா, தாத்தா – பாட்டி எல்லோரும் கிழங்கள். உபயோகம் இல்லாதவர்கள் என்று பிள்ளைகளுக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடு; வரம்பில்லாமல், தான் மட்டும் அனுபவிப்பதுதான் வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்று மக்களை நம்ப வை; அப்படிச் செய்து விட்டால், அவர்கள் தர்மம், நியாயம், கடமை, தவம் இவை எல்லாவற்றையும் எள்ளி நகையாடுவார்கள்; இவற்றைப் பற்றி பேசுகிறவர்களைப் பைத்தியக்காரன் என்று நினைப்பார்கள்; இப்படி மக்களை நிலைகுலைய வைத்து விட்டால், ஆடு மாடுகள், எப்படி மேய்ப்பவன் சொன்னபடி நடக்கின்றனவோ, அப்படி நீ சொன்னபடி அவர்கள் நடப்பார்கள். நீ அவர்களுக்கு கசையடி கொடுத்தாலும் அதைப் பிரசாதம் போல ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.” பாஹுகாவின் இந்த சிறந்த பொருளாதாரக் கொள்கைகளை நம் நாடு ஏற்காததால்தான், நாம் பிழைத்தோம். இன்று மேற்கத்திய நாடுகள் குறிப்பாக, அமெரிக்கா பாஹுகாவின் பொருளாதாரத்தை முழுமையாக ஏற்று, குடும்பங்களை அழித்து, பெண்களைக் கொச்சைப் படுத்தி, குடும்பங்களை வியாபாரிகளுக்குக் காவு கொடுத்து, அரசாங்கத்துக்கு அடிமையாக்கி இருக்கிறது. பாஹுகாவிடமிருந்து நாம் தப்பித்தோம். ஆனால் அமெரிக்கா மாட்டிக் கொண்டது.
நன்றி: துக்ளக்

19 Comments:

Chilled Beers said...

நல்ல கட்டுரை. இதையே வேறுமாதிரியும் எழுதியிருக்கிறார்கள் அமெரிக்க ஆய்வாளர்கள். 1950 வரை அமெரிக்காவில் குடும்பங்கள் மிக வலுவானதாகவே இருந்திருக்கின்றன.அதுவரை அமெரிக்க பொருளாதாரம் வளரவேயில்லை.அதாவது அசுர வளர்ச்சி இல்லை. திருமணத்தை ஒதுக்கி தனிமனித லட்சியத்தை நிரணயித்துக்கொண்டு ஆணும் பெண்ணும் உழைக்க ஆரம்பித்ததும்தான் பொருளாதாரத்தில் கிடு கிடுவேகம் நடந்தது என்கிறார்கள்.

ஆனால் குடும்பம் சிதைந்தது சிதைந்ததுதான்.விவாகரத்துக்கள் கிடு கிடுவென்று போயின. இப்போது திருமணம் செய்ய யோசிக்கலாயினர்.

ஆனால் கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளில் பங்கு பற்றி நல்ல கோணத்தில் ஆராய்கிறது இந்த கட்டுரை.சிறு தொழில்கள் நலிவு,குடும்பமுறை சீரழிவு,பெரியவர்கள் மதிக்கப்படாமை,அவர்களின் நிலை பற்றி மீடியா விவாதிக்காமை (ஸ்பான்சரே கிடைக்காது) எல்லாமே தொடர்புள்ளவை.

இங்கும் முதியோர் இல்லம் வரும்.அவையும் பிஸினஸ்தானே...மொத்தத்தில் நீ சம்பாதிக்கமட்டும் செய்...மவனே வேற ஏதாச்சும் செய்யாதே. சம்பாதித்த பணத்தை எல்லா நிறுவனத்துக்கும் பிரிச்சுக் கொடு. அவைகள் பார்த்துக் கொள்ளும்.

நிறுவனத்தில் இருந்து இன்னொரு நிறுவனத்தின் கையில் போவதுதான் வளர்ச்சி என்றாகிறது...!!!!!!!

பொன்.முத்துக்குமார் said...

நம் தப்பித்தோமா ? நிஜமாகவா ? சிரிப்புத்தான் வருகிறது.

சி.தவநெறிச்செல்வன் said...

மிக அற்புதமான கட்டுரை, முற்போக்கு வாதிகள் வெறுக்கும் கட்டுரையாக இருக்கும், அமெரிக்காவில் பெரும்பாலான வீடுகளில் சமைப்பதில்லை, இன்னும் கொஞ்ச காலம் போனால் அடுப்படி இல்லாத வீடுகளை கட்ட ஆரம்பித்து விடுவார்கள், நம்நாட்டில் திண்ணைகள் காணாமல் போனமாதிரி. வயதானவர்களை கவனிக்காத தலைமுறைகள் பெரிய இழப்பை சந்திக்கிறார்கள் என்பது உண்மை.

bandhu said...

தப்பித்தோமா? ஒரு பத்தாண்டு முன் வரை தப்பித்துக்கொண்டிருந்தோம். இப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முதலை வாயில் மாட்டிய இரை போல மேலும் மேலும் உள்ளே போய்கொண்டிருக்கிறோம்!

பழனி.கந்தசாமி said...

கொசகொசன்னு இந்தப் பதிவை எப்படிங்க படிக்கிறது?

Ravi said...

Lovely article... I was hoping someone to bring out an article like this and bang! But as many have commented, sadly, India is also moving towards that crap... Instead of treasuring & valuing our traditions and culture we seem to think they are outdated and irrelevant and are moving towards the bad things of westernisation. Idhuve azhivukku kaaranam!

Ravi said...

Lovely article... I was hoping someone to bring out an article like this and bang! But as many have commented, sadly, India is also moving towards that crap... Instead of treasuring & valuing our traditions and culture we seem to think they are outdated and irrelevant and are moving towards the bad things of westernisation. Idhuve azhivukku kaaranam!

ConverZ stupidity said...

பாஹுகாவிடமிருந்து நாம் தப்பித்தோம்-மா?

dr_senthil said...

பல குப்பைகளுக்கு நடுவில் அரிதாக இப்படி சில நல்ல கட்டுரைகளையும், விஷயங்களையும் இட்லிவடைகாட்டித் தருகிறது

Ranga said...

Nalla katturai!! Aanaal engay thappithom??!! Adhaan ilavasam enra peyaril tv, mixie endru arasu alli vidugiradhey!! Appo kamsan endraal ippo num arasiyal vyathigal

Ranga said...

Nalla katturai!! Aanaal engay thappithom??!! Adhaan ilavasam enra peyaril tv, mixie endru arasu alli vidugiradhey!! Appo kamsan endraal ippo num arasiyal vyathigal

அமுதா கிருஷ்ணா said...

ஆஹா அப்படியா சேதி.இனிமேலாவது இந்தியா தப்பித்து கொள்ளுமா? இதை எப்படி எல்லோருக்கும் புரிய வைப்பது?

கொடும்பாவி said...

ஒரு வகையில் இந்த கட்டுரையில் பெண்களை அடிமையாகவே வைக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தபடுகிறது. இப்படி சொல்வதால் நான் வயதானவர்களை எதிர்ப்பதாக கொள்ள வேண்டாம். பெண் முற்போக்கு சிந்தனை சமுதாயத்தில் வந்ததால் ஒரு நாடு குட்டிச் சுவராக காரணம் என்று குறிப்பிட்டதை மட்டுமே ஜீரணிக்க முடியாதது. மக்கள் புரிதலும் சரியாக இருக்க வேண்டும் 'பெண் முற்போக்கு' சிந்தனை பற்றி. வயதானவர்களின் சிந்தனையும் காலத்திற்கு ஏற்றவாறு மாற வேண்டும்.
- கொடும்பாவி

ஆளுங்க அருண் said...

நல்ல படிப்பினை.
ஆனால், தற்போது நாமும் வலைக்குள் தானாக போய் சிக்குவது போலத் தோன்றுகிறது.!

ganesh said...

ஆஹா பாரதம் ! ஆஹா பாரதம் ! கடமை, நியாயம், தர்மம்,தவம், எங்கும் ஒழுக்கம், சுயநலமில்லாத மக்கள் நிறைந்த பாரதம் !
பாரதத்தில் எங்கும் மின்வெட்டு கிடையாது, லஞ்சம் கிடையாது, நிர்வாக அவலட்சணம் /அலட்சியம் கிடையாது !!
சிவிக் சென்ஸ் நிறைந்த மக்கள் கொண்ட பாரதம் !! குடும்ப சண்டை கிடையாது, பங்காளி சண்டை கிடையாது, பொறாமை கிடையாது...
ஆஹா பாரதம். யு. எஸ் வேஸ்ட் . வாழ்க குருமூர்த்தி !!!

மனு - தமிழ்ப் புதிர்கள் said...

கொஞ்சம் ஓவராக சிந்திக்கிறீர்களே, குடும்ப அமைப்பு சிதைந்ததையே கார்ப்பரேட் கம்பெனிகள் பிளான் செய்தது போல, இருந்தாலும் இன்று மன்மோகன் சிங் அதைத் தான் வற்புறுத்துகிறாரோ என நினைக்கத் தோன்றுகிறது. (6 சிலிண்டர் மட்டும் ஒரு குடும்பத்திற்கு என்றால் அப்பா அம்மாவிற்கு மட்டுமல்ல, பிள்ளைகளுக்கும் சமைக்கக் கூடாது. எல்லாரும் தனிக்குடித்தனம், கணவன் மனைவி கூட வேறு வேறு வீட்டில் இருத்தல் நலம். கரண்ட் பில், சிலிண்டர், ரேஷன் அனைத்தும் இதைத்தான் வலியுறுத்தும் போலும். இதுக்கு ஒரு கேஸ் போடுங்க்கப்பு யாராவது...) .

Anonymous said...

What a shit! Americans think that most of the Indians live on streets! What you wrote is much similar to that!

And why should cooking be always done by females? What do you know about the culture in America? They may not know to cook or grow thoppai and diabetes with idli-vadai, but they know how to make some salad or sandwich to fill their tummies! The males in US would cook and clean, and take care of their kids, unlike the 'born only to eat and mate' thoppai Indian males! As you said, there are "some" lazy people in US, much similar to the Indian males who do not cook for themselves, and they are the ones who expect others to feed them.

And why don't you point out the too many food shops there like the Tiruvellikkeni mess? Bcos most of them are run by a specific caste?

And I think there is nothing wrong in the Govt educating the children with good public schools and taking care of the elderly! It is in India where you run like machines to earn just to make up your kid's education! It is in India where the elderly are left out with no one to take care of them! You have written as if you sitting next to your parents everyday and talking to them, but God only knows what the truth is!

கோமதி செட்டி said...

இங்கு இருக்கும் சிலர் இநத கட்டுரையை பெண்ணடிமை தனத்தை ஊக்கிவிக்கும் வகையில் இருப்பதாக விமர்சனம் செய்கிறார்கள். அது மட்டுமா? பெண்கள் மட்டும் தான் சமைக்க வேண்டுமா என்ற கேள்வி வேறு... எனக்கு தெரிந்து சமையல்காரர்கள் தான் நாட்டில் அதிகம்.

வீட்டில் வேலை செய்வது அசிங்கம் பிற்போக்கு தனம். ஆனால் வெளிநாட்டுகாரனிடம் வேலை செய்தால் அது பகுத்தறிவு தனம். என்ன முட்டாள் தனமான சிந்தனை.

பால் விற்பதில் ஆரம்பித்து விவசாயம் செய்வது வரை காலம் காலமாக பெண்கள் தான் இந்த தொழிலை அதிகமாக செய்தார்கள்.

கட்டுரை வெளி நாட்டு ஏக போக சுரண்டலை பற்றி எடுத்து உரைக்கிறது.

அதுவும் தவிர பெண் ஏன் வீட்டு வேலை செய்ய வேண்டும். ஏன் ஆண்கள் வீட்டு வேலை செய்ய கூடாதா என்ற பகுத்தறிவு கேள்வி வேறு.

சரி வேலைக்கு போகாத எந்த பையணையாவது வேலைக்கு போகும் பெண் திருமணம் செய்து கொள்ள தயாராக இருப்பாற்களா?

வரதட்சனை பற்றி எல்லா மட்டத்திலும் ஆண்களை குற்றம் சுமத்தும் அதிபுத்திசாலிகள்... ஏன் வருமானம் குறைவான அல்லது ஏழையான ஒரு ஆணுக்கு தனது பெண்ணை வரதட்சனை கொடுக்காமல் திருமணம் செய்யலாமே? செய்வார்களா?

எல்லா தவருகளையும் எல்லோரும் செய்ய.. பழியை தூக்கி ஆண்கள் மீது மட்டும் சுமத்துவது எந்த விதத்தில் நியாயம்.

\\It is in India where you run like machines to earn just to make up your kid's education! It is in India where the elderly are left out with no one to take care of them! \\

அனானி, தங்களுடைய இந்த கருத்திலேயே இதற்காக பதில் உண்டு. இவை அனைத்தையும் உருவாக்கியது கார்ப்பரேட் கயவர்களும் அவர்களை அடிப்படையாக வைத்து கட்டமைக்கப்பட்ட பொருளாதாரம் தான். கடந்த காலத்திலும் இது போன்ற பிரச்சனைகள் இருந்தது. ஆனால் 100 ல் ஒரு சதம் இருந்த இந்த பிரச்சனை 40 சதம் உயர யார் காரணம் என்பது அடிப்படை அறிவு உள்ளவர்களால் எளிதாக புரிந்து கொள்ள முடியும்.


Anonymous said...

//வீட்டில் வேலை செய்வது அசிங்கம் பிற்போக்கு தனம். ஆனால் வெளிநாட்டுகாரனிடம் வேலை செய்தால் அது பகுத்தறிவு தனம். என்ன முட்டாள் தனமான சிந்தனை.

பால் விற்பதில் ஆரம்பித்து விவசாயம் செய்வது வரை காலம் காலமாக பெண்கள் தான் இந்த தொழிலை அதிகமாக செய்தார்கள்.

கட்டுரை வெளி நாட்டு ஏக போக சுரண்டலை பற்றி எடுத்து உரைக்கிறது.

அதுவும் தவிர பெண் ஏன் வீட்டு வேலை செய்ய வேண்டும். ஏன் ஆண்கள் வீட்டு வேலை செய்ய கூடாதா என்ற பகுத்தறிவு கேள்வி வேறு.

சரி வேலைக்கு போகாத எந்த பையணையாவது வேலைக்கு போகும் பெண் திருமணம் செய்து கொள்ள தயாராக இருப்பாற்களா?//

மிசஸ் குடும்பத்தலைவலி திருமதி சாதிப் பெயர் பின்னால் போட்டுக் கொள்ளும் கோமதி அவர்களே!

பெண் ஒருவர் வீட்டுக்கு வேலை செய்ய வேண்டுமா இல்லை நாட்டுக்கு வேலை செய்ய வேண்டுமா, அவருக்கு எது வேண்டும் என்பதை நீங்களோ அல்லது குருமூர்த்தியோ தீர்மானிக்க வேண்டாம், அந்தப் பெண்ணே தீர்மானிக்கட்டும் என்று மேன்மையுடன் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறோம். பெண் வீட்டில் வேலை செய்ய, ஆண் பணம் சம்பாதிக்க, பெண் அவனைச் சார்ந்து வாழ்ந்து அவன் செய்யும் அலும்புகளை எல்லாம் தாங்கிச் சுமந்து தியாகியாகி விழுப்புண் கொண்டு வாழ்வதை விட, இருவரும் பொருளாதாரத்தில் சுயமாக நின்று வாழ்க்கையைக் கலந்து வாழ்வது என்பது நல்லது என்று இன்று புரிந்துகொள்ளப்பட்டு பலரும் அந்நிலைக்கு மாறி வருகின்றனர். ஆணும் வீட்டில் இருக்க வேண்டாம் பெண்ணும் வீட்டில் இருக்க வேண்டாம், இருவரும் தம் திறமைகளை சமூகத்துக்குப் பங்களித்து பொருளீட்டிக் கொள்ளட்டும், வீட்டு வேலைகளை இருவரும் பகிர்ந்து கொள்ளட்டும் என்ற நிலைப்பாட்டை நோக்கி நகரும் வேளையில், உங்களது பழைய பஞ்சாங்கத்தை தூசு தட்டி தும்மல் ஏற்படுத்த முனையவேண்டாம் என்று கேட்டுக் கொள்கிறோம்.