அம்மாவுக்கு ஒரு பகிரங்க கடிதம்

அன்புள்ள அம்மாவுக்கு,
வணக்கம். நலமா? நலமறிய ஆவல். கடைசியாக போன வருடம் பிப்ரவரி மாதம் தலைமைக் கழகத்தில் உங்களிடம் சில வார்த்தைகள் பேசியதாக நினைவு. பின்னர் ஓரிருமுறை திருமணங்களில் விரல்களை உயர்த்தி நலம் விசாரித்து புன்னகை பூத்தீர்கள். அப்புறம் கட்சிக்கு நேற்றைக்கு வந்தவர்களின் உத்தரவிற்குத்தானே என்னைப் போன்ற சீனியர்கள் கட்டுப்பட வேண்டிய காலக்கிரஹம்! எங்கே உங்களிடம் மனம் விட்டுப் பேசுவது?



நேராக விஷயத்திற்கு வருகிறேன் அம்மா. அமரர் எம்.ஜி.ஆர். வளர்த்த இந்தக் கழகம், இன்று மாலுமி இல்லாத கப்பல்போல் எங்கெங்கோ போய் சீரழிவதைப் பார்க்கும் போது இரவு படுத்தால் எங்கே தூக்கம் வருகிறது? எஃகு கோட்டையாக, எம்.ஜி.ஆரையும் இரட்டை இலையையும் தவிர வேறு தெரியாத லட்சோபலட்சம் வெறிபிடித்த தொண்டர்கள் இயங்கிய இந்த இயக்கம் ஏன் இப்படி படுத்துவிட்டது?

ஜெ.-ஜா. பிளவுக்குப் பிறகு, ஆர்.எம்.வீ, நாவலர், பண்ருட்டி, மாதவன், கே.ஏ.கே., அரங்கநாயகம் உள்பட எம்.ஜி.ஆர். காலத்துத் தளபதிகளும், கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர், திருநாவுக்கரசு, கருப்பசாமி பாண்டியன், செங்கோட்டையன், முத்துசாமி போன்ற இளைய தளபதிகளும் உங்கள் தலைமைக்குக் கீழேதானே வந்தார்கள்? அனுபவமும், இளமையும் சேர்ந்த எவ்வளவு அற்புதமான கூட்டணி அது! எம்.ஜி.ஆர். மறைவிற்குப் பின்னர், மதுரை கிழக்கிலும், மருங்காபுரியிலும் இடைத்தேர்தலை சந்தித்தீர்கள். தி.மு.க.

ஆட்சியில் வெற்றி பெறுவோமா என்று உங்களுக்கே சற்று தோல்வி பயம். அப்போது மதுரை கிழக்கிற்கு கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆரும், மருங்காபுரிக்கு திருநாவுக்கரசும் பொறுப்பாளர்களாக களத்தில் இறங்கினார்கள். ஆட்சியைப் பறிகொடுத்த ஆதங்கத்தில் தொண்டர்கள் சூறாவளியாகச் சுழன்றார்கள். இரண்டிலும் அ.தி.மு.க. அமோகமாக வென்றது - நீங்கள் பிரசாரத்திற்குப் போகாமலேயே. இன்றைக்கு இடைத்தேர்தல் என்றாலே ஒப்பாரி வைக்கிறீர்கள்!

அந்தப் படைத் தளபதிகளும், தொண்டர்களும் எங்கே போனார்கள் அம்மா? தளபதிகளை வெளியே அனுப்பியது யார்? எதற்காக அனுப்பப்பட்டார்கள்? ஒவ்வொருவரையும் உங்களுக்கு எதிரானவர்களாக சித்திரித்து, இந்தக் கட்சியை தங்கள் குடும்ப ஆதிக்கத்தில் கொண்டு வர வேண்டும் என்ற சூழ்ச்சி வலை பின்னியது யார் என ஊருக்கே தெரியும். ஆனால் உங்களுக்கு மட்டும் எப்படித் தெரியவில்லை?! இன்று அ.தி.மு.க. தொண்டன் எதிர்காலம் புரியாமல் கிராமங்களில் பரிதாபமாக சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறான்.

எம்.ஜி.ஆர். ஊர் ஊராய் சுற்றி, லட்சக்கணக்கான தொண்டர்கள் ரத்தம், வியர்வை சிந்தி வளர்த்த இந்த இயக்கத்தின் பொறுப்பாளர்களை, தேர்தல் வேட்பாளர்களை இன்று தேர்ந்தெடுப்பது டாக்டர் வெங்கடேஷ் என்ற யாரோ ஒரு இளைஞராம்! இவருக்கும் கட்சிக்கும் என்ன தாயே சம்பந்தம்? ஒரே சம்பந்தம், உங்கள் உயிர்த்தோழி சசிகலாவின் அண்ணன் சுந்தரவதனத்தின் செல்ல மகன். இவர் சகோதரி அனுராதா உங்கள் ஆசி பெற்ற, அருகிலேயே இருக்கும் பெண்மணி. இவர் கணவர் டி.டி.வி. தினகரன் நேற்றுவரை கட்சியில் அதிகாரத்தில் இருந்தவர். சின்னம்மா பிரஷர் தந்தால் மீண்டும் வருவார். வெங்கடேஷின் மாமனார் பாஸ்கரன் எந்த நேரத்திலும் போயஸ் தோட்டத்தின் ஆளுயர இரும்புக் கதவுகளைத் திறந்து கொண்டு சுவாதீனமாக நுழையக் கூடிய அளவிற்கு செல்வாக்குப் பெற்றவர். இவர்களைத் தவிர மகாதேவன், திவாகரன், இளவரசி என்று ஒரு டஜன் உருப்படிகள் அதிகார மிடுக்குடன் தோட்டத்தைச் சுற்றி வருகின்றனர்.

எங்களைப் போன்று கட்சியில் நீண்ட காலம் பணியாற்றியவர்களே நேரிடையாக தோட்டத்தில் உங்களை சந்தித்துவிட முடியாது. தோட்டக்கலை கிருஷ்ணமூர்த்தி, கோவை ராவணன், திருச்சி கலியமூர்த்தி, சென்னை மோகன், எம்.என் (நடராஜன்) தம்பிகள் பழனிவேல் மற்றும் எம்.ஆர். என்கிற ராமச்சந்திரன் போன்ற சின்னம்மா குடும்ப விசுவாசிகளைத்தான் முதலில் அணுக வேண்டும்.

இப்போது சமீபத்தில் நடந்த ஒரு வேதனையை உங்கள் காதில் போட்டு வைக்கிறேன். தமிழகம் முழுவதுமுள்ள கிளைக் கழகத்திலிருந்து மேல்மட்டம்வரை கட்சிப் பொறுப்பாளர்களை நியமனம் செய்வதற்கு, ஒவ்வொரு பதவிக்கும் இவ்வளவு ரேட் தரவேண்டுமாம். திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் ஒரு கிளைச் செயலாளர் பதவிக்கு இருபதாயிரம் ரூபாய் என்றும், ஒன்றியச் செயலாளர் பதவிக்கு ஐம்பதாயிரம் வரை பேரம் பேசப்பட்டிருக்கிறது. `கையில் காசு இல்லாதவன் கடவுளே ஆனாலும் கதவைச் சாத்தடி' என்று பழைய படத்தில் சிதம்பரம் ஜெயராமன் பாடுவார். அதை `கட்சிக்காரனேயா னாலும்' என்று மாற்றிப்பாடும் அளவுக்கு நிலைமை மோசமாகிவிட்டதே என்று மத்திய சென்னையிலிருந்து மானா மதுரைவரை புலம்புவது கொடநாட்டில் குடிகொண்டிருக்கும் உங்கள் காதில் விழவில்லையா? நமது கட்சியில் நிஜமான உழைப்பிற்கும், தியாகத்திற்கும், தகுதிக்கும் மரியாதை இல்லையா?

அடுத்தது உங்களிடம் கேட்க வேண்டிய ஒரு முக்கியமான கேள்வி இருக்கிறது. சாதாரண தொண்டன் ஒரு திருமணத்தில் தி.மு.க.காரரை எதேச்சையாக சந்தித்தால் கூட அவன் கதை முடிந்தது. மறுநாள், `நமது எம்.ஜி.ஆரில்,' கட்சி விரோத நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டதாக கட்டம் கட்டி சுலபமாக அந்த ஏழைத் தொண்டனை வீட்டுக்கு அனுப்பி விடுகிறீர்கள். அதே சமயம், சசிகலா பங்குதாரராக உள்ள `மிடாஸ்' மதுபான ஆலையிலிருந்து தி.மு.க. அரசின் டாஸ்மாக்கிற்கு எப்படி தங்கு தடையில்லாமல் சரக்கு போகிறது? அதுவும் இந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலுக்குப் பிறகு முப்பது சதவிகிதத்திலிருந்து சுமார் ஐம்பது சதவிகிதம் வரை மிடாஸ் சரக்கை வாங்குவதை அரசு அதிகப்படுத்தி விட்டதாக செய்திகள் வருகின்றனவே... அது எப்படி? அனிதா ராதாகிருஷ்ணன் தி.மு.கவோடு வணிகத் தொடர்பு வைத்திருக்கிறார் என்று குற்றஞ்சாட்டி அண்மையில் வெளியே அனுப்பினீர்கள். எஸ்.வி.சேகரை தேவையில்லாமல் வெறுப்பேற்றினீர்கள். இதற்கு முன்பு கருப்பசாமி பாண்டியன், சேலம் செல்வகணபதி என்று அருமையான தளபதிகளையெல்லாம் ஓரங்கட்டி அவமானப்படுத்தினீர்கள். இன்று நீங்கள் யாரையெல்லாம் பயன்படுத்தாமல் வெளியே அனுப்பினீர்களோ அவர்களெல்லாம் பத்திரமாகவும், பாதுகாப்பாகவும் தி.மு.க.வில் கௌரவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். என்ன செய்யப் போகிறீர்கள் அம்மா? ஒன்றரைக் கோடி தொண்டர்களின் உழைப்பும், தியாகமும் ஒரு குடும்பத்துடைய பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும், சுகத்திற்கும் பயன்படுகிறது என்பதை எப்போது உணரப் போகிறீர்கள்?

கண் கெட்டதற்குப் பிறகு சூரிய நமஸ்காரம் செய்து பயனில்லை அம்மா!

இப்படிக்கு,

-இப்போதும் இந்த இயக்கத்திற்காக கவலைப்படும் தொண்டன்..
( நன்றி: குமுதம் )