யுத்தம் செய் - விமர்சனம்

மழை. ஆட்டோ. பின்னாடி திறந்து ரிப்பேர் செய்யும். டிரைவர். அந்த ஆட்டோவை கடந்து செல்லும் ஹீல்ஸ் போட்ட பெண். கொஞ்சம் தூரம் சென்ற பிறகு திரும்ப வந்து பார்ப்பதும் யார் அந்த பெண் என்று கேட்பதும். .. அப்பவே ஆரம்பிக்கிறது சஸ்பென்ஸ். படம் எட்டு ரீல் என்று பார்த்த போது 'அட' என்று போட வைத்து... படம் முழுவதும் 'அட..அட' என்று போட வைக்கிறார் மிஷ்கின்.

தமிழில் த்ரில்லர் படம் எடுக்க வேண்டும் என்றால் என்ன செய்வார்கள். ஹீரோ ஓட, கூடவே கேமராவும் ஓடும், பட பட என்று சத்தம் வரும். யாராவது அலறுவார்கள். நிழல் தெரியும்.. இப்படி எல்லாம் இல்லாமல். எல்லோரும் புழங்கும் இடமான பார்க், சப்வே, கடற்கரையில் அட்டை பெட்டியில் துண்டித்த கைகள் கிடைக்கிறது. இதை கண்டுபிடிக்க சேரன் நியமிக்கப்படுகிறார். "எஸ் சார்.. ஓகே சார்" என்று தமிழ் சினிமா போலீஸ் மாதிரி இல்லாமல் சாதாரண சிபிசிஐடி போலிஸாக வந்து விசாரிக்க ஆரம்பிக்கிறார். பல இடங்களில் அவர் சேரனாகவே நமக்கு தெரியாமல் கண்டுபிடிக்கும் சிபிசிஐடியாக நமக்கு தெரிவது இயக்குனர் மிஷ்கின், சேரனின் நடிப்புக்கு கிடைத்த வெற்றி. இப்படி படத்தில் நடிக்கும் எல்லோருமே அந்த கதாபாத்திரங்களாகவே தெரிவது தமிழ் சினிமாவுக்கு ஆச்சரியம்.

இசை 'கே' என்று போடுகிறார்கள் பல இடங்களில் ஆங்கில இசை கேட்டாலும் அருமையாக இசை அமைத்திருக்கிறார். இடைவேளை வரை அட தமிழ் படத்தில் ஒரு பாடல் காட்சி கூட இன்னும் வரவில்லையே என்று நினைக்கும் சமயம், இடைவேளைக்கு பிறகு வந்துவிடுகிறது. படத்தில் இந்த குத்துப்பாட்டு இல்லை என்றால் படம் இன்னும் பிரமாதமாக இருந்திருக்கும். ஆர்மோனிய பெட்டியுடன் ஒருவர் வருகிறார். நான் என் கூட சென்ற நண்பரிடம் இவர் தான் 'சாரு' என்றேன் அவர் 'யாரு' என்றார்.

சேரன் திருவல்லிக்கேணியில் ஓடும் காட்சி, போலீஸ் தர்ப்பூசணி பழத்தை லவுட்டும் காட்சி அதை பைக் ஹாண்டில் பாரில் சரியாக வைக்க முற்படுவது என்று பல காட்சிகள் தமிழ் படமா இது என்று நினைக்க வைக்கிறது. ஜெயப்பிரகாஷ் மார்சுவரியில் வேலை செய்யும் டாக்டராக நடித்திருக்கிறார். இவர் எப்படி Natural'லாக இருக்கிறார் என்று நாம் எண்ணும் போது கடைசியில் கிளோசப்பில் நம்மை பார்த்து சிவாஜி மாதிரி வசனம் பேசும் போது எடிட்டர் தூங்கிவிட்டார் என்று நினைக்கிறேன். ஜெய்ப்பிரகாஷ் மாதிரி மார்சுவரியும் ஒழுங்காக நடித்திருக்கிறது. தமிழ் படத்தில் வருவது மாதிரி 60 வாட் பல்பும், புகையும் காண்பிக்காமல் நிஜ மார்சுவரிக்கு சென்று வந்த ஃபீலிங் கையில் கர்சிப் வைத்து நாமே மூடிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் வருகிறது.

ஒரே ஒரு சண்டைக்காட்சி வருகிறது கொஞ்சம் செயற்கைத்தனமாக இருந்தாலும், ரசிக்க முடிகிறது. ஒய்.ஜி.மகேந்திரன், அவரது மனைவி லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன் என்று பலர் ஒழுங்காக தங்கள் வேலையை செய்துள்ளார்கள். படத்துக்கு பெரிய பலம் தினமும் நாம் பார்க்கும் மனிதர்களை போட்டிருப்பது, திருவல்லிக்கேணி மேன்ஷனில் இருக்கும் அந்த பையன், குண்டு தாய் என்று பலரை பார்க்க முடிகிறது. இந்த படம் தமிழகத்தில் இருக்கும் ஹீரோக்களிடம் சிக்காமல் நமக்கு தந்த மிஷ்கினுக்கு பாராட்டுக்கள்.

வசனம் பல இடத்தில் எதார்த்தமாக இருக்கிறது. போலீஸ் ஸ்டேஷனில் "சார் நான் சாப்ட்வேர் என்ஜினியர்.." என்று சொல்லும் போது "கம் டூ த பாயிண்ட்" என்பது ஒரு எடுத்துக்காட்டு. ஒய்.ஜி.மகேந்திரன் போலிஸ் ஸ்டேஷனுக்கு வந்து புகார் கொடுக்க வரும் போது தற்போதைய காட்சியிலிருந்து அப்படியே ஃபிளாஷ்பேக்கு போவது எல்லாம் தமிழ் ரசிகர்களுக்கு பழக்கமில்லாதது.

இடைவேளையில் தியேட்டரில் டாய்லெட்டில் இரண்டு பேர் "அப்ப அங்கே வருவது யாரு.. புருஷோத்தமன் யாரு..." என்று டவுட் கேட்டுக்கொண்டு இருந்தார். ரஜினி, அஜித், விஜய் படங்களை பார்த்து பார்த்து பழகிப்போன நம் ரசிகர்களுக்கு இந்த மாதிரி படம் புரிந்துக்கொள்ளுவதற்கு ரொம்ப கஷ்டம் தான்.


கதையை பற்றி சொல்லுவது இந்த படத்துக்கு செய்யும் துரோகம். படத்தில் திரைக்கதை அருமையாக செய்துள்ளார்கள். கடைசி வரை நாம் பார்த்த காட்சிகளை வைத்தே முடிச்சுகளை அவிழ்ப்பது - சூப்பர்ப். அதை நீங்களே தியேட்டரில் பாருங்கள்

இட்லிவடை மார்க் 8.51

யுத்தம் செய் - பெண்ணை பெத்தவனுக்கு பித்தம் செய்யும்!