பாயும் வேகம் ஜெட் லீ தாண்டா
பன்ச் வெச்சா இட்லி தாண்டா
Rated PG - for Pseudo-DK, DMK, Liberals, Marxists....
ஊர்ல சொல்றது சொலவடை
உண்மையைச் சொல்றது இட்லிவடை

Friday, September 10, 2010

ஷாஜி என்றொரு சாருநிவேதிதா - சேதுபதி அருணாசலம்

நேற்று நண்பர் ஒருவர் google buzz-இல் போட்டதொரு அழைப்பிதழைப் படித்தேன். இசை விமர்சகர் என்று பரவலாக அறியப்படும் ஷாஜி அவர்கள் ஏற்கனவே வெளியிட்டுவிட்டதொரு புத்தகத்தைக் குறித்து ஒரு உரையாடல் நடக்கப்போகிறதாம். கலந்து கொள்பவர்கள் இன்று இந்தியாவெங்கும் நன்கு அறியப்பட்ட இயக்குநர் மணிரத்னம், கிட்டத்தட்ட அந்த இடத்தை நெருங்கிக்கொண்டிருக்கும் பாலா, தமிழ் இலக்கிய உலகின் மாபெரும் எழுத்தாளர்களான ஜெயமோகன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன். 'அந்த மேதைக்கு வயலின் வாசித்தபின் இந்த மேதைக்குதான் வாசிப்பேன்’ என்று அன்று ஜி.ராமனாதனிடம் வயலின் வாசித்துவிட்டு இன்று இளையராஜாவுக்கு வயலின் வாசிக்கும் மரியாதைக்குரிய பெரியவர் ராமசுப்பு. பட்டியலைப் பார்த்து திகைத்துப்போனேன்.




என்ன நடக்கிறது நம் தமிழ் இசைச்சூழலில்?

ஷாஜியைக் குறித்து நீண்ட நாட்களாய் எழுத வேண்டும் என்று தோன்றிக்கொண்டிருந்தாலும், வீணாக அவரை விமர்சித்து எழுதி, அவருக்கு மேலும் மேலும் விளம்பரம் வாங்கித் தரவேண்டாம் என்று தோன்றியதால் இத்தனை நாட்களாய் எழுதாமல் இருந்தேன். ஆனால் இசையறியாத அறிவுஜீவி வட்டாரங்களில் மட்டுமே தூக்கிப்பிடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஷாஜி இப்போது மணிரத்னம், பாலா மூலம் வெகுஜனத்தையும் நெருங்கும் இடத்துக்கு வந்துகொண்டிருக்கிறார். அதனால் ஷாஜியைக் குறித்து எழுதியே ஆகவேண்டும் என்று இப்போது எழுதுகிறேன்.

தமிழ் இலக்கிய உலகில் 'who is who' என்ற அரிச்சுவடி எதுவும் தெரியாதிருந்த காலங்களில் உயிர்மையில் ஷாஜி எழுதிய கட்டுரைகளைப் படித்திருக்கிறேன். ஒரு கட்டுரையில் எழுதியிருந்த ஒரு வரி என்னைத் துணுக்குறச் செய்தது. ‘பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸை விடச் சிறந்த பாடகர் ராஜ்குமார்’ என்பது. இப்படியொரு ஸ்வீப்பிங்கான வரியை யார் எழுதியிருக்க முடியும் என்று புரட்டிப்பார்த்தேன். அப்போது மனதில் படிந்ததுதான் ஷாஜியின் பெயர். (அக்கட்டுரையின் கடைசியில் ‘தமிழில் ஜெ’ என்றிருந்ததன் விரிவாக்கம் ‘தமிழில் ஜெயமோகன்’ என்று அப்போது எனக்குத் தெரியாது). அக்கட்டுரையில் இதுபோன்று ராஜ்குமாரை வழிபட்டிருந்த பல ஸ்வீப்பிங் தீர்ப்புகளைத் தவிர மற்றதெல்லாம் ராஜ்குமார் எப்படித் தனிவாழ்க்கையில் கஷ்டப்பட்டு முன்னேறினார், எப்படி அவர் எந்த அரசியலிலும் ஈடுபடாத எளிய மனிதராக இருந்தார் என்பது போன்ற உணர்ச்சிக் குவியல்கள்தான். கன்னடத் திரையுலகின் மேலோட்டமான பரிச்சயம் இருக்கும் எவருக்குமே இன்று கன்னடத் திரையுலகின் கொத்துச்சாவி திருமதி.பர்வதம்மா ராஜ்குமாரிடம் இருக்கிறது என்பது தெரியும். ஏதோ ராஜ்குமாரை ஒரு உச்சாணிக்கொம்பில் உட்கார வைத்துவிட வேண்டும் என்று எழுதப்பட்ட அந்த உணர்ச்சிக்குவியலும், நிராகரிப்புகளும், தீர்ப்புகளும் எனக்குக் கடும் எரிச்சலை ஏற்படுத்தின. நான் தவறவிட்டிருந்த ஷாஜியின் பழைய கட்டுரைகளை அதற்குப்பின் படித்தபோது எனக்குக் கிடைத்ததும் இதே விதமான உணர்ச்சிக்குவியல்கள்தான். தனிப்பட்ட முறையில் இசையின் பெரும்காதலனாக இருந்த எனக்கு அக்கட்டுரைகள் பெரும் ஆயாசத்தையும், எரிச்சலையுமே ஏற்படுத்தின.

சரி, இதுபோன்ற உணர்ச்சிக்குவியல்களை எல்லோரும்தான் எழுதுகிறார்கள், இவரும் எழுதுகிறார் என்று தள்ளியிருந்தபடி இருந்தேன். அடுத்தடுத்து ஜெயமோகன் தன் கட்டுரைகளில் ஷாஜியை இசை விமர்சகர் என்று அறிமுகப்படுத்தியபடியே இருந்தார். கொஞ்ச கொஞ்சமாக வளர்ந்த ஷாஜி, திடீரென்று சமீபத்தில் அதுவரை இல்லாததொரு வன்மத்துடனும், அவதூறுடனும் இளையராஜாவைக் குறித்ததொரு கட்டுரை எழுதினார். அதன்பின்பு அவர் இசை ஆய்வாளராகப்’ பதவி உயர்வு பெற்றார். நடுவில் திண்ணையில் வந்ததொரு அறிவிப்பில் அவர் ‘இசையமைப்பாளராகக்’கூட ப்ரமோஷன் கண்டிருந்தார். அத்தனையையும் தாண்டி இப்போது வெகுஜன ரசனையின் உச்ச மனிதர்களும், சிந்தனையாளர்களின் உச்ச மனிதர்களும் அவர் புத்தகம் குறித்து உரையாடப்போகிறார்களாம்!

சரி, இத்தனை புகழும் தன்னை வந்து சேருமளவுக்கு இசையைக் குறித்து எழுதிய ஷாஜிக்கு இசை தெரியுமா? தெரியாது. ஷாஜி மாதிரியே நானும் ஸ்வீப்பிங்காகப் பேச விரும்பவில்லை. உப கேள்விகளைப் பார்ப்போம்.

கர்நாடக சங்கீதம்? தெரியாது. மேற்கத்திய செவ்வியல்? தெரியாது. ஹிந்துஸ்தானி? தெரியாது. ஜாஸ்? தெரியாது.

இதையெல்லாம் நானாக அவர் கட்டுரைகளைப் படித்து அனுமானித்துச் சொல்லவில்லை. அவரே தன் புத்தகங்களின் முன்னுரைகளில் சொன்னது. அவரைத் தொடர்ந்து முன்னிறுத்திய ஜெயமோகனுமே சமீபத்தில் தன் கட்டுரையில் சொன்னது.

இதென்னடா மேட்டிமையாகவே பேசுகிறீர்களே? அவருக்கு கிராமிய இசை, நாட்டுப்புற இசை தெரிந்திருக்கலாம் என்கிறீர்களா? அதுவும் தெரியாது. ஞாநி நடத்திய கேணி கூட்டத்தில் யாரோ ஒருவர் ’பறையைக் குறித்து என்ன நினைக்கிறீர்கள்?’ என்று கேட்டதற்கு ‘அது ஒரு கிராமிய இசைக்கருவி. தாளக்கருவி’ என்ற குறைந்தபட்ச அறிவையே அவரால் கிராமிய இசை குறித்தும் வெளிப்படுத்த முடிந்தது.

அப்புறம் இத்தனை தூரம் அவரைத் தூக்கிப்பிடிக்க நம் சிந்தனாவாதிகள் என்ன முழுமுட்டாள்களா என்று கேட்கிறீர்களா? அவர் திரையிசை, பாப் இசையைக் குறித்து அதிக ‘விவரங்கள்’ தெரிந்தவராம். ஆனால் அதன் இசை நுணுக்கங்களும் அவருக்குத் தெரியாதாம். அந்த இசையை அவர் ’உணர்வுபூர்வமாக’ அணுகிக் கட்டுரைகள் எழுதுகிறாராம். ஆக, தான் எழுதும் அந்தக் குறுகிய, எல்லோருக்கும் நன்கு அறிமுகமான இசைவகையைக் குறித்து கூட அவர் உள்ளே புகுந்து விஷயமறிந்து எழுதக்கூடியவர் இல்லை. அந்த இசைவகையின் இசைக்கலைஞர்களின் சொந்தவாழ்க்கை, முக்கியமாக சோகவாழ்க்கை இதையெல்லாம் குறித்து எழுதக்கூடியவர். இசைப்பூர்வமாக அணுகுவதில்லை, உணர்வுபூர்வமாகத்தான் அணுகுகிறேன் என்று அவரே சொல்லிவிட்டதால், அவர் முன்வைப்பவை முற்றிலும் புறவயமாக அணுக்கப்படமுடியாத அகவயமான சுய அபிப்ராயங்கள்.

ஆக, இந்த சுய அபிப்ராயம் சார்ந்து தன் கருத்துகளை வெளியிடும் ஷாஜி எந்த காலத்திலும் ராஜ்குமார் பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸை விட எப்படி சிறந்த பாடகரானார் என்பதை இன்னொருவருக்கு விளக்கிக் கூறிவிடவே முடியாது. வேண்டுமானால் ராஜ்குமார் பாடிய இந்தப் பாடல்களைக் கேளுங்கள், பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ் பாடிய இந்தப் பாடல்களைக் கேளுங்கள் என்று நழுவிச்செல்லமுடியுமே தவிர, அவரால் ஒன்றை விட இன்னொன்று ஏன் சிறப்பாக இருக்கிறது என்பதைச் சொல்லிவிடவே முடியாது.

இதென்னடா வம்பாக இருக்கிறது? ஒரு மனிதர் தன் சுய அபிப்ராயத்தைச் சொல்லவே கூடாதா என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

தாராளமாகச் சொல்லலாம். அதில் தவறே இல்லை. ஆனால் அப்படித் தன் சுய அபிப்ராயங்களை மட்டுமே சொல்லும் ஒருவரை விமர்சகர் என்றோ, ஆய்வாளர் என்றோ சொல்ல முடியுமா? அப்படிப்பார்த்தால் நம் எல்லோருக்குமே, அறிவியல், சமூகவியல், இசை, சினிமா, விளையாட்டு என கிட்டத்தட்ட எல்லா விஷயங்களைக் குறித்துமே அபிப்ராயம் இருக்கிறதில்லையா? நாமும், தொடர்ந்து துறை சார்ந்த எந்தவித நுண்ணறிவும் இல்லாமல் நம் அபிப்ராயங்களை எழுதிக்கொண்டே இருந்தால் விமர்சகராகவோ, ஆய்வாளராகவோ நம் சிந்தனாவாதிகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவோமா? விட்டுக்கிழித்துத் தோரணமாக்கிவிடமாட்டார்களா?

ஷாஜி இப்படி முன்வைக்கும் பல சுய அபிப்ராயங்கள் பெரும்பாலும் கையெறி குண்டுகளைப் போன்றவை. உள்ளூர் இசைக்கலைஞரைப் பற்றி ஒரு குண்டை வீசிவிட்டு, அடுத்து வேறு உலக இசைக்கலைஞரைப் பற்றிப் பேச நகர்ந்துவிடுவார். குண்டுவீச்சை வாங்கியப் பலரும் தங்கள் கருத்துகளை வலுவாக முன்வைத்தபடியே இருப்பார்கள். அதற்கெல்லாம் ஷாஜி எப்போதும் எந்த பதிலையும் சொல்லமாட்டார். தன்னுடைய முந்தைய கையெறி குண்டின் சத்தம் அடங்கியிருக்கும்போது சரியாக அடுத்த குண்டை எறிவார். டி.ஆர்.மகாலிங்கம் நல்ல பாடகர் என்று மக்கள் மனதில் நிலை நிறுத்த வேண்டுமென்பதற்காக சீர்காழி கோவிந்தராஜனுக்கு லேண்டிங் நோட்ஸ்களில் ஸ்ருதி நிற்காது என்றொரு கையெறி குண்டை வீசி எறிந்தார். அதற்கு யுவன் சந்திரசேகர் ஒரு எதிர்வினையாற்ற, அதற்கு ஷாஜியிடமிருந்து எந்த பதிலுமில்லை. மாறாக ஒரு பதில் இன்னொரு இசை மேதை சாருவிடமிருந்து வந்தது. அதிலும் அவர் யுவன் சந்திரசேகர், ஷாஜி தொடர்பானதொரு தனிப்பட்ட மோதலைக் குறிப்பிட்டு எழுதியிருந்தார்.

சரி, இந்த உள் கலாட்டா இருக்கட்டும். அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் ‘இசை’ குறித்த விஷயத்துக்கு வருவோம். “ ‘சிரிக்கக் கூடாதா?’ போன்ற இடங்களில் அவரது சுருதி முற்றிலும் விலகுகிறது. பெரும்பாலான கீழிறங்கும் சுரங்கள் (landing notes) அவரிடம் அப்படித்தான் அமைகின்றன” என்று எழுதுகிறார் ஷாஜி. முதலில் ஷாஜிக்கு landing notes என்றால் என்னவென்று தெரியுமா என்று தெரியவில்லை. ‘சிரிக்கக்கூடாதா?’ என்ற இடத்தில் landing notes எங்கே இருக்கிறது என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்லமுடியுமா ஷாஜி? சீர்காழி கோவிந்தராஜன் உச்ச ஸ்தாயியில் ஸ்ருதி விலகாமல் பாடிய கிட்டத்தட்ட ஐம்பது பாடல்களை என்னால் இப்போதே சொல்லமுடியும். ‘இயல்பிலேயே நடுங்கும் குரல் கொண்டவர்’ என்று 'இசை விமர்சகரால்' ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய ‘தேவன் கோயில் மணியோசை’ பாடலை ஷாஜி கேட்டிருக்கிறாரா என்று யாராவது கேட்டுச்சொன்னால் நன்றாக இருக்கும்.

மேலும் இந்த ‘இயல்பிலேயே நடுங்கும் குரலைக் கொண்ட’ சீர்காழி கோவிந்தராஜன் என்றெழுதும் ஷாஜி ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைக் கவனித்தாரா எனத் தெரியவில்லை. சீர்காழி எல்லாப் பாடல்களையும் அப்படிப்பாடுவதில்லை. ‘சின்னஞ்சிறு பெண்போலே’ என்றொரு பாடலை முற்றிலும் கீழ்ஸ்தாயியில் பாடியிருப்பார். அதில் கொஞ்சம் நடுங்கவில்லையே ஏன்? அதிலும் அது சிந்துபைரவி ராகம். அந்த ராகத்தை ஒருவன் அதிலிருக்கும் எல்லா ஸ்வரங்களையும் தொட்டுத் தனித்தனியே அடையாளப்படுத்திப் பாடிவிட்டாலே அவன் முதுகில் ஒரு pass குத்தி அனுப்பிவிடலாம். சீர்காழி சில உச்சஸ்தாயிப் பாடல்களைப் பாடும்போது கமகம் தந்தபடியே பாடுவார். தமிழ்ப்பாடல்களில் இக்கலையில் விற்பன்னர் தண்டபானி தேசிகர். சீர்காழி அப்படிப் பாடிய சில பாடல்களை வைத்துக்கொண்டு அவருக்கு இயல்பாகவே ‘நடுங்கும் குரல்’ என்று சொல்பரை நாம் இசை விமர்சகர் என்று சொல்லமுடியுமா? அவருக்கும் இசைக்கும் ஸ்நான ப்ராப்தி இல்லை என்றுதானே சொல்வோம்? இந்த எளிய விஷயம் கூடவா ஷாஜிக்குத் தெரியாது? இத்தனைக்கும் அவர் மலேஷியா வாசுதேவன் பாடல்களை மேற்பார்வை செய்யுமளவுக்கு மேதையாயிற்றே? சரி, தான் மிகவும் விதந்தோதி கெளரவித்த மலேஷியா வாசுதேவன் சீர்காழியின் இதே ஸ்டைலில் சில பாடல்களைப் பாடியிருக்கிறாரே? (’காதலில் மாட்டாமல்’ - சாரங்கா ராகம், ’காதலிச்சுப்பாரு கிளியே’ - ஹரிகாம்போதி ராகம்). அவரையும் ஷாஜி ‘நடுங்கும் குரலோன்’ என்று சொல்வாரா? ஷாஜி, உங்களுக்குதான் இந்த இசைநுணுக்கங்களெல்லாம் தெரியாதே? அப்புறம் ஏன் இப்படி உளறிக்கொட்டுகிறீர்கள்? டி.ஆர்.மகாலிங்கம் தன் சொந்தத் திறமையாலேயே நிற்கக்கூடிய ஆளாச்சே? அந்தத் திறமை நுணுக்கங்களெல்லாம் குறித்து உங்களுக்குத் தெரியாதென்றால் இன்னும் கொஞ்சம் டி.ஆர்.மகாலிங்கத்தின் சொந்தவாழ்க்கை சோகத்தையே எழுதியிருக்கலாமே? மகாலிங்கத்திடம் கடன் வாங்கிக்கொண்டு தராமல் ஓடிப்போன பக்கத்துவீட்டுக்காரர் பற்றிய குறிப்பெல்லாம் கொஞ்சம் தேடியிருந்தால் கிடைத்திருக்குமே?

இந்த ஸ்ருதி தொடர்பான குற்றச்சாட்டை செத்துப்போன சீர்காழியோடு இவர் விட்டிருந்தால்கூட பரவாயில்லை. இப்போது உயிரோடிருக்கும் உஸ்தாத் ரஷீத்கானைக் குறித்தும் ‘அவருக்கு ஸ்ருதி நிற்காதுங்க... ‘ என்பது போல் போகிறபோக்கில் கேணி கூட்டத்தில் சொல்லியிருக்கிறார். பொதுவாகவே ஹிந்துஸ்தானி பாடகர்கள் ஸ்ருதி விஷயத்தில் எவ்வளவு கவனமாக இருப்பார்கள் என்பது ஆரம்பநிலை ஹிந்துஸ்தானி ரசிகருக்குக் கூடத் தெரியும். அதிலும் ரஷீத்கானைத் தொடர்ந்து கேட்பவன் என்ற முறையில் என்னால் ஷாஜியின் கருத்து எவ்வளவு மோசடியான ஒன்று என்று சொல்லமுடியும். ரஷீத்கானுக்குத் தமிழ் தெரியாது என்பதும், ஷாஜியைத் தெரியாது என்பதும் ஷாஜியின் பூர்வபுண்ணியம். இல்லையென்றால் ஒரு ஃப்ளைட்டைப் பிடித்துவந்து நாலு சாத்து சாத்திவிட்டுப்போயிருப்பார். அது சரி, ஷாஜிக்குதான் ஹிந்துஸ்தானியைக் குறித்து எதுவுமே தெரியாதே? அப்புறம் எப்படி ரஷித்கானைப் பற்றித் தெரியும்? தெரியவில்லை. ஒருவேளை அவர் சொந்த வாழ்க்கையில் சோகங்கள் ஏதும் இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும்.

இதைப்போலவே எஸ்.ஜானகியைக் குறித்த கட்டுரையிலிருந்து ஒரு பத்தியை எடுத்துத் தருகிறேன்: “ [எஸ்.ஜானகியின் குரலைப் பற்றிய] இந்த விவாதத்துக்கு அடிப்படையே குரலைப்பற்றிய கர்நாடக சங்கீதமரபு சார்ந்த ஒரு முன்முடிவுதான் என்பது என் கருத்து. இசையில் குரல் ஒரு வாத்தியம் போல ஒலிக்கவேண்டும் என்பது இவர்களின் கருத்து. சுருதி கீழிறங்கினாலும் மேல் எழுந்தாலும் கச்சிதமாக அனைவருக்கும் கேட்கவேண்டும், பாடகரின் சொந்தக்குரலில் எப்போதும் ஒலித்தாகவேண்டும் என்பது போன்ற பல எண்ணங்கள் இங்கு உண்டு. ஒரு காலகட்டத்தில் கர்நாடக சங்கீதம் கூட்டாகப்பாடவேண்டிய 'பஜனை' முறைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளித்தமையால் இது உருவாகியிருக்கலாம் என்று ஊகிக்கபப்டுகிறது. இந்துஸ்தானி இசையிலும் பிற உலக இசைமரபுகளிலும் இத்தகைய எண்ணங்கள் இல்லை.”

மதுரை சோமசுந்தரத்தின் குரல் ரம்மியமானதா? எம்.டிராமநாதன் குரல் வழமையான ஒன்றா? [ஷாஜி கர்நாடக இசை மீதான தன் மனத்தடையை மீறி எம்.டி.ஆரைக் கேட்கவெல்லாம் வேண்டாம். தன் நண்பர் ஜெயமோகன் எழுதிய ‘காடு’ நாவலைப் படித்திருந்தால் கூடப் போதுமே?] செம்மங்குடி மூக்கால் பாடியதைக் காசு கொடுத்துக் கேட்டவர்கள் காதுகளுக்கு மட்டும் வேறு மாதிரி கேட்டிருக்கக் கூடுமா? மேலும் ஒரு குரல் அத்தனை ஸ்ருதியிலும் குரல் கச்சிதமாகக் கேட்கவேண்டும் என்பதில் என்ன தவறு? ஹிந்துஸ்தானி இசையில் இத்தகைய எண்ணங்கள் இல்லை என்றால் என்ன அர்த்தம்? ஹிந்துஸ்தானியின் அடிப்படையே ‘ஸ்வரத்தில் நிற்றல்’தானே? ஹிந்துஸ்தானி இசையில், குரலை மாற்றி மாற்றி falsetto-விலும், இதர குரல் வகைகளிலும் பாடக் கூடியக் கலைஞரை ஷாஜி காட்ட முடியுமா? ஸ்வரத்தில் நிற்றலைப் பற்றிய குற்றச்சாட்டைத்தானே இவர் சீர்காழி மீது வைத்தார்?

இந்த அடிப்படை முரண்பாடுகள் ஒவ்வொரு கட்டுரைக்கு உள்ளேயும், வெளியேயும் விரவிக் கிடக்கின்றன.

ஏ.எம்.ராஜா எந்த நடிகருக்குப் பாடினாலும் குரலை மாற்றாமல் பாடியது எவ்வளவு சிலாகிக்க வேண்டிய விஷயமோ, அவ்வளவு சிலாகிப்புக்குரிய விஷயம்தான் ஜானகி தன் குரலை மாற்றிப் பாடியது. பி.சுசீலா எல்லாப் பாடல்களையும் குரலை மாற்றிப் பாடாமல் பாடினதும், எஸ்.பி.பியின் பாடுமுறையும் நிராகரிக்கப்படவேண்டிய விஷயங்கள். ஷாஜி என்ன இசை அறிந்தவர் என்றா கூறிக் கொண்டார்? அவர் பாவம் ரசிகர்தானே. சில நேரங்கள் சில ரசனைகள். அவை மாறும் போது முடிவுகள் மாறுவதும் சகஜம்தானே! வெளி முரண்பாட்டுக்கு உதாரணம் இந்த பின்னணிக் குரல்கள் விஷயமென்றால், பின்நவீனத்துவ உள்முரண்பாட்டுக்கு உதாரணம் - அதே ஏ.எம்.ராஜா கட்டுரையில் தானாகவே திரைச்சூழலைக் குறித்து கசப்போடு ஒதுங்கும் ஏ.எம்.ராஜா, அதே கட்டுரையில் திட்டமிட்டுத் தோற்கடிக்கப்பட்டவராக சித்தரிக்கப்படுவது.

ஷாஜிக்கென்று ஒரு தனி ஃபார்முலா ஒன்றிருக்கிறது. அந்த ஃபார்முலாவின்படி வெற்றிபெற்ற வெளியூர் கலைஞர்கள் எல்லாம் மேதைகள். அறிவாளிகள். வெற்றிபெற்ற உள்ளூர் கலைஞர்கள் எல்லாம் பெரிய மோசடியான ஆட்கள். அவர்களுக்கு அடுத்த நிலையில் அவர்களளவுக்குப் புகழ்பெறாத கலைஞர்களை ஏறிமிதித்து துவம்சம் செய்து மேலேறி வந்தவர்கள். அந்த ஃபார்முலாவின்படிதான் மலேஷியா வாசுதேவன் என்ற மகத்தான கலைஞன் எஸ்.பி.பி என்ற மிகைநடிப்புக்குரல் கொண்டவரால் அடித்து மெழுகப்பட்டார். இந்த சூத்திரத்தை அப்படியே மேல்நோக்கி நீட்டினால் ரிச்சர்ட் ஃபெயின்மன் ரோஜர் பென்ரோஸ் புகழை வளரவிடாமல் அடித்து நிரவினார். ராகுல் திராவிடின் திறமையில் ஒரு சதம் கூட இல்லாத சச்சின் தன்னுடைய மராட்டிய ஆதிக்கத்தை வைத்து பேரும்புகழும் பெற்றார். வேண்டுமானால் இருவர் அடித்த கவர்ட்ரைவையும் ஒப்பிட்டுப்பாருங்கள்... இப்படி நீட்டிக்கொண்டே போகலாம். இதே ஃபார்முலாவின்படி ஷாஜியின் எதிர்காலக் கட்டுரையை கணிப்பது எளிது. கதாநாயகி: ஸ்வர்ணலதா. வில்லி: வேறு யார்? சித்ராதான். ஸ்வர்ணலதாவின் குரலை முதன்முதலாகக் கேட்ட தருணத்தில் ஆரம்பித்து, அவர் பாடிப்புகழடைந்த சில பாடல்களைப் பட்டியலிட்டுவிட்டு, போகிறபோக்கில் அந்த இசை உச்சங்களை சித்ரா எட்டவில்லை என்று சொல்லி ஏறிமிதித்துவிட்டு, ஸ்வர்ணலதாவின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை எழுதி, அவருடைய வேறு சில பாடல்களையும் பட்டியலிட்டுவிட்டால் ஒரு ஷாஜி கட்டுரை தயார்.

மலேஷியா வாசுதேவன், டி.ஆர்.மகாலிங்கம், எஸ்.ஜானகி, ராஜ்குமார் இவர்களெல்லாம் தங்களளவிலேயே மேதைகள்தான். ஆனால் அந்த மேதைமையை விளக்கும் திறமை இல்லாத ஷாஜி யாராவது இன்னொருவரை மட்டம்தட்டி அதன்மூலம் இந்த மேதைகளைத் தூக்கி நிறுத்த முயற்சிக்கிறார். ஏனென்றால் வெளிநாட்டுக்கலைஞரென்றால் என்ன எழுதினாலும் யாரும் கண்டுகொள்ளப்போவதில்லை. உள்ளூர் கலைஞரென்றால் ஏற்கனவே விஷயம் தெரிந்தவர்கள் பலரும் இருப்பார்கள். எளிதில் சாயம் வெளுத்துப்போகும். இப்படி ஒரு உத்தியை வைத்துக்கொண்டால் திசை திருப்புவது, சர்ச்சையாக்குவது என மிகவும் எளிமையாகத் தப்பித்துவிடலாம். இந்த ஷாஜியின் ஃபார்முலாவுக்குள் நுழைக்கப்பட்டு வெளிவரும் சீர்காழி கோவிந்தராஜன், பி.சுசீலா, எஸ்.பி.பி போன்றவர்கள் கைப்புள்ள வடிவேலுவைப் போலாகி வெளிவருகிறார்கள். இதில் பரிதாபம் என்னவென்றால் அமிதாப் பச்சனைப்போலவோ, ரஜினிகாந்தைப்போலவே உச்சநட்சத்திரமாக ஷாஜி நிலை நிறுத்த நினைக்கும் கலைஞர்கள் இந்த ஃபார்முலாவுக்குள் நுழைந்து வெளிவரும்போது வின்னர் கதாநாயன் பிரசாந்தைப் போல மாறிவிடுகிறார்கள். ஒரே சமயத்தில் தனக்குப் பிடித்த, பிடிக்காத இருவரையும் கேவலப்படுத்திவிடுகிறார் ஷாஜி. இசை நுணுக்கமென்றெல்லாம் வேண்டாம், அடிப்படை நுண்ணுணர்விருக்கும் எந்த ஒரு மனிதரும் இப்படி ஒருவரை அடித்து இன்னொருவரை நிலை நிறுத்துவதில்லை. ஜெயமோகனை சிறந்த எழுத்தாளர் என்று நிலைநிறுத்த எஸ்.ராமகிருஷ்ணனைப் படுமோசமான எழுத்தாளர் என்று சொல்வதா திறனாய்வு? அப்படி யாரும் எழுதினால் அவரை இலக்கிய விமர்சகர்/ஆய்வாளர் என்றா சொல்வீர்கள்? இப்படியெல்லாம் தடாலடியாகக் கருத்து சொல்லும் பலரையும் கொஞ்சமும் ஆழமாக யோசிக்கத் தெரியாத, எதைக்குறித்தும் ஆழ்ந்து யோசிக்காதவர்கள் என்றெல்லவா நம் சிந்தனாவாதிகளும், எழுத்தாளர்களும் சொல்கிறார்கள்? அப்புறம் ஷாஜி மட்டும் எப்படி ஒரு உற்சவமூர்த்தியாக இவர்கள் மத்தியில் வலம் வந்தபடி இருக்கிறார்?

மலேஷியா வாசுதேவனைக் குறித்து அவர் சொல்லும் பல பாடல்களையும் ஓரிடத்தில் கூட மலேஷியா வாசுதேவனால் அந்தப் பாடல் என்ன பலமடைந்தது என்று சொல்லவே இல்லை. "மெஹ்தி ஹாசனை போல் பாடுகிறார்.. கிஷோர் குமார் வாடை அடிக்கிறது" என்றெல்லாம் சொல்வது சம்பந்தம் இல்லாத ஒப்பீடு. ஊருவிட்டு ஊரு வந்து’ (கரகாட்டக்காரன்) பாடலின் சரணம் முடிந்து பல்லவி தொடங்கும்முன் வரும் வரிகளில் (காதல் ஈடேற) ஷன்முகப்ரியாவின் தாரஸ்தாயி மத்யமத்தை சரியாக வாசுதேவன் நெத்தியடி அடிப்பார். தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில், மெல்லிசைக் கச்சேரிகளில் பாடுபவர்கள், குறிப்பாக அந்த இடத்தை எப்படி கடக்கிறார்கள் என்று உன்னிப்பாக கவனிப்பேன். சேதாரமில்லாமல் ஒரு பாடகன் அதைத் தாண்டிச் சென்றுவிட்டானாலே, என்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் அவன் பெரிய ஆள்தான். விஜய் டிவியின் சென்ற முறை ஜூனியர் ஏர்டெல் சூப்பர் சிங்கரில் ஒரு சிறுவன் இந்தப் பாடலைப் பாடினான். ‘காதல் ஈடேற’ என்று அவன் பாடும்போது நடுவர்களில் ஒருவர் சீட்டின் நுனிக்கே வந்து, எங்கே விழுந்துவிடுவாரோ என்று பயந்தேன், பயல் அதை அட்டகாசமாகப் பாடிச் சென்றவுடன் ஒரு சந்தோஷ ஆசுவாசப் பெருமூச்சு விட்டார். என்னால் மறக்கவே முடியாத தருணம் அது. இம்மாதிரி மலேஷியா வாசுதேவனின் தனிச்சிறப்புகள் எதையாவது சுட்டிக் காட்டாமல் அந்த வார்த்தையில் இந்த சங்கதி ரொம்ப கடினம், உணர்ச்சி சொட்டச் சொட்டப் பாடினார் என்பதெல்லாம் யார் வேண்டுமானாலும் அள்ளி விடலாம். ஆக, அவர் இசை வாரியாகப் பாடல்களை பட்டியல் இட்ட விதமும், "6-8" போன்ற சொற்களை அள்ளி விட்டதாலும் படிப்பவர்கள் இவரை ஒரு இசை வித்தகர் என முடிவு செய்யலாம்தான்.

இந்த மலேஷியா வாசுதேவன் கட்டுரையில் எஸ்பிபியை மட்டுமல்ல ஷாஜி இன்னொருவரையும் வில்லனாக்கியிருக்கிறார். கையைப் பிசைந்துகொண்டு நிற்கும் நம்பியார் போலவோ, கண்களை உருட்டிப்பார்க்கும் அசோகன் போலவோ, வெடிச்சிரிப்பு சிரிக்கும் வீரப்பா போலவோ திரைக்குப்பின்னால் நிற்கும் இளையராஜாதான் மலேஷியா வாசுதேவனை வளரவிடாமல் செய்த இன்னொரு மகானுபாவன். ஆனால் அதைக் குறித்து யாரும் கேட்கும்போதெல்லாம் மலேஷியா வாசுதேவன் “அவர் எனக்கு நிறைய வாய்ப்பு தந்திருக்கிறார்” என்று ‘பெருந்தன்மையோடு’ சொல்லிவிடுவாராம். நாம் இங்கே கவனிக்க வேண்டியது மலேஷியா வாசுதேவனின் கருத்துகளை இல்லையாம். அதில் ஒளிந்திருக்கும் ‘பெருந்தன்மை’யையாம். அடேயப்பா... என்ன ஒரு நுண்ணரசியல்!

ஏன் ஷாஜி, உங்கள் பிரியத்துக்குரிய பாடகியான கல்யாணிக்கு வாய்ப்புத் தரவில்லை என்பதால்தான் இளையராஜாவை முன்பே ஒரு தனிக்கட்டுரையை எழுதித் தாக்கினீர்கள் என்ற ரீதியில் உங்களை வளர்த்துவிட்ட ஜெயமோகனே எழுதியிருக்கிறாரே? சாயம் வெளுத்தபின்னும் இப்படித் தொடர்ந்து தாக்கிக் கொண்டேயிருக்கிறீர்களே? உங்களுக்கே போரடிக்கவில்லையா?

சரி, இவர் உள்ளூர் இசைமேதைகளைப் பற்றி இப்படி எழுதியதெல்லையாம் ஒருபக்கம் ஒதுக்கி வைப்போம். இவர் வெளிநாட்டு (உலக) இசைக்கலைஞர்களைப் பற்றி என்ன எழுதியிருக்கிறார் என்று பார்த்தால், அவையும் வெகு எளிதாக இணையபக்கங்களில் கிடைக்கக்கூடிய பல மேலோட்டமான தகவல்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அடுக்கியவை. பாப் மார்லியைக் குறித்து எழுதியதெல்லாம் முழுக்க, முழுக்க விக்கிபீடியாவில் கிடைக்கக்கூடிய தகவல்கள். ரெக்கே என்ற இசை வகையின் வடிவத்தைக் குறித்து ஒரே ஒரு பத்தியில் கடந்து செல்கிறார் ஷாஜி. ’Skank' என்று அழைக்கப்படும் off-beat தாளகதியில் அமைந்தது இந்த இசைவடிவம் என்று சொல்லிக் கடந்து செல்கிறார் ஷாஜி. இந்த off-beat தாளகதி வாசிப்பதற்கும், பின் தொடர்வதற்கும் மிகவும் கடினமானது. அதை முற்றிலுமாக ஜனரஞ்சகப்படுத்திக் கிட்டத்தட்ட நாம் நன்கறிந்த தாளகதியாகவே மாற்றிவிட்டார் பாப் மார்லி. தமிழில் இந்த ரிதத்தின் உபயோகத்தை ரொம்பவெல்லாம் தேட வேண்டாம். “பா படத்தின் பாடல்களும் ஒன்றும் சிறப்பானதல்ல” என்று முற்றாகத் தூக்கிப்போட்டு நிராகரித்தீர்களே, அதே படத்தின் “கும் ஸும் கும்” பாடலின் இரண்டாம் இண்டர்லூடை நீங்களே கேளுங்கள் ஷாஜி. உண்மையாலுமே நீங்கள் பாப் மார்லியின் இசையின் ரசிகராக இருக்கும் பட்சத்தில் அந்த இண்டர்லூடின் Skank syncopation உபயோகத்தை வெகு எளிதாகக் கண்டடைந்திருப்பீர்கள். ஒருக்காலும் அதைக் கடந்து சென்றிருக்க முடியாது. ஷாஜி பாப்மார்லி குறித்து எழுதிய கட்டுரையின் தலைப்பான 'Redemption Song' என்பதே பாப் மார்லியின் பிற பாடல்களிலிருந்து வெகுவாக வித்தியாசமான ஒன்றுதான். அப்பாடலின் கோரஸ் பகுதிகளுக்காகவும், பாப் மார்லியின் தனித்த acoustic guitar பகுதிகளுக்காகவும். அது வித்தியாசமான பாடல் என்றதொரு வழக்கமான குறிப்பைக் கூட ஷாஜியின் அக்கட்டுரையில் பார்க்கமுடியவில்லை.

ஷாஜி தன் போலித்தனத்தின் உச்சத்தை அடைந்தது இளையராஜாவைக் குறித்தக் கடுமையான தாக்குதல்கள் கொண்ட காழ்ப்புக்கட்டுரையில்தான். ஜெயமோகனின் வார்த்தைகளிலேயே வெறும் வம்புதும்புகளையும், கிசுகிசுக்களையும் முன்னிறுத்தி சாருநிவேதிதாவின் எழுத்துமுறையில் எழுதிய கட்டுரை அது. அதுவும் எடுத்த எடுப்பிலேயே அவர் சொன்ன பழசிராஜா சர்ச்சையைக் குறித்து, மலையாள இதழ்களில் வெற்று அவதூறாகப் பரப்பப்பட்ட ஒரு கருத்தை வைத்துத் தன் கட்டுரையையே கட்டமைக்கிறார். இதில் என்ன மிகப்பெரிய நகைச்சுவை என்றால் அக்கட்டுரை ஆரம்பிப்பதே இளையராஜா சொன்ன ஒரு விஷயத்தின் தகவல் பிழையை வைத்துதான். ஒரு தகவல்பிழைக்கே அத்தனை அதிர்ச்சியடைந்தேன் என பில்ட்-அப் கொடுப்பவர், முற்றானதொரு அவதூறை உண்மைபோல், நேரில்போய் பார்த்ததுபோல் எழுதுகிறார். இளையராஜா பேசிய பேச்சின் ஆதாரம் யூட்யூபில் இருக்கிறது. அதை ஜெயமோகன் ஷாஜியிடம் சொன்னபோது ஷாஜி மலையாளப் பத்திரிகைகளே தன் ஆதாரம் என்று சொன்னாராம், ஜெயமோகன் ’நான் நிறுத்திக்கொண்டேன்’ என எழுதுகிறேன். எனக்குத் தெரிந்த ஜெயமோகன் வெங்கட் சாமிநாதனின் நேர்மையை மிகவும் ஆதர்சமாகக் கொண்டவர். செல்லப்பா எழுத்துக்காகத் தன் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்ததை விதந்தோதுபவர். இன்று தமிழிலக்கியத்தில் நடக்கும் சாக்கடைச்சூழலில் நேர்மையை முன்னிருத்தி வலியுறுத்துபவர். வெறும் வாய்வார்த்தையாக இல்லாமல் அதைப் பின்பற்றவும் செய்பவர். ஜெயமோகனைத் தனிப்பட்ட முறையில் தெரியும் என்ற வகையில் இதை நான் நிச்சயம் சொல்லமுடியும். எந்த அரசியல் சரிநிலைக்கு எதிராகவும் தான் சரியென்று நினைப்பதைத் தயங்காமல் சொல்லமுடியும் நேர்மைச்செருக்கு கொண்டவர் ஜெயமோகன். பல சமயங்களில் இப்படி ஓர் ஆளுமைக்காக எந்த சாக்கடை இலக்கியச்சூழலையும் சகித்துக்கொள்ளலாம் என்று என்னை நினைக்க வைத்தவர். இப்படிப்பட்ட ஜெயமோகன் இப்படி கசப்பையும், அவதூறையுமே மீண்டும் மீண்டும் கொட்டி வலம்வரும், எந்த இசை நுண்ணுணர்வும் இல்லாத ஷாஜியை மட்டும் எப்படி ஏற்றுக்கொள்கிறார்? எனக்கு மிகவும் நெருடலான, ஜெயமோகனிடம் ஏமாற்றமளிக்கும் விஷயம் இது.

தான் அகப்பட்டுக்கொண்ட பின்பும் அதற்காக ஒரு சிறு வருத்தமோ, மன்னிப்போ கூட கேட்காத ஷாஜி, நேர்மையைக் குறித்தும், மனிதத்தின் உன்னதத்தைக் குறித்தும் இளையராஜாவுக்கோ, இல்லை வேறு யாருக்கோதான் வகுப்பெடுக்க என்ன அருகதை இருக்கிறது? ஜி.எஸ்.ஆர் கிருஷ்ணன் பாபர் மசூதியை இடிக்க வேண்டும் என்று கட்டுரை எழுதினார் என்று ஊரெல்லாம் கலகம் செய்தது, ஜெயமோகன் மனுஷ்யபுத்திரனின் ஊனத்தை ஏளனம் செய்துவிட்டார் என்று ஊரெங்கும் அவதூறு பரப்பியது என்ற வகையில் பாப் மார்லியைக் குறித்து இளையராஜா குப்பை என்று சொன்னார் என்று எளிமைப்படுத்தியதும் சேரும். இதுபோன்ற அவதூறுகளையும், எளிமைப்படுத்துதலையும் செய்வதற்கென்றே நம் சிந்தனைச்சூழலில் உலவுபவர்கள்தான் அ.மார்க்ஸ், சாருநிவேதிதா இவர்களெல்லாம். இவர்கள் வரிசையில் ஷாஜியும் சேருகிறார். ஆனால் அவர்களெல்லாம் வெறும் அறிவுஜீவிகள். ஷாஜி ‘இசை ஆய்வாளர்’ ஆயிற்றே? அதனால் இந்த அவதூறை ஷாஜி அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்கிறார். அவர் பாப் மார்லியோடு, பாப் டில்லானையும் சேர்த்துக் கொள்கிறார். இதைப்போலவே ‘நாயின் குரைப்பிலும் சங்கீதத்தைக் கேட்கலாம்’ என்று ஏதோ பேட்டியில் இளையராஜா சொன்னதைக் குறித்தும் படு எள்ளலாகப் பேசுகிறார் கேணி கூட்டத்தில் பேசுகிறார் ஷாஜி. அதைக் கூட்டத்திலேயே ஒருவர் ‘அவர் அப்படிச்சொல்லவில்லை. அவர் வேறு அர்த்தத்தில் சொன்னார்’ என்று விளக்கிக் கூறிக் கொண்டிருக்கையிலேயே அதை வெட்டி வேறு விஷயத்துக்குத் தாவுகிறார்.

மேலும் இளையராஜாவைப் பற்றிய அந்தக் கட்டுரையில் இளையராஜாவின் ‘தும்பீ வா’ பாடல் “The Four Lads 1953ல் வெளியிட்ட Istanbul, Not Constantinople எனும் பாடலின் நகல் என்றதொரு விமர்சனம் இப்போது இணையப்பக்கங்களில் வலம்வருகிறது” என்று சொல்கிறார். இவர் ஒரு உண்மையான இசை விமர்சகராக இருந்தால் இணையப்பக்கங்களில் வெளிவரும் தகவலை அப்படியே நமக்கு எடுத்துத்தராமல் அது உண்மையானதா, ஆமென்றால் அது எப்படிப்பட்ட நகல் என்று சொல்லியிருப்பார். ஆனால் பாவம் ஷாஜி என்ன செய்வார்? அவருக்குத்தான் அவதூறுகளையும் தகவல்களையும் எழுதித் தருமளவுக்கு, இசை நுணுக்கங்களை எழுதித்தரும் நண்பர்கள் இல்லையே? இதே ‘தும்பீ வா’ பாடல் ‘ஜீவ ஹூவாகிதே’ என்று இளையராஜா முன்பு வடிவமைத்த கன்னடப்பாடலின் இன்னொரு வடிவம் என்று ராஜ்குமார் குறித்த கட்டுரையிலும் உளறியிருந்தார். இரண்டும் கிட்டத்தட்ட ஒரே ராக சாயலை சில இடங்களில் வெளிப்படுத்துவதால் மேலோட்டமான ஷாஜியின் காதுகளுக்கு அது ஒரே பாடல் போலத் தெரிந்ததில் ஆச்சரியமில்லை.

அதேபோல் இணையப்பக்கங்களில் என்ன பேசிக்கொள்கிறார்கள் என்பது ஷாஜிக்குத் தெரியாத விஷயமில்லை. ராகங்களை இனங்காணும் பயிற்சியில்லாத ஷாஜி, மெஹ்தி ஹசன் குறித்த கட்டுரையில் “‘Baat Karni mujhey mushkil’ in Raag Pahadi, ‘Gulon mein rang bharey’ in Raag Jhinjhoti , ‘Shola tha jal bujha hoon’ in Raag Kirwani…” என்றெல்லாம் அடுக்கியபடியே போனார். அசந்தே போனேன். அட, திடீரென்று இசைப்பயிற்சியெல்லாம் எடுத்துக்கொண்டு உண்மையாலுமே விஷயபூர்வமாக எழுதப்போகிறார் என நினைத்தேன். ஆனால் இவர் இங்கே தந்திருக்கும் பாடல்-ராகப் பட்டியல் வரிசை மாறாமல் இந்த வலைப்பக்கத்திலும் (http://www.sadarang.com/Mehdi%20hassan.htm) இருப்பது வெறும் தற்செயல் ஒற்றுமை என்றே கடந்துபோக வேண்டும். லேண்டிங் நோட்ஸ்களில் ஸ்ருதி நிற்பதைக் குறித்தெல்லாம் கருத்து சொல்லக்கூடியவருக்கு இதெல்லாமா ஒரு கஷ்டம்?

ஆனால் இப்படித் தனக்குத் தெரியாததொரு விஷயத்தைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு எல்லாம் தெரிந்ததுபோலவே பேசுவதற்கு ரொம்பவே மனதைரியமும், தன்னம்பிக்கையும் வேண்டும். ஷாஜி கேணி கூட்டத்தில் பேசிய பேச்சை பத்ரி தன் வலைப்பதிவில் போட்டிருந்தார். அந்தப்பேச்சைக் கேட்கக்கூடாது என்றிருந்ததை உடைத்தது, அதில் ‘கேட்டு மகிழ்ந்தேன்’ என்று பாராட்டியிருந்த பாரதி மணி அவர்களின் பின்னூட்டம். எனக்குத் தெரிந்து பாரதிமணி அபாரமான இசைஞானம் உள்ளவர். பல இசைமேதைகளின் கச்சேரிகளை நேரில் கேட்டவர். மேற்கத்திய செவ்வியல் இசையிலும் ஆர்வமும், அறிமுகமும் உள்ளவர். தனிப்பேச்சில் பல அரிய விஷயங்களை எனக்குச் சொல்லியிருக்கிறார். சரி, இவரே சொல்லியிருக்கிறார், நன்றாகத்தான் இருக்கும்போல என்று நம்பிக் கேட்ட எனக்குக் கிடைத்தவர்கள்தான் அந்த ஸ்ருதியில்லாத ரஷித்கான், இசையமைப்பாளரே இல்லாத நெளஷாத் இவர்களெல்லாம். தனக்கு நம்நாட்டு மரபிசையைக் கேட்பதற்கு ஏதோ மனத்தடை இருக்கிறது என்று சொல்லிக்கொண்டே நாமெல்லாம் பல திசைகளிலிருந்தும் வரும் இசையைக் கேட்கவேண்டும் என்று நமக்கெல்லாம் வகுப்பெடுக்கிறார் ஷாஜி. உண்மையாலுமே இந்தத் தன்னம்பிக்கையை நாம் பாராட்டியே ஆக வேண்டும். அப்போதைய நெளஷாதை விடுங்கள். இப்போதைய ஏ.ஆர்.ரஹ்மானுக்கே எப்படி இசை அமைப்பது என்பதைக் குறித்து வகுப்பெடுத்தவர்களாயிற்றே ஷாஜியும், சாருவும்.

சுருக்கமாக, உள்ளூர் விஷயங்களைக் குறித்து உளறிக்கொண்டே உலக விஷயங்களைக் குறித்து கருத்து சொல்வது, அவதூறுகளைப் பரப்புவது, பெயர்களை உதிர்ப்பது என சாரு இலக்கிய உலகில் என்ன செய்து வருகிறாரோ, அதைத்தான் ஷாஜியும் செய்து வருகிறார். நான் நம் அறிவுலகைச் சேர்ந்தவர்களிடம் கெஞ்சிக் கேட்டுக் கொள்வதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான். நீங்கள் ஒரு சாருவைக் கொண்டாடி முன்வைத்து இலக்கிய உலகைச் சீரழித்தது போதும். இன்னொரு சாருவான ஷாஜியையும் தூக்கிக் கொண்டாடி தமிழ் இசைச்சூழலையும் சீரழித்துவிடாதீர்கள்.

ஷாஜிக்கு நான் கடைசியாகக் கேட்பது ஒரே ஒரு கேள்விதான்:

நீங்கள் எழுதிய ‘இளையராஜா அன்றும், இன்றும்’ என்ற கட்டுரையை, உங்கள் கட்டுரையின் நேர்மை மீதும் உங்கள் கருத்துகளின் மீதும் ஆழமான நம்பிக்கை உங்களுக்கு இருந்தால், நீங்கள் உங்கள் விழாவுக்குத் தலைமையேற்க அழைத்திருக்கும் பெரியவர் ராமசுப்புவுக்கும், இயக்குநர் பாலாவுக்கும் விழா ஆரம்பிப்பதற்கு முன் ஒரே ஒரு முறை படித்துக்காட்டும் தைரியம் உங்களுக்கு உள்ளதா?

- சேதுபதி அருணாசலம்
sethupathi.arunachalam@gmail.com

ஹலோ! யாருப்பா அங்கே ? ஸ்டார்ட் மியூசிக்

75 Comments:

Anonymous said...

ரம்ஜான் ஸ்பெஷல்?

சிலிக்கன் சில்லு said...

ஷாஜி ஒரு அரைவேக்காடு என்று பல இடங்களில் படித்தது போக, நானே தெரிந்தும்கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் என் வதுத்டம் என்னவென்றால், இன்றுவரை இளையராஜா ரஹ்மான் என்று பல இந்திய மேதைகளை தந்த தமிழகத்தில், இசையை நல்லபடியாக, ஆழமாக, விமரிசிக்க ஒரு நல்ல மிவர்சகர் இல்லையே என்பது தான்.

சினிமாவை கடைக்கோடி ரசிகனின் பார்வையில் மட்டுமா விமரிசிக்கிறோம்? கமல் மணிரத்னம் படங்களை, ரொம்ப ஆழமாகப்போய், அந்த படைப்பாளியின் மனநிலை உட்பட அலசுகிறோம். ஆனால் இசையில் அப்படி யாரும் இல்லை. Music Appreciation என்று மேற்குலக கல்லூரிகளில், இசை படிப்பூருக்கு, தனி பாடமே இருக்கும். சமீபமாக சொல்வனம் தளத்தில் சிலபல அறிய வைரங்களை(இசை விமர்சனங்கள்) காண்கிறேன். அங்கு எழுதும் பதிவர்களின் கால் தூசிக்கு கூட இந்த ஷாஜி சமம் இல்லை.

ஷாஜி இசையை technical ஆகா அனுவவேயில்லை. அந்தளவு அறிவு இருந்தால் தானே. அவர் எழுதுவது தனிமனித விமர்சனம். ஆனால் சொல்வனம் பதிவர்கள் எழுதுவது அவ்வளவு ஆழமாகவும் அறிவார்ந்ததாகவும் இருக்கும்

Anonymous said...

பலே பாண்டியா. ஜெயமோகனின் இலக்கிய அயோக்கியத்தனத்துக்கு சமீபத்திய சரியான உதாரணம், இந்த ’ஷாஜி’ என்கிற விஷவிதை. அருமையான கட்டுரை.

அன்புடன்
ஹெச்.சி.ஸ்டீஃபன்
களியக்காவிளை

கானகம் said...

ஆ, இசையுலகிலும் ஒரு சாருநிவேதிதாவா? இந்நிலை நீடித்தாஅல் இன்னல் தீருமா? இந்தியா தாங்குமா? சேதுபதி அருணாச்சலம் எனும் சிங்கத்தை இடறிவிட்டுவிட்டார் ஷாஜி.. தனது வெட்டிப் பெருமையை கருத்தில் கொண்டாவது கொஞ்சம் அடக்கி வாசித்திருக்கலாம் ஷாஜி

வலைஞன் said...

Brilliant writeup.Thanks Mr.Sethupathy.
நம் நாட்டில் ஒருவர் பிரசித்தமாகவேண்டுமெனில்,
விஸ்வநாதன்,இளைய ராஜாவிற்கு இசை தெரியாது,
சச்சினுக்கு கிரிகெட் தெரியாது
சிவாஜி ஒரு சிறந்த நடிகர் அல்ல
MSS சுருதியுடன் பாடமாட்டார்
என்றெல்லாம் பேசி எழுதவேண்டும்
பிழைக்கவேண்டுமேன்றால்
"ஒருவரை"
இவர்தான் வள்ளுவர்,கம்பர்,சேக்கிழார்,எட்டாவது வள்ளல்,
தமிழ்கடவுள்,என்றெல்லாம் புகழவேண்டும்.
இது நம் தலைவிதி என்ன செய்வது?
விடுங்க சாமி!
இளையராஜா ஒரு சூரியன்'
ஷாஜி குலைத்துவிட்டு போகட்டும்!

Anonymous said...

இசையை கேட்டு அனுபவியுங்கள்.அனுபவிப்பவருடைய இன்பமோ துன்பமோ (!) இன்னொருவருக்குத் தெரியாது. விமர்சகர்கள் எத்தனை டெக்னிகல் விஷயங்களை வேண்டுமானாலும் எழுதட்டும்.நான் படித்ததில் பல விமர்சகர்கள் தங்களது அறிவையும் திறமையையும் காட்டுவதர்க்காகத்தான் எழுதிகிறார்கள் என உணர்ந்தேன். எப்படிப்பட்ட விமர்சகரானாலும் subjectivity எழுத்தில் வரத்தான் செய்யும்.ஷாஜியின் கட்டுரைகளைப் படித்ததில் அவருக்கு பல prejudices இருப்பது தெள்ளத்தெளிவு. தன கட்டுரைகளைப் படிப்பவர்கள் அனைவரும் இசை அறிவோ கலைஞர்களைப் பற்றிய அறிவோ இல்லாதவர்கள் என்று நினைத்துக்கொண்டு எழுதுபவர் போலத் தோன்றுகிறது.

பார்வையாளன் said...

” ஊருவிட்டு ஊரு வந்து’ (கரகாட்டக்காரன்) பாடலின் சரணம் முடிந்து பல்லவி தொடங்கும்முன் வரும் வரிகளில் (காதல் ஈடேற) ஷன்முகப்ரியாவின் தாரஸ்தாயி மத்யமத்தை சரியாக வாசுதேவன் நெத்தியடி அடிப்பார்”
இசை மேல் ஆர்வம் ஏற்படுத்தும்படி இந்த பதிவு அமைந்துள்ளது.. மிக்க நன்றி

பார்வையாளன் said...

ஹோட்டலில் உணவில் தவறு இருப்பது தெரிய வந்தால், நஷ்ட்த்தை பொருட்படுத்தாமல் , அதை தூக்கி எறிவார்கள் அல்லவா.
அதை விட பல மடங்கு பொறுப்புனர்வு ஊடகங்களுக்கு உண்டு... தவறான செய்தி / பொறுத்தமற்ற செய்தி அச்சாகி விட்ட்தை உனர்ந்தால், மாற்று ஏற்பாடு செய்திருக்க வேண்டும்.

டன்மானடமிழன் said...

///
இந்தியாவின் ‘அவதார்’!

சமீபத்தில் ஒரு தெலுங்கு சேனல் எந்திரன் (ரோபோ) பற்றி ஒளிபரப்பிய ஒரு சி்றப்பு நிகழ்ச்சிக்கு இதுதான் தலைப்பு.

சமீபத்தில் வெளியாகியுள்ள எந்திரனின் இந்திப் பதிப்பான ரோபோ-வின் ட்ரைலர் காட்சிகளைப் பார்த்த பிறகுதான், அந்தத் தலைப்பு எத்தனை அர்த்தமுள்ளது என்பது புரிந்தது.

சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினி முன்பே கூறியது போல, எந்திரன் – தி ரோபோ, ஹாலிவுட்டுக்கு இந்தியா தரும் பதிலாக அமையப் போவது உறுதி!///

ரொம்ப நாளுக்கு அப்புறம்
விழுந்து விழுந்து சிரித்தேன்...

இந்த நியூசை படித்துவிட்டு...
நானும் ரஜினி ரசிகன்தான்
அதுக்குனு இப்படி ஓவரா
நெஞ்ச நக்க கூடாது

இத James Cameron படிச்சிருந்தா
தன்னை தானே சுட்டுகிட்டு செத்துபோயிருப்பார்
ஏன் இப்படி ஒரு படம் எடுத்த முன்னு

கொசு தொந்தரவு தாங்க முடியலாம்ப...
ஒரு சந்தேகம் இவனுங்க நாசர் நடித்த அவதார் படத்தை சொல்றானுங்களா...
யாரவது கேட்டு சொல்லுங்கப்பா...

அய்யோ சாமி
யாராவது இன்னும் 3 மாசத்துக்கு
தமிழ் நாட்டுக்கு மொத்மா மின்சாரத்தை புடுங்கிடுங்க..
ஆற்காடு சாமி காப்பாத்துப்பா...
இன்னும் ரிலிசான இவனுங்க
எதை எதை நக்க போறானுங்களோ...

முடிஞ்சா பதிவா போடுப்பா இதபத்தி

Anonymous said...

Excellent writeup.Thanks Sethu.

’தனிமையின் இசை’யில் சில கட்டுரைகளைப் படித்ததுமே தெரிந்து விட்டது, ஷாஜிக்கு இசை பற்றி அதிகம் ஏதும் தெரியாது என்பது. அது ஒரு இசை விமர்சன நூல் அல்ல. தன்னைப் பெரிய ஆளாகக் காண்பிக்க, மற்றவர்களின் படைப்பை, இசையை, அறிவை மட்டப்படுத்தி எழுதும் ’போலி அறிவு ஜீவி’க் கும்பல்களைச் சேர்ந்த ஒருவரின் நூல்.

ஷாஜியை விட நுணுக்கமாக இசை பற்றிய விவரங்கள் தெரிந்த பலர்
(உ-ம் - யுவன் சந்திரசேகர், சேது) எழுப்பும் கேள்விகளுக்கு என்றுமே ஷாஜியால் பதில் சொல்ல முடியாது. காரணம் அவருக்கு இசை தெரியாது.

திறமையில்லாதவர்களைத் தூக்கிப் பிடிப்பதை இனிமேலாவது ஹமீது போன்றவர்கள் நிறுத்திக் கொண்டால் உண்மையான படைப்பிலக்கியம், இசை வளரும்.

நல்ல கட்டுரை. நன்றி சேது .

- சுவாமி

Anonymous said...

//////இளையராஜா ஒரு சூரியன்'
ஷாஜி குலைத்துவிட்டு போகட்டும்/////

மிகப் பொருத்தமான வார்த்தை.

+1

pulikesi said...

///நீங்கள் ஒரு சாருவைக் கொண்டாடி முன்வைத்து இலக்கிய உலகைச் சீரழித்தது போதும். இன்னொரு சாருவான ஷாஜியையும் தூக்கிக் கொண்டாடி தமிழ் இசைச்சூழலையும் சீரழித்துவிடாதீர்கள்.
///

அய்ய‌ய்யோ அப்படியெல்லாம் இவர்களை ஒதுக்கி வைத்து விட்டால், தமிழ் இலக்கிய மற்றும் இசை சூழலில் 'காமெடி'க்கு பஞ்சம் வந்து விடுமே. விட்டு தள்ளுங்கள், இதுகள் இருப்பது நமது ரசனையை இன்னும் ஆழப்படுத்தி கொள்ள உதவுகிறது. பாருங்கள் நீங்கள் அவருக்கு எழுதிய எதிர்வினையால்த்தான் ராஜாவின் 'பா' பட 'கும்சும்' பாடலை இப்பொழுது கேட்டு இன்னும் அதிகமாய் ரசித்து கொண்டு இருக்கிறேன்.

rasikan said...

எனக்கு ஒன்று மட்டும் புரியவில்லை. ஏன் தமிழ் இலக்கியவாதிகள் சிலர் மலையாளிகளுக்கு சொம்பு தூக்குகின்றனர் என்று.. அர். அபிலாஷ் அவர்களின் எழுத்துக்களின் மூலம் எனக்கு அறிமுகமான அஜித் மாம்பள்ளி என்ற இலக்கியவாதியைக் குறித்து என் மலையாள நண்பர்களிடம் கேட்டதற்கு பத்தில் ஏழு பேர் அவர் யாரென்றே தெரியாது என்கிறார்கள். ஆனால் அந்த மலையாளிகள் தமிழர்களை விட இலக்கிய ரசனை மிகுந்தவர்கள் என்று சாரு குறிப்பிடுகிறார். இந்த கட்டுரைக்கு சம்பந்தம் இல்லை என்றாலும் எனக்கு இந்த நேரத்தில் குறிப்பிட வேண்டும் என்று தோன்றியது.

Ram said...

I have been pondering about this book for quite some time. I would be writing up something very soon on this.

Though, I can understand your emotions, I object, you bringing up Charu in to this discussion. Shaji has not stooped to his levels for sure. Atleast in the foul language front. Charu has nothing to do with this. OOPS... I forgot about Charu's expertise on Regge Music & his book "Kadhal Kalagam Isai" which I did read sometime back. Leave Charu apart from this discussion.

This is all again turning out to be a bashing satire.

I would like you to summarize your questions to Shaji, and I am sure he would love to substantiate himself and clear all our doubts before conference. I am sure he has his explanations too.

Atleast, I would like him to do so.

Ram said...

Also, which I forgot to mention, I have very serious reservations towards Jeyamohan using prefixes like "Music Analyst" & "Music Critic" for Shaji. He is not that for sure. Shaji has his own interests in music & loves music for sure.

Above all, I am still tending to believe that Shaji does not have any bad intentions towards anyone, pending clarifications from Shaji.

Anonymous said...

ராமு தம்பி.. நீ இன்னாத்துக்கு பதில் அந்தாளுக்காக பதில் சொல்றே? நீ கொஞ்சம் ஒதுங்கி நில்லுபா.. ஷாசி அண்ணாத்தே பதில் சொல்றாரானு பார்க்கலாம்..இல்ல செயமோஹன் அண்ணாத்த மாதிரியே இவரும் அண்ணாந்து பார்த்துகினு போய்ட்ராரானு பாக்கலாம்..

Anonymous said...

kumar shaanu eppadi paaduvaaraam.."eak ladiko"
saamiya pathi theriyaadhavanga "adellaam illa appadinnu saththaaikkilayaa..vidunga sir

Anonymous said...

Read this too.
Jeyamohan's super answer to shaji..

http://www.jeyamohan.in/?p=6473

Anonymous said...

Jeyamohan has some biases and prejudicies and so is Charu.Shaji is well known today thanks to Uyirmmai.Shaji is able to survive thanks to such patronage extended by Jeyamohan then and others now.
Uyirmmai needs 'stars' like Charu, Shaji,S.Ramakrishnan and promoting them is part of the game.When Uyirmmai promotes so many philistines like Maya,A.Muthu Krishnan there is nothing unusual in promoting someone like Shaji.

A music critic who is well versed in both music theory and has experience in listening, understanding in diverse forms of music and can blend that with theoretical knowledge is a rarity in tamil.Hence Shajis survive and become popular.We dont know what is sugar so we assume that it is as good as illupai poo :(.This works well for Shaji.

ஜோ/Joe said...

//நம் நாட்டில் ஒருவர் பிரசித்தமாகவேண்டுமெனில்,
விஸ்வநாதன்,இளைய ராஜாவிற்கு இசை தெரியாது,
சச்சினுக்கு கிரிகெட் தெரியாது
சிவாஜி ஒரு சிறந்த நடிகர் அல்ல
MSS சுருதியுடன் பாடமாட்டார்
என்றெல்லாம் பேசி எழுதவேண்டும்//

+1

Anonymous said...

இந்த Ram என்பவர் ஜெயமோகனின் வலைத்தளத்தில் வாசகர் கடிதம் எழுதும் ராமச்சந்திரசர்மா என்று நினைக்கிறேன். என் யூகம் சரியாக இருந்தால் அவரது கருத்துகளில் எனக்கு ஆச்சரியமே இல்லை. யார் என்ன கருத்து சொன்னாலும் (குறிப்பாக இசைகுறித்து) அதில் ஏதேனும் குற்றம் சொல்லி அறிவுபூர்வமாகத் தன் மேதாவித்தனத்தைக் காட்டுவதற்காக அவர் ஏதேதோ முன்னுக்குப்பின் முரணாகப் பேசுவதை ஜெயமோகனின் வலைத்தள விவாதங்களில் பார்த்திருக்கிறேன். இந்த மாதிரியான மனிதர்களைப் பார்த்து பரிதாபப் படுவதைத் தவிர வேறு வழியேயில்லை.

அன்புடன்
ஹெச்.சி.ஸ்டீஃபன்
களியக்காவிளை

sridhar said...

நண்பர் சேதுபதி,

அருமையான எதிர்வினை. ஷாஜிக்கும் சாருவுக்கும் எதிர்வினை செய்வதெல்லாம் மிக மிக அயர்ச்சியான வேலை. ஆனாலும் பூனைகளுக்கு யார் மணி கட்டுவது. முன்பொருமுறை உலக இசை என்று கடுமையாக இளையராஜாவைத் தாக்கி நன் கடவுள் திரைப்படத்தின் இசையைக் கொச்சைப்படுத்திய சாரு தங்களின் மிகச்சரியான எதிர்வினைக்கு எந்த விளக்கமும் செய்யவில்லை . மீண்டும் மீண்டும் பழைய பல்லவி தான். அதன் நீட்சி இன்னொரு அறிவாளி இவர் இசை ஆய்வாளர் என்று தன்னை முன்னிலைப் படுத்துவதால் விளம்பரமும் எளிதில் கிடைத்து விடுகிறது. அப்புறம் என்ன, இளையராவிற்கு நோட்ஸ் எழுத தெரியாது என்று ஒரு ஒற்றை வரி statement வைத்து விட்டால் போதும், இலக்கிய உலகில் 20 வருடம் பிழைப்பை நடத்திக் கொள்ளலாம்.

உங்களது கட்டுரை தமிழ் ஹிந்து தளத்தில் தொடராமல் போனது வருத்தம் அளிக்கிறது. அதன் பிறகு வேறு தளத்தில் தொடர்ந்தீர்களா என்று எனக்கு தெரியவில்லை.

ஸ்ரீதர்

sridhar said...

தகவலுக்காகவும், வாசகர்கள் தொய்வின்றி தொடர்வதற்கும் சில தொடர்புடைய பழைய இடுகைகளை தருவது பயனளிக்கும் என்று நினைகிறேன் .

சாருவின் நான் கடவுள் பற்றிய வரலாற்று ஆவணத்தை நீக்கி விட்டார்களே, இனி இந்த இலக்கிய உலகம் எப்படி துயில் கொள்ளும்?
http://www.charuonline.com/Feb09/NaanKatavul3.html

நண்பர் சேதுபதியின் முந்தைய எதிவினை :
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=20902261&format=ஹ்த்ம்ல்

ஷாஜியின் உளறல்கள்:

http://musicshaji.blogspot.com/2010/01/blog-post.ஹ்த்ம்ல்

அதற்கு ஜெயமோகனின் வருத்தம் கலந்த செல்லமான குட்டு:

http://www.jeyamohan.in/?p=௬௪௭௩

கேணி சந்திப்பின் போது ஷாஜியின் பிதற்றல்கள் :

http://thoughtsintamil.blogspot.com/2010/08/blog-post_9814.html

பழசிராஜா பாடல் வெளியீட்டின்போது ராஜா கூறியது :

http://www.sivajitv.com/events/Ilayaraja-Released-Pazhassi-Raja-Audio-Launch-Video.ஹதம்

நன்றி
ஸ்ரீதர்

Ram said...

Stephen,

Thanks but no thanks for your sympathy.

I would certainly love to know where I have been contradicting myself time and again. It would give me a chance to correct myself. Why dont you let me know your arguments to substantiate your claims. You can email me your views on : susarla.ramachandra@gmail.com any time in this regard. I trust you would. Thanks

Mukkodan said...

There's one more angle to this.

Frankly, in India especially down South there's a kind of fear/prejudice among the general public/celebrities that their liking or disliking and the magnitude of it(either way) changes based on the person's religion. It's more like Karunanidhi's modus operandi of bending over backwards to over-appreciate minorities and being silent or opposing the critics if they are in the receiving end.

சுடலை முத்து said...

இவ்வ்வவ்ளோ பெரிய கட்டுரையா?

சேதுபதி அருணாசலம் said...

நான் கொண்டாடிக் கேட்டுப் பல சமயங்களில் மனதை உருக்கிய குரலுக்குடையவர் சில மணி நேரங்கள் முன்பு காலமாகிவிட்டார்.

‘பாரடி குயிலே...’ (நாங்கள்), மாலையில் யாரோ (சத்ரியன்), புதிய பறவை பறந்ததே (தென்றல் வரும் தெரு), எவனோ ஒருவன் (அலைபாயுதே), என்னுள்ளே என்னுள்ளே (வள்ளி) எனப்பாடல்கள் ஒன்றா இரண்டா... மிகவும் துக்கமாக உணர்கிறேன். இக்கட்டுரையில் ஸ்வர்ணலதாவைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

இன்றைய பொழுது அவர் குரலோடுதான் கழியும்.

- சேதுபதி அருணாசலம்

nithya said...

There are a lot of people who have praised IR...Infact there is a file in 7swara blog, where you have Ph.D thesis material done by none other Anuradha Sriram on Ilayaraja Music...Ask shaji to read it. BTW does he have the brains to understand a PH.d..I don't know....Anyways, if Mrs.Anuradha Sriram who is a stalwart in film music and carnatic music writes a thesis on IR...I guess Shaji better stops writing

nithya said...

As you said...It is wrong to say,X is the best or Y is the best..My favourite is X or Y is the right way of giving an opinion..The reason is we dont have the authority to decide who's the best...What to do ? ellam kali gaalam..

Anonymous said...

இதெல்லாம் அரசியல்ல சாதாரனம்...

இசை தெரியாதவெனல்லாம் அதை பற்றி எழுதுவது நம் தலைவிதி.

nitu_krishnan said...

Ilayaraja and all Tamilians in general have been and are still making a mistake of promoting other state people. hell with the uyirmmai magazine for encouraging writers like shaji who lacks analytical skills. is shaji really good in tamil to be promoted by a tamil magazine..I am not against keralites.. But what gives him the authority to comment on a tamil composer. Will Jayamohan or Vairamuthu write about a malayali composer, leave alone writing mockingly...Can he name one composer in kerala, who has achieved 1 % of what Ilayaraja has achieved. These people intrude into their neighbouring states and start talking as though they are geniuses....
Some points need to be driven in his clay head...
1. He is a keralite. He does not know what a tamil folk song is and what a tamil carnatic song is..hence he is not ELIGIBLE TO comment

2. Second...let him reform the attitude of biased keralites like Fazil and chitra , who always give preference to their state people..Chitra 's sick attitude was obvious in Airtel super singer 2. and fazil even in his tamil movies never gives opportunities to other singers...his movies always have chitra, yesudhas, unnikrishnan, hariharan ...all malayalis..Can anyone name one song in Fazil movies where SPB or S.Janaki have sung..

3. let him first clean his house and then pinpoint the dirt in neighbouring houses..

4. he talks about IR as though all celebreties in kerala are gandhiji's cousins..In kamal 50 show in Vijay Tv,everyone were praising kamal hassan. Mammooty came and said " kamal has got 4 national awards..I also have four national awards..let us see who breaks tie "...He was blowing his own trumphet.kevalama illa..

5. A function was conducted in Kerala to felicitate Kamal Hassan and none of the actors in KFI attended...

6. When there is so much of dirt in his own state , he better stays away from criticizing a TAMIL GENIUS, Ilayaraja...

If Ilayaraja does not compose quality songs in the recent times or if he has become arrogant or is egoistic , it is OUR (tamilians) PROBLEM, OUR BUSINESS..

7. He does not have the age or the talent to mock at IR...

8. He has to be deported to kerala...or if he stays here he better minds his business...

இந்த மாதிரி ஆளுக்கு ஜால்ரா போட்ற tamiliansa என்ன சொல்றது ?

Just one sentence to shaji -
உன் வேலைய பாத்துட்டு போ

Anonymous said...

ஷாஜியின் கட்டுரைகளைப் படிக்கும்போது ஒருவரை உயர்த்த இன்னொருவரைத் தாழ்த்தும் எளிய உத்தி இது என்னும் எண்ணம் தோன்றிக் கொண்டேயிருந்தது. அதேபோல் சொந்த வாழ்க்கைச் சோகங்கள் ஒருவரின் ஆற்றலுக்கு எந்த உயர்வையும் கொடுத்துவிடாது. இரண்டையும் மூலதனமாக வைத்து ஷாஜி எழுதிய கட்டுரைகளை ஜெயமோகன் உயர்த்தக் காரணம் என்ன? ஜெயமோகனுக்குத் தெரியாத விஷயங்கள் குறித்து அவருக்குத் தெரிந்த அவருடைய நண்பர்கள் யாரேனும் எழுதினால் அவர்களை அங்கீகரித்துக் கொள்வார். அதுதான். ஜெயமோகன் நேர்மை குறித்து இவ்வளவு சிலாகிப்பது ஏன்? ஷாஜியைப் போல அதிரடிக் கருத்துகளை அவ்வப்போது அள்ளி வீசுபவர்தானே அவரும். இசை தொடர்பான ஒரு கட்டுரையைத் திருடி சொல்புதிது இதழில் அவர் மனைவி பெயரில் வெளியிட்ட அவரது நேர்மை உயர்வானதுதான்.
கார்க்கோடன்.

ராம்ஜி_யாஹூ said...

ஷாஜி ஒரு அரை வேக்காடு / விளம்பர பிரியர்/கவன ஈர்ப்பு பிரியர் . அவருக்காக நாம் நமது நேரத்தை சிந்தனையை வீண் அடிக்க வேண்டாம்.

ஆமாம் இளையராஜாவிற்கு இசை முழு அளவு தெரியாது. அதனால் தான் ஒரு விழாவில் ராசா வரும் பொழுது தக்ஷினாமூர்த்தி சுவாமி, எம்ஜி ராதாக்ருஷ்ணன், யேசுதாஸ் போன்றோர் இருக்கையை விட்டு எழுந்து ராசா உட்கார்ந்த பிறகே உட்கார்ந்தனர்.

ஆமாம் இளையராசாவிற்க்கு இசை தெரியாது, அதனால் தான் சினிமா இயக்கம்/இசை என்றால் என்ன என்று தெரியாத முட்டாள்களான பாசில், பாலு மகேந்திரா, ஜி விஸ்வநாத் போன்றோர் இசை ஞானம் அற்ற இளையராஜாவுடன் வேலை செய்கிறார்கள்.

pragadheeswaran said...

பாட்டு எழதி புகழ் வாங்கும் புலவரகள் இருக்கிறார்கள் ... குற்றம் கண்டுபிடித்தே பேர் வாங்கும் புலவர்களும் இருக்கிறார்கள் .. இதில் ஹாஜி இரண்டாம் வகை . எல்லாம் கால கொடுமை . இளையராஜாவை பற்றி இவர் அவதுறாக எழுதியதை பாலா வும் , ராம சுப்புவும் படித்து இருக்க மாட்டார்கள் ! சேது பூனைக்கு மணி கட்டிவிட்டார். இளையராஜா மலேஷியா வாசுதேவனுக்கு உதவியதை , SBB உடனான நட்பு பற்றியும் வாசுதேவேனே இந்த வார குமுதம் இதழில் சொல்லயுள்ளர் ஹாஜி என்னவோ வாசுதேவனோடு கூட இருந்தது மாதிரி இளையராஜா வாசுதேவனுக்கு நல்ல வாய்புகள் தரவில்லை SBB அவரை பின்தள்ளினர் என்று எழுதுவது அவருடையே 3rd ரேட் யுத்தியை காட்டுகிறது , சேது ஜெயமோஹனை இவ்வளவு புகழ வேண்டாம்.. . - பிரகதீஸ்

kggouthaman said...

ஏதேனும் ஒரு பாட்டு நன்றாக இருக்கின்றதா? கேட்டு சந்தோஷமாக அனுபவித்து பேஷ் என்று சொல்லிவிடுவது நல்லது. பிடிக்கவில்லையா? அப்போ அதைக் கேட்காமல் வேறு பிடித்த பாடலைக் கேட்கவேண்டும். அதைவிட்டு
பாடியவர் யார், எந்த மொழி பேசுபவர்? இசை அமைத்தவர் பற்றியும் இதே கேள்விகள், இன்னும் இது போன்ற ஆராய்ச்சிகள் செய்து, தாழ்த்தி / உயர்த்தி பேசி, எழுதி, சுய விருப்பு வெறுப்புகளை வெளிப்படுத்தி என்ன சாதித்துவிடப் போகின்றார்கள் விமரிசகர்கள்?

udaans said...

Jimmy Carter wanted american car companies to go for innovation but none listen to his voice..At that time honda,citroen developed electric car....OIL Companies fearing of losing revenues clearly manipulated the idea and stopped the innovation...It also cost JIMMY CARTER his presidentship...If they have gone for innovation,our environment would be less polluted.....The same case can be for Shaji...People like Shaji and his co frens do such kinda of things for their own benefits..Like politicians , they also want to do their politics in literary field so that at the end of the day They will be survive and reaping more benefits..They also criticise among themselves to make people to think that they are the numero uno and none is their in this fields to save people..This make eligible ,quality people not to make a mark in literary field'....I still dont understand how can they without knowing any theories or not even listened to world music can claim their are the authorities of the field....By doing so, like the business people, they are using their contacts to prohibit quality people coming into field and also sow the infectious ,dangerous seeds in the minds of people....

Scientist always tell that u cant appreciate or disprove a theory unless u knew the beautifulness of the theory..Here in ART only we have so many people who dunno about music or literature ,world literature but claims to be critic that too take 'critic' as their proffession.....People lie Shaji or their so called patrons claiming themselves as sole properitors can be pardoned if they call themselves as common man..if they calim as critic or so called 'sole properitors' whose living purpose is to save good music , then they should be taught a very good lesson as they are always an infectious and spoilers...

Anonymous said...

பித்துக்குளி கார்கோடன் ,

//இசை தொடர்பான ஒரு கட்டுரையைத் திருடி சொல்புதிது இதழில் அவர் மனைவி பெயரில் வெளியிட்ட அவரது நேர்மை உயர்வானதுதான்.
கார்க்கோடன்.//

கோடீஸ்வரன் 2 ரூபாயை திருடினான் என்பதுபோல்தான் , என்ன நடந்தது என்று தெரிந்தாலும் நீங்கள் இப்படித்தான் சாரு போல் பொய் எழுத தயங்கமாட்டீர்கள்

கானகம் said...

http://sramakrishnan.com/view.asp?id=452&PS=1

ஷாஜியின் நூலரங்கு

இந்த நிகழ்ச்சியில் பேசுபவர்களாவது கொஞ்சமாவது உண்மையை அறிந்து பேசினால் நல்லது.

ஆரோக்கிய சகாயம் said...

//இந்த நிகழ்ச்சியில் பேசுபவர்களாவது கொஞ்சமாவது உண்மையை அறிந்து பேசினால் நல்லது.//

ஏன் காமெடி செய்கிறீர்கள்? எஸ்ரா இந்த இட்லிவடை பதிவை படித்திருக்கமாட்டார் என்றா நினைக்கிறீர்கள்? இதே எஸ்.ராவிடம் ஷாஜியைப் பற்றி தனிப்பேச்சில் கேட்டுப்பாருங்கள். முழுவதும் எதிர்மறையாகப் பேசுவார்! இதெல்லாம் இலக்கிய அரசியல் உலகில் சகஜம். இவர்களோடு நீங்கள் கொஞ்சம் பழகிப்பார்த்தால் கூடத் தெரியும், நம்மைப் போன்ற எளிய மனிதர்களெல்லாம் எவ்வளவோ மேலானவர்கள் என்று!

ஹரன்பிரசன்னா said...

ஷாஜி பற்றிய இக்கட்டுரை மிகவும் முக்கியமானது. இசையைப் பற்றி எழுதாமல், இசையோடு தொடர்புடையவர்கள் வாழ்க்கையில் நடந்த விஷயங்களை வைத்து அவர்களை அளவிடுவதையே ஷாஜி பெரும்பாலும் செய்திருக்கிறார். இதனைத் தெளிவாக உதாரணத்துடன் விளக்க போதிய இசையறிவு இல்லாத காரணத்தால் பலரும் மௌனமாக இருந்தார்கள். இன்று சேது அதை உடைத்திருக்கிறார். இன்னும் இசை தெரிந்த பலர் மௌனமாக இல்லாமல் இது பற்றிய விவாதத்தை உருவாக்கவேண்டும். அப்படி வரும் கட்டுரைகள் சேதுவின் விமர்சனம் குறித்தும் இருக்கலாம். இதனால் ஒரு நல்ல சூழல் உருவாகி, காழ்ப்பற்ற ஒரு இசை விமர்சனம் உருவாகி வந்தால் நல்லதே. ஏனென்றால், சாருவின் இளையராஜா பற்றிய கட்டுரை தனிப்பட்ட காழ்ப்பினால் எழுதப்பட்டதே என்பதை அதனைப் படிக்கும் யாவரும் உடனே அறிந்துகொள்வார்கள். இப்படி இல்லாமல், யாராக இருந்தாலும், அவரை இசை மேதைமையையும் அவரது சாதனைகளையும் மட்டுமே வைத்து எடை போடும் நல்லதொரு சூழல் உருவாகவேண்டும். இல்லை என்றால், இது போன்ற ஷாஜி எழுதும் கட்டுரைகளே ஆய்வுக் கட்டுரைகள் என்று நம்பியே தீரவேண்டிய அவலம் ஏற்பட்டுவிடும்.

//one song in Fazil movies where SPB//

வருஷம் 16 படத்தில் ஹே அய்யாச்சாமி எஸ் பி பி பாடியதுதான். கிளிப்பேச்சு கேட்கவா படத்தில் அடிச்சு விரட்டுவேன் பாடல் மனோ பாடியது. பூங்காவியம் பாடல் சுசிலாவும் பாடியது. ஓ பேபி பேபி விஜய் பாடியது. ஆனந்தக் குயிலின் பாட்டு - மலேசியா, சுரேந்தர், அருண்மொழி பாடியது. சிவகாமி நினைப்பினிலே - எஸ்பிபி மற்றும் ஜானகி பாடியது. இன்னும் பல உண்டு.

--ஹரன் பிரசன்னா

Anonymous said...

/////இசை தொடர்பான ஒரு கட்டுரையைத் திருடி சொல்புதிது இதழில் அவர் மனைவி பெயரில்/////


லூசு மாதிரி பேசாதேய்யா...எதாச்சும் லாஜிக் இருக்கா...அவருதான் ஒரே நாளிலேயே வண்டி வண்டியா எழுதித் தள்றாரு அவரு போயி ஏன்யா வேற கட்டுரைய திருடனும்.
கொஞ்சனாச்சும் மூளைய யூஸ் பண்ணுங்கய்யா

...கதிர்வேல்

Anonymous said...

Ignore such useless fellows.. never tell such names again and again and make them popular.

Anonymous said...

அந்தக் காலத்தில் வெங்கட் சாமிநாதன் எழுத்து போல இன்று சேதுபதி அருணாச்சலம் உண்மையான அக்கறையுடனும் தார்மீக ஆவேசத்துடனும் எழுதியுள்ள கட்டுரையாகத் தெரிகிறது. சம்பந்தப் பட்டவர்கள் வசை பாடாமல் நேர்மையாக பதில் அளிப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்

இசையை 5% விமர்சித்துவிட்டு இசை மேதைகளின் தனிப்பட்ட வாழ்வு மற்றும் குணாதிசயங்களை மீதம் 95% விமர்சித்து எழுதுவதற்குப் பெயர் இசை விமர்சனம் கிடையாது. சபாபதி படத்தில் ரெயிலைப் பற்றி எழுதச் சொன்னால் குபு குபு குபு என்று பத்து பக்கத்துக்கும் டப டப டப என்று மீதி பக்கத்துக்கும் எழுதிய சபாபதி பேலல்லாவா இந்த விமர்சனக் கட்டுரைகள் இருக்கும் போலிருக்கிறது. பசு மாட்டைப் பற்றி எழுதச் சொன்னால் தென்னை மரத்தைப் பற்றி எழுது விட்டு அப்படியாகப் பட்ட தென்னை மரத்தில் இந்த பசு மாடு கட்டப் பட்டிருந்தது என்பது போலிருக்கிறது இந்த வகையான விமர்சனங்கள்.

இசைக் கலைஞர்களின் ஆளுமைகளைப் பற்றி எழுதுவதன் பெயர் இசை விமர்சனம் கிடையாது. அதற்கு இசை ஆளுமைகள் அல்லது கேரக்டர்கள் என்று பெயர் வைக்கலாம்.

இசை மிகவும் நுட்பமான ஒரு கலை. அதிலும் கிளாசிக்கல் இசை இன்னும் நுட்பமும் நுண்ணுணர்வும் கோரும் உயரிய இசை வகைகள். இவற்றில் உரிய பாண்டித்யம், அனுபவம், பயிற்சி, நுட்பமான நுகர்வு, கேள்வித் திறன் ஆகியவை ஒருங்கே அமையப் பெற்றவர்கள் ஒரு சிலரே இருக்க முடியும். ஒரு பாட்டைக் கேட்டு விட்டு பிடித்திருக்கிறது பிடிக்கவில்லை என்று போய் விடுபவன் பாமரன், ஏன் நன்றாக இருந்தது அல்லது இல்லை, எங்கே குறை எங்கே நிறை என்று அலசுபவனே இசை விமர்சகன். மாறாக பாடகரின் தலை கலைந்திருந்தது, பாடகர் அன்று இரவு தண்ணி அடித்தார், பாடகர் பக்கத்து வீட்டுப் பெண்ணை வைத்திருக்கிறார், கடன் வாங்கி விட்டுத் திருப்பித் தரவில்லை, பக்கத்தில் போனால் வாய் நாறும் என்று சொல்வது எழுதுவது எல்லாம் இசை விமர்சனத்தில் சேர்த்தியாகாது.

இந்த நுட்பங்களை முழுவதும் அறிந்திராத பலருக்கும் நிறைய ஜார்கன்களைப் போட்டு நல்ல மொழி வளத்தில் தடாலடியாக விமர்சனம் செய்யும் ஆட்களின் மேல் நம்பிக்கை பிறந்து விடும். அப்படி நம்பியே ஷாஜி ஒரு நிஜமான விமர்சகர் என்று ஜெயமோகன் போன்றவர்கள் நம்பியிருக்கலாம்.

இந்த கருத்தரங்கிற்கும் இந்த புத்தகம் பற்றிப் பேசவும் சஞ்சய் சுப்ரமணியம், நெய்வேலி சந்தான கோபாலன். சேதுபதி அருணாச்சலம், சிமுலேஷன், லலிதா ராம் போன்றவர்களே ஷாஜியின் விமர்சன நூல் குறித்துக் கருத்துச் சொல்ல சரியான நபர்களாக இருக்க முடியுமே அன்றி ஜெயமோகன், எஸ் ராமகிருஷ்ணன், மணிரத்தினம் ஆகியோர் இந்த வேலைக்கு சரியான நடுவர்களா என்று தெரியவில்லை எழுத்தாளர்களில் நாஞ்சில் நாடன், யுவன் சந்திரசேகர் ஆகியோர் இன்னும் கூடுதல் தகுதி உள்ளவர்களாக இருந்திருப்பார்கள். அவர்களையும் அழைத்துப் பேசச் சொல்லியிருக்கலாம்

இருந்தாலும் ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு ஷாஜியின் நூல் பற்றிய பிற நேர்மையான விமர்சனங்களும் கிட்டியுள்ள படியால் தனக்குத் சரியென்று தோன்றும் கருத்துக்களை தயங்காமல், நண்பர் என்பதற்காக மழுப்பாமல் உண்மையாகப் பேசுவார் அப்படி ஏற்கனவே தன் கருத்துக்களை அழுத்தமாகச் சொல்லியும் உள்ளார்.

அன்புடன்
ச.திருமலை

Anonymous said...

ஐயா, எனக்கு இந்த இசையைக் குறித்தெல்லாம் ஒரு எழவும் தெரியாது. யாரோ விமர்சகராக இருந்துவிட்டுப் போங்கள், இல்லாமலும் போங்கள். நான் கேட்க நினைப்பது வேறு கேள்விகள்.

இதே மனுஷ்யபுத்திரன் மெளனமாக அமர்ந்திருந்த மேடையில்தான் ஜெயமோகனின் புத்தகம் கிழித்தெறியப்பட்டது. புத்தகத்தைக் கிழித்தெறிந்து காறித்துப்பியவர் மனுஷ்யபுத்திரனின் பிரியத்துக்குரிய சாருநிவேதிதா. புத்தகத்தில் துப்பிய இன்னொரு நபர் பிரபஞ்சன். இப்போது அதே உயிர்மை நடத்தும் கூட்டத்தில் அதே மனுஷ்யபுத்திரனும், பிரபஞ்சனும் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்ச்சியில் ஜெயமோகன் ஏன் கலந்து கொள்ள வேண்டும்? இதை நினைக்கவே ஜெயமோகனின் தீவிர வாசகனாக எனக்கு அவமானமாக இருக்கிறது. இவர்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் அடித்துக்கொள்வார்கள், எப்போது வேண்டுமானாலும் சேர்ந்து கொள்வார்கள் போல அரசியல்வாதிகளைப் போல!

ஷாஜி என்றொரு வெளியுலகுக்குத் தெரியாத ஒருவரை ஒரு எழுத்தாளராக நிலை நிறுத்தியதே ஜெயமோகன்தான். தமிழில் எழுதவே தெரியாத ஷாஜி, இன்றொரு தமிழ் எழுத்தாளராக அறியப்படுவதற்குக் காரணமே ஜெமோதான். இசை தெரியாத நான் ஷாஜி ஒரு இசை விமர்சகர் என்றெல்லாம் நம்பியதன் காரணமே ஜெயமோகந்தான். அப்படிப்பட்டத் தன் நண்பரை அவமானப்படுத்திய, தொடர்ந்து அவமானப்படுத்தும் உயிர்மை பதிப்பகத்தோடு ஷாஜி எப்படி ஒட்டி உறவாட முடிகிறது? மேலும் ஷாஜியும், சாருவும் நல்ல நண்பர்களாம். தினமும் சந்தித்து உ.பா அருந்துகிறார்களாம். இதெல்லாம் எப்படி சாத்தியம்? இவர்களுக்கெல்லாம் அடிப்படை நேர்மை, நட்புணர்வு இதற்கெல்லாம் கொஞ்சமும் அர்த்தம் தெரியாதா?

முன்பொருவர் சொல்லியிருப்பதைப்போல இவர்களைப் போன்ற எழுத்தாளர்களை விட நம்மைப்போன்ற எளியவர்கள் எவ்வளவோ மேல் போல!

பரிதி நிலவன் said...

SPB யின் பெருந்தன்மை திரை உலகமும் சரி, இசை ரசிகர்களும் நன்கு அறிந்தது. வாசுதேவனை பின்னுக்குத் தள்ளி பாலு முன்னேறினார் என்று ஷாஜி சொலவதில் இருந்தே இவர் எவ்வளவு பெரிய ஞானசூன்யம் என்பது விளங்கும். பாலுவிற்கு டிராக் பாட வந்த மனோவை பாலு எப்படி ஊக்கப்படுத்தி பின்னனி பாடகராக வர உதவி செய்தார் என்று மனோவே பல பேட்டிகளிள் தெரிவித்திருக்கிறார்.
மலேசியா வாசுவின் சமீபத்திய பேட்டியில் பாலுவைப் பற்றி புகழ்ந்து கூறியதைப் படித்தால் உண்மை விளங்கும்.

Anonymous said...

ஒரு நாள் ஷாஜி சாருபோல் ஜெமோ மேல் விழுந்து பிடுங்கப்போகிரான் , அப்போது ஜெமோ வாசகர்களுக்கு வலிக்கும் .

nitu_krishnan said...

@haran prasanna

thanks for pointing out ..first time i am listening to a spb or a non malayali voice in fazil's voice

Anonymous said...

இதுக்குக் கூட இவ்வளவு ஆளுங்க இருக்காங்களா..........அவ்வ்வ்வ்வ்வ்

Ganapathy Ram said...

Hello everyone

Our maestro has got National award for BGM in pazhassi Raja

Anonymous said...

இந்த ஷாஜியை விடமாட்டார்கள் போல இருக்கிறதே? வளைத்து வளைத்து சாத்துகிறார்களே?


ஷாஜி இசை விமர்சகரா?
- ராமச்சந்திர ஷர்மா

- ஆர்.அப்துல்லா

Anonymous said...

ஒரு உண்மை - மனுஷ்ய புத்திரன் ஒரு வியாபார தந்திரி. ஜெயமோகன், ராமகிருஷ்ணன், சாரு மற்றும் ஷாஜி இவர்களுக்குள்ளே ஒருவரை ஒருவர் விமர்சித்து கொள்வதற்கான தளங்களை ஏற்படுத்தி, அதை வலைபூக்களில் பரவச்செய்து, இலக்கியத்தின் உள்ளே நுழையவோ அல்லது ஏற்கனவே நுழைந்து விட்ட தமிழ் மக்களின் மனங்களில் ஒரு கிலேசத்தை உண்டுபண்ணி, மனுஷ்ய புத்திரன் தனது உயிர்மை மூலம் ஜெயமோகன், ராமகிருஷ்ணன், சாரு மற்றும் ஷாஜி - ன் எழுத்துக்களை பதிப்பித்து நன்றாக வியாபாரம் செய்கிறார். நல்லவேளை சுஜாதா இக்காலகட்டத்தில் இல்லை, இருந்தால் சுஜாதாவையும் இவர்களோடு மோத விட்டு பணம் சம்பாதித்து இருப்பார்.

Anonymous said...

ஒரு உண்மை - மனுஷ்ய புத்திரன் ஒரு வியாபார தந்திரி. ஜெயமோகன், ராமகிருஷ்ணன், சாரு மற்றும் ஷாஜி இவர்களுக்குள்ளே ஒருவரை ஒருவர் விமர்சித்து கொள்வதற்கான தளங்களை ஏற்படுத்தி, அதை வலைபூக்களில் பரவச்செய்து, இலக்கியத்தின் உள்ளே நுழையவோ அல்லது ஏற்கனவே நுழைந்து விட்ட தமிழ் மக்களின் மனங்களில் ஒரு கிலேசத்தை உண்டுபண்ணி, மனுஷ்ய புத்திரன் தனது உயிர்மை மூலம் ஜெயமோகன், ராமகிருஷ்ணன், சாரு மற்றும் ஷாஜி - ன் எழுத்துக்களை பதிப்பித்து நன்றாக வியாபாரம் செய்கிறார். நல்லவேளை சுஜாதா இக்காலகட்டத்தில் இல்லை, இருந்தால் சுஜாதாவையும் இவர்களோடு மோத விட்டு பணம் சம்பாதித்து இருப்பார்.

Anonymous said...

இந்த பதிவுக்கு பின்னூட்டம் இட்டவர்கள் எல்லாம் 'வசை- வழிபாடு மனநிலையில் இருந்து வெளியேறவே இல்லையாம்'... சொல்லிவிட்டார் தமிழின் பெரிய எழுத்தாளர் ஜெயமோகன். பார்க்க http://www.jeyamohan.in/?p=8190 ஒரு அரைவேக்காடு விமர்சனக்காரனை விமர்சனம் செய்தால் வாசகனை திட்டுகிறார் இந்த இந்த தீவிர எழுத்தாளர். இந்த மலையாளிகளே இப்படிதான்.. நம்மைவிட ஒரு அடி உயரமாக ஸ்டூலை போட்டுக்கொண்டு நமக்கு அட்வைஸ் செய்ய ஆரம்பித்து விடுவார்கள்!

Suresh Kumar said...

Idlyvadai - Yet to read the post. But, I must say I understood Shaji, when I read this article of his http://shajiwriter.blogspot.com/2010/04/ar-rahman-expectations-and-let-downs.html

He writes about background score in that article. The references, anecdotes are exact copy of what I wrote about background scores
in 2007

Here is a link to my article

http://sureshmehcnit.sulekha.com/blog/post/2007/12/listening-movies.htm

நானே ஒரு அரவேக்காடு, ஒரு கத்து குட்டி. நான் எழுதினதை பாத்து ஷாஜி காபி அடிசிருக்கருன்னா பாத்துக்கங்க

Smile
Sureshkumar

http://www.backgroundscore.com

Anonymous said...

இசையாகட்டும் இலக்கியமாகட்டும் விமரிசனங்களால் பெரிய பயன் ஒன்றுமில்லை. பெரிய விமர்சகர் என்று புகழ் பெற்ற ஒருவர் அருமையாக இருக்கிறது என்று எழுதினால் அந்தப் பாட்டு கேட்பவர் எல்லோருக்கும் இனிக்குமா? அவரவர்களுக்கு என்று ரசனைகள் விருப்பு வெறுப்புக்கள் உண்டு. அவற்றைப் பொறுத்துதான் அனுபவங்கள் அமையும். அதனால் விமர்சனங்களை படித்து விட்டு உங்களுக்கு வேண்டியதைக் கேட்டுவிட்டுப் போங்கள்

pragadheeswaran said...

ஹாஜிகு சொம்படிபதை இந்த ஜெயமோகன் ஏன் செய்கிறார் .? ஏன் என்றால் ஹாஜி ஒரு மலையாளி .!

//அவரது இசை விமர்சனங்களை தமிழில் வெகுஜனக்கலை குறித்த ஆக்கபூர்வமான விமர்சனங்களுக்கான ஒரு தொடக்கப்புள்ளியாகவே நினைக்கிறேன். //

வெகுஜனக்கலை -- அப்பிடின்னா இன்னா வாத்தியாரே ஜெயமோகன் ? , தமிழே தெரியாத ஹாஜி தமிழ் இசையின் ராஜாவை குற்றம் கண்டுபிடித்து உளறுவராம் அதை நாங்கள் சொன்னால் வசை - வழிபாடம்.

//இந்த தளத்தில் நின்று எழுதுபவர்கள் என் ஆதர்சமான இளையராஜாவை பாராட்டுவதே அவருக்கு இழைக்கப்படும் அவமானம் //


ஐயா விமர்சனம் எழுதும் ராசகளா இளையராஜாவை நாம் எல்லாரும் பாராட்டுவது அவருக்கு அவமானமாம் .. ஹாஜி திட்டுவது பாராட்டம் . இலக்கிய உலகத்துல எல்லாம் தலை கீழ போல ..


//வெகுஜனக்கலையை மதிப்பிட நம்மால் முடிந்தால் அதுகூட ஷாஜியின் பங்களிப்பாகவே அமையும் //

. ஜெயமொஹனே சொல்லியாச்சு . ஹாஜி தான் வெகுஜனக்கலையை கண்டுபிடித்தாரம் . ஜெயா மோகனை எவ்ளோ வேனும்னல்லும் பாராட்டலாம் .

--- பிரகதீஸ்வரன்

polestar said...

தேசிய விருது... ஊக்குவிப்பு மட்டுமே : இளையராஜா கருத்து

தேசிய திரைப்பட விருதைப் பெறுவது ஊக்குவிப்புதானே தவிர, அங்கீகாரம் அல்ல," என்றார் இசையமைப்பாளர் இளையராஜா.

மலையாள திரைப்படத்தின் பின்னணி இசைக்காக, 2009-ம் ஆண்டின் சிறந்த இசையமைப்பாளர் விருதைப் பெற்றுள்ள இளையராஜா சென்னையில் நிருபர்களிடம் கூறுகையில், "பின்னணி இசைக்காக தேசிய விருது பெற்றிருப்பது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. இதற்கு முன்பு மூன்று முறை தேசிய விருதுகள் வாங்கியிருந்தாலும், இப்போது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்.

இந்த விருது ஊக்குவிப்புதானே தவிர, அங்கீகாரம் இல்லை. 'பழசிராஜா' படத்துக்கு இவ்விருது கிடைத்ததில் இன்னும் மகிழ்கிறேன்.

ஏனெனில், 'பழசிராஜா' ஒரு மதம் சார்ந்த படம். இஸ்லாமியத்தைத் தழுவிய கதைக்கு எனக்கு விருது கிடைத்திருக்கிறது என்பதால், இசைக்கு மதம் இல்லை என்பது உறுதியாகிவிட்டது.

பழசிராஜாவில் நான் செய்தது கடின வேலை என்று கூற முடியாது. நியாயமாக என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்தேன். இந்த நேரத்தில், அந்த படத்தின் இயக்குனர், தயாரிப்பாளர் ஆகிய இருவருக்கும் நன்றி தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

தற்காலத்தைப் பொறுத்தவரை, மேற்கத்திய இசைக் கருவிகள்தான் இசை உலகை ஆளுகிறன்றன.

நான் இந்த இசைத் துறைக்கு யாரை நம்பியும் வரவில்லை. இது, பெரிய இசை மகான்கள் வாழ்ந்த மண். எல்லோரும் போய் சேர்ந்து விட்டார்கள். அவர்கள் முன்பு நிற்பதற்கே பயமாக இருக்கும். பெரிய ஜாம்பவான்கள் முன் நாம் என்ன செய்து விட போகிறோம் என நினைக்கத் தோன்றும். அவர்கள் எல்லாருமே உன்னதமான இசையைத்தான் தந்து சென்றார்கள்.

ஆனால், இப்போது இசையின் நிலை அப்படி இல்லை. இசைக்கு மொட்டை அடித்து புருவத்தையும் எடுத்து விட்டார்கள். இசை மொட்டையாக இருக்கிறது. இன்று இருந்த நிலை, இசைக்கு அன்று இருந்திருந்தால், நான் இந்தத் துறைக்கே வந்திருக்க மாட்டேன்.

என் மனம் எப்போதுமே விருதுகளை எதிர்பார்த்து வேலை செய்யாது. இசையமைப்பது மட்டுமே என் வேலை. ரசிகர்களுக்கு எப்போதும் இசையைத்தான் என்னால் அளிக்க முடியும்," என்றார் இளையராஜா

Anonymous said...

இதென்னங்க வம்பா இருக்கு? இப்போதான் சுரேஷ் கட்டுரையையும், ஷாஜி கட்டுரையையும் பக்கத்துப் பக்கத்துல வச்சுப் பார்த்தேன். இப்படியாங்க வார்த்தைகளைக் கூட காப்பியடிப்பாங்க? ச்சை...

சுரேஷ் எழுதியிருப்பது:

Background score doesn’t always mean good music, it is apt music. Satyajit Ray in his article on ‘Background Music in Films’ says, ‘An easy way to ruin a perfectly good film is by applying unsuitable (background) music’. John Williams (one of the best and most popular composers in Hollywood) in an interview said, “Our prime goal is to achieve an apt score for the visual but if the theme music or a cue from the movie finds a life as a stand-alone piece, even out of the movie, then that is a bonus for the composer”. That is why many directors use already existing musical pieces that best suits the mood of their film, as the background score. This makes it evident that film makers care for apt score than original score. But if originality and the appropriateness come together, there is nothing better than that. Even a bad music or any sound that fits the scene could become a great background score; remember Bernard Hermann’s violins screeching on a single note in the thrilling bathroom scene from ‘Psycho’. That way of playing violin is unacceptable and doesn’t fit in the grammar of any known form of music in the world and yet that piece is still considered as one of the best background scores provided for a movie.

The main theme of ‘Star Wars’ is as important a character of the movie as a Darth Vader. When Spielberg was unable to show the Shark, John Williams made the audience to feel the presence of Shark by his score written on just two notes. In the ‘Lord of the Rings’ trilogy, could the evil nature of the ring, be brought out effectively without Howard Shore’s cunning Ring theme? Can an E.T fly without John Williams’s Flying theme?

’இசை விமர்சகர்’ எழுதியிருப்பது:

Another fallacy is that the background score should always be pleasant to the ear. Even a harsh bit of music, if it enhances the effect of the visual, is a great background score. Bernard Herman had arranged the background score for Alfred Hitchcock’s famous movie Psycho. The bathroom scene in the film is famous as being central to the film’s narration. The screeching music bit of violins is the background in this scene. Normally such an unmusical play of the bow on the violin is unacceptable anywhere, but even today it is considered to be one of the best illustrations of background score.

Director Satyajit Ray, not as well-known to non-Bengalis as a composer, had always invested great care in unobtrusive background music that enhanced the emotional content of narration. Satyajit Ray in his article ‘Background Music in Films’ has written, “Easiest way to destroy a good film is to burden it with an unsuitable background score.” The manner in which he has used flute and sitar for the scenes from Pather Panchali instructs us on how background score should blend with the scene as a muted undertone.

John Williams, the famous music composer in Hollywood, has said in an interview: “The main aim of a music composer is to arrange music that blends well with the scene. If, in the process, the theme music of the film or any piece of music in it emerges as lively expression on its own, it should be considered a bonus for the composer.” John Williams has proved what he has said in his films like Schindler’s List, Star Wars, Jaws, Riders of the Lost Arc, etc.

Anonymous said...

இதென்னங்க வம்பா இருக்கு? இப்போதான் சுரேஷ் கட்டுரையையும், ஷாஜி கட்டுரையையும் பக்கத்துப் பக்கத்துல வச்சுப் பார்த்தேன். இப்படியாங்க வார்த்தைகளைக் கூட காப்பியடிப்பாங்க? ச்சை...

சுரேஷ் எழுதியிருப்பது:

Background score doesn’t always mean good music, it is apt music. Satyajit Ray in his article on ‘Background Music in Films’ says, ‘An easy way to ruin a perfectly good film is by applying unsuitable (background) music’. John Williams (one of the best and most popular composers in Hollywood) in an interview said, “Our prime goal is to achieve an apt score for the visual but if the theme music or a cue from the movie finds a life as a stand-alone piece, even out of the movie, then that is a bonus for the composer”. That is why many directors use already existing musical pieces that best suits the mood of their film, as the background score. This makes it evident that film makers care for apt score than original score. But if originality and the appropriateness come together, there is nothing better than that. Even a bad music or any sound that fits the scene could become a great background score; remember Bernard Hermann’s violins screeching on a single note in the thrilling bathroom scene from ‘Psycho’. That way of playing violin is unacceptable and doesn’t fit in the grammar of any known form of music in the world and yet that piece is still considered as one of the best background scores provided for a movie.

The main theme of ‘Star Wars’ is as important a character of the movie as a Darth Vader. When Spielberg was unable to show the Shark, John Williams made the audience to feel the presence of Shark by his score written on just two notes. In the ‘Lord of the Rings’ trilogy, could the evil nature of the ring, be brought out effectively without Howard Shore’s cunning Ring theme? Can an E.T fly without John Williams’s Flying theme?

Anonymous said...

நம் ‘இசை விமர்சகர்’ எழுதியிருப்பது:

Another fallacy is that the background score should always be pleasant to the ear. Even a harsh bit of music, if it enhances the effect of the visual, is a great background score. Bernard Herman had arranged the background score for Alfred Hitchcock’s famous movie Psycho. The bathroom scene in the film is famous as being central to the film’s narration. The screeching music bit of violins is the background in this scene. Normally such an unmusical play of the bow on the violin is unacceptable anywhere, but even today it is considered to be one of the best illustrations of background score.

Director Satyajit Ray, not as well-known to non-Bengalis as a composer, had always invested great care in unobtrusive background music that enhanced the emotional content of narration. Satyajit Ray in his article ‘Background Music in Films’ has written, “Easiest way to destroy a good film is to burden it with an unsuitable background score.” The manner in which he has used flute and sitar for the scenes from Pather Panchali instructs us on how background score should blend with the scene as a muted undertone.

John Williams, the famous music composer in Hollywood, has said in an interview: “The main aim of a music composer is to arrange music that blends well with the scene. If, in the process, the theme music of the film or any piece of music in it emerges as lively expression on its own, it should be considered a bonus for the composer.” John Williams has proved what he has said in his films like Schindler’s List, Star Wars, Jaws, Riders of the Lost Arc, etc.

Anonymous said...

அடக்கடவுளே, சே.அ சொன்ன ஒரு திருட்டுதான் என்று பார்த்தால் ரஹ்மான் குறித்த கட்டுரையிலும் திருட்டா? இந்த விஷயத்திலும் இவர் ஒரு சாருவா?

சுரேஷ் உங்கள் கட்டுரையைப் படித்தேன். பிரமாதம். ஷாஜியைப் போல ‘என்னை ப்ரிவ்யூ ஷோ பார்க்கக் கூப்பிட்டார்கள். நான்தான் போகவில்லை’ என்றெல்லாம் படங்காட்டாமல் நேர்மையாகவும், ஆழமாகவும் எழுதியிருக்கிறீகள்.

ஆனால் இங்கே உங்களை யாருக்கும் தெரியாது. ஏனென்றால் உங்களை ப்ரமோட் செய்ய குருபீடம் எதுவுமில்லை. ஷாஜியிடம் இருக்கும் தன்னம்பிக்கையும், அடுத்தவருக்குப் பாடமெடுக்கும் தோரணையும் இல்லை. உங்களை நீங்களே அரைவேக்காடு, கத்துக்குட்டி என்றெல்லாம் சொல்லிக்கொள்கிறீர்கள். இப்படியெல்லாம் இருந்தால் வேலைக்கே ஆகாது ராசா.

உண்மையான இஸ்லாமியன் said...

//இதே மனுஷ்யபுத்திரன் மெளனமாக அமர்ந்திருந்த மேடையில்தான் ஜெயமோகனின் புத்தகம் கிழித்தெறியப்பட்டது. புத்தகத்தைக் கிழித்தெறிந்து காறித்துப்பியவர் மனுஷ்யபுத்திரனின் பிரியத்துக்குரிய சாருநிவேதிதா. புத்தகத்தில் துப்பிய இன்னொரு நபர் பிரபஞ்சன். இப்போது அதே உயிர்மை நடத்தும் கூட்டத்தில் அதே மனுஷ்யபுத்திரனும், பிரபஞ்சனும் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்ச்சியில் ஜெயமோகன் ஏன் கலந்து கொள்ள வேண்டும்? இதை நினைக்கவே ஜெயமோகனின் தீவிர வாசகனாக எனக்கு அவமானமாக இருக்கிறது. இவர்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் அடித்துக்கொள்வார்கள், எப்போது வேண்டுமானாலும் சேர்ந்து கொள்வார்கள் போல அரசியல்வாதிகளைப் போல!//

ஆமாம். அவர்கள் தெளிவாய் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு சொந்த லாபம் இருந்தால் எந்த கேவலத்தையும் கவர்ச்சியான எழுத்துக்களில் சொல்லி வாசகனை முட்டாளாக்கிவிட்டு அவர்கள் சேர்ந்துகொள்வார்கள்.

யார் கண்டார்கள், அரசியல்வாதிகள்போல இதயம் இனித்தது என வசனம் பேசினாலும் ஆச்சரியப்படாதீர்கள்.

வாசகனாய் மட்டும் இருங்கள். அவரது எழுத்துக்களில் பிடித்ததை மட்டும் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அவரது சொந்த விஷயத்தில் எவ்வளவு கேவலமாய் நடந்துகொண்டாலும் கவலை கொள்ளாதீர்கள். அதுதான் உங்களுக்கு நல்லது.

இல்லையெனில் அவர்கள் வாசகர்களுக்குச் செய்யும் நம்பிக்கைத் துரோகத்தை அதாவது அவரு நல்லவரு, வல்லவரு, கொஞ்சம்கூட தன்மானத்தை இழக்கமாட்டாரு என்ற நம்பிக்கையை அபிமான எழுத்தாளன் உடைப்பதை தீவிரவாசகன் எனும் முட்டாளாகப் பார்த்தால் வயிற்றெரிச்சல்தான் மிஞ்சும்.

இப்பவாச்சும் புர்தா?

Anonymous said...

நா எங்க போய் முட்டிக்க.. ஷாஜிக்கு வெண் சாமரம் வீசி விட்டு, சொல் வனத்திலயும் போய் சிந்து பாடுறாங்களே இந்தப் பெரிய எழுத்தாள அம்மையார்...

http://musicshaji.blogspot.com/2010/08/by.html

அய்யோ.. அய்யோ.. இந்த எழுத்தாளருங்க தொல்லை தாங்க
முடியலடா சாமீய்...

டி.எம்.எஸை விடச் சிறந்த பாடகரான உதித் நாராயண் தான் இந்தியாவின் செவ்வியல் இசையை இல்லை.. இல்லை... தமிழ் நாட்டு(ப்புற) இசையைக் காப்பாற்ற வேண்டும்.

இப்படிக்கு
சுனில் சுப்புடு, சுங்குவாட் சத்திரம்

Anonymous said...

எலேய், என்னமோ பரப்பிசைங்கிறாங்கோ, பரப்புக் கலையிங்கிறாங்கோ. எனக்குத் தெரிஞ்சதெல்லாம் பருப்பு ரசமும் பாகற்கா பிட்லரும் தாம் வே... என்னமோ புதுசா இலக்கணம் படைக்கிறாங்கோ... பழைய இலக்கணம் செல்லாதுங்கிறாங்கோ, அளவுகோலாம், அளக்குறாகளாம்.. இதுக்கு உளறல் மன்னன் சாருவே தேவலை போல இருக்கேய்யா... என்னமோ போப்பா...
http://www.jeyamohan.in/?p=8221

சு

Arangasamy.K.V said...

திரு.யுவகிருஷ்ணா,

நன்றாக உள்ளது உங்கள் தொகுப்பு,

இசை விமர்ச்சனம் எனபது மரபிசை அல்லது அதன் சாயலுள்ளல்ல திரைஇசைக்கு மட்டுமே உள்ளது , ஷாஜியின் விமர்சனம் பரப்பிசைக்கு (வெகுஜன இசைக்கு )சொந்த அனுபவத்துடன் கூடிய இசை ரசனையுடன் கூடிய விமர்சனம் என்பது என்பது ஜெவின் எண்ணம்,

(தொடர்ந்து ஜெயமோகனை படித்தால் யாருக்கும் புரியாத வண்ணம் “எளிமையாக” எழுதிவிடலாம் என்பதற்க்கு நானே உதாரணம் ):)

Suresh Kumar said...

Thanks Anonymous - Finally someone cared to dig and compare my write-up with Shaji's

Plagiarising and modifying it as his own opinion - This is as low a writer, that too a so-called professional, can go, to sound knowledgeable.

இதை ஜெமோ உக்கு அனுப்பினா, இதையும் நியாய படுத்தி ஒரு பத்தி போடுவார்..

http://www.backgroundscore.com

Anonymous said...

//இதை ஜெமோ உக்கு அனுப்பினா, இதையும் நியாய படுத்தி ஒரு பத்தி போடுவார்..//

அதிலென்ன சந்தேகம் சுரேஷ்?

அவர் எழுதுவது இப்படித்தான் இருக்கும்: ‘உங்கள் கடிதம். பரப்பிசையையும், பின்னணி இசையையும் குறித்து இனையம் ஆரம்பிக்கப்பட்ட நாட்களிலிருந்தே எழுதப்பட்டு வருகின்றன. ஆகவே அவற்றில் பெரும்பாலானவை ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பாக இருப்பது போல் தெரிவது சகஜமே. இதைவைத்துக்கொண்டு ஒரு எழுத்தாலரை நிராகரிப்பதைப் போன்ற கசப்பான சூழலில்தான் நம் அறிவுலகம் இருக்கிறது. மேலும் பரப்பிசை செவ்வியல் இசை போன்ற தெளிவான இலக்கணப் பரிமாணங்கலுடன் இல்லாமல் இருப்பதும் இந்த விஷயத்தில் நாம் மேல்நோக்கிப் போவதற்குப் பெரும் தடைகற்களை ஏற்படுத்தியபடியே இருக்கின்றன.’

(எழுத்துப்பிழைகள் மிக முக்கியம்).

Suresh Kumar said...

Anonymous

அருமை. அவர மாதிரியே எழுதியிருக்கிங்க.

// (எழுத்துப்பிழைகள் மிக முக்கியம்). // - ROFL

Anonymous said...

//நீங்கள் எழுதிய ‘இளையராஜா அன்றும், இன்றும்’ என்ற கட்டுரையை, உங்கள் கட்டுரையின் நேர்மை மீதும் உங்கள் கருத்துகளின் மீதும் ஆழமான நம்பிக்கை உங்களுக்கு இருந்தால், நீங்கள் உங்கள் விழாவுக்குத் தலைமையேற்க அழைத்திருக்கும் பெரியவர் ராமசுப்புவுக்கும், இயக்குநர் பாலாவுக்கும் விழா ஆரம்பிப்பதற்கு முன் ஒரே ஒரு முறை படித்துக்காட்டும் தைரியம் உங்களுக்கு உள்ளதா?//

ராமசுப்புவும், பாலாவும் இந்த நிகழ்ச்சிக்குச் செல்லவில்லையாமே? ஒருவேளை ஷாஜி அக்கட்டுரையை இருவருக்கும் படித்துக்காட்டிவிட்டாரோ? :-)

Anonymous said...

இந்த பதிவர் ஜெயமோகனின் ஷாஜி பற்றிய நிலையை போட்டு தாக்குகிறார்..
http://chandanaar.blogspot.com/2010/09/blog-post_21.html
ஒரே அடிதடியாய் இருக்கே ..

Anonymous said...

Hello Anonymous,

யாருமா நீ சும்மா பின்னி பெடல் எடுக்கறே ,பல வருஷமா ஜெயமோகன வாசிச்சிருப்பே போல இருக்கே....சொம்பு ரொம்ப ஒடுங்கி போய் இருக்கு .

இப்படிக்கு
Anonymous நலவிரும்பி

Anonymous said...

i dont know abt basics of music,but this guy Shaji spreading hatred of ilayaraja.Finaly he is also a
copycat guy,well done suresh.

Thiyagarajan

Anonymous said...

As has already been pointed out Uyirmmai Manushaputhran is the root cause of all this humbug. It is solely to promote his business.
And malayalis promoting malayalis is nothing surprising.
Half-baked charu, malayali half-baked non-stop nonsense writer Seyamohan and crafty ESRA are all one degenerate filthy bunch.
Hats off to Sethupathi Arunachalam for his superb analysis

Anonymous said...

As has already been pointed out Uyirmmai Manushaputhran is the root cause of all this humbug. It is solely to promote his business.
And malayalis promoting malayalis is nothing surprising.
Half-baked charu, malayali half-baked non-stop nonsense writer Seyamohan and crafty ESRA are all one degenerate filthy bunch.
Hats off to Sethupathi Arunachalam for his superb analysis

Anonymous said...

உயிர்மை மனுஷ்ய புத்திரனின் வியாபார தந்திரம் இது. குப்பைகளாக எழுதுகிற ஷாஜியை ஏற்றி விடுவதும், அதற்கு சாருவின் ஆதரவுகளும், புத்தக வெளியீட்டின் பொழுது பிரபலங்களை அழைப்பதும், இதன் மூலம் சாமானிய மக்களை வசீகரபடுதுவதும் புத்தக விற்பனையை அதிகரிப்பதற்கான தந்திரங்கள். இப்பொழுது ஜெயமோகன் சாஜியிடமிருந்து மீண்டு வெளியே வந்து விட்டார். சாரு, உயிர்மையின் துதிபாடி. புத்தக வெளியீட்டிற்கு வரும் பிரபலங்கள் கவன ஈர்ப்பு.

மனுஷ்யபுத்திரன் கவிஞர் ஆக அறியபடுவதை விட வியாபாரியாக தான் அறியப்படுகிறார்.