பாயும் வேகம் ஜெட் லீ தாண்டா
பன்ச் வெச்சா இட்லி தாண்டா
Rated PG - for Pseudo-DK, DMK, Liberals, Marxists....
ஊர்ல சொல்றது சொலவடை
உண்மையைச் சொல்றது இட்லிவடை

Wednesday, June 10, 2009

தகுதியா ? பரம்பரையா ?


பரம்பரை சொத்தாகும் பாரத தேசம்



தகுதியுள்ள வாரிசுகளுக்கு தடையெதற்கு?

உரத்த சிந்தனை என்ற தலைப்பில் வந்த இரண்டு தினமலர் கட்டுரை.

பரம்பரை சொத்தாகும் பாரத தேசம்
லோக்சபா தேர்தல் முடிந்து விட்டது. சரியாகச் சொல்வதென்றால், இது இந்திய அரசியல்வாதிகள், மக்கள் மீது தொடுத்த தேசிய யுத்தம். இதில் தோற்றவர்கள், வழக்கம் போல் மக்களே.தனியாக அடித்தால் வெல்ல முடியாது என்பதால், கூட்டு சேர்ந்து அடிப்பது தான் போர் யுக்தி.அதாவது, அடுத்தவர் வலிமை பற்றி இவர்கள் கவலைப்பட்டனர்; தமக்கு வலிமை இல்லை என்பதை புரிந்து கொண்டதால், இவர்களில் சிலர், தேர்தலுக்கு முன் சிலரைத் திட்டினர். இப்போது, வேறு சிலரைத் திட்டுகின்றனர். யாருக்குமே மக்களைப் பற்றி கவலையில்லை.

இந்திய ஜனநாயகத்தில், மக்கள் தம் பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர் என்பது பிரமை, மாயை, சடங்கு, நாடகம். வார்த்தை எதுவாக இருந்தால் என்ன? உட்கட்சித் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெல்பவர்களே வேட்பாளர்கள் என்ற முறை அறிமுகமானால் மட்டுமே, திணிக்கப்படும் வேட்பாளர்களைத் தவிர்க்க முடியும்; ஆனால், அது தான் நடக்கிறது.கட்சித் தலைவரே வேட்பாளர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். நேர் காணல், ஆலோசனை என்பவை பம்மாத்துச் சொற்களே. யாருடன் கூட்டணி வைப்பது என்பதையும் கட்சித் தலைவர்களே முடிவு செய்கின்றனர். இதற்கு ஜனநாயகப் பூச்சூட்டல் உண்டு.அதாவது, தலைவருக்கு இந்த அதிகாரத்தை செயற்குழு வழங்கியது; இது அடிமை சாசனம்.நாடு சுதந்திரம் பெற்ற காலத்தில், கட்சியிலும், ஆட்சியிலும் இருந்த தலைவர்கள், ஒருவரை ஒருவர் கலந்து ஆலோசித்தனர்.

ஆனால், அடுத்த தலைமுறையினர், கட்சிக்குள்ளேயே ஆதரவாளர்களைத் திரட்டி, கூச்சல் பெரும்பான்மைக்கு வழி அமைத்தனர். அப்போதே அடிமை சாசனம் தயாராகி விட்டது. ஆனால், இவ்வளவு வெளிப்படையாக இல்லை.தலையைச் சுற்றித் தாமே ஒளிவட்டம் சுழல விடும் சாமர்த்தியசாலித் தலைவர்கள், தலைமைப் பதவியைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள சிரமப்படுவதில்லை. ஒருவருக்கு கைதட்ட சிலரும், கூச்சலிட பலரும் இருந்தால் போதும், அவரது தலைமை நிலை நிறுத்தப்படுகிறது.ஜால்ராக்களை ஓங்கித் தட்டுபவர்களும், ஜிந்தாபாத் கோஷங்களை எழுப்புபவர்களும், நிலை நின்ற தலைவர்களின் நிழலிலேயே காலம் கழித்து விடுகின்றனர். தொண்டர்கள் தான் பாவம், வெயிலில் வாடுகின்றனர். சுகவாசித் தலைவர்கள் கட்சிக்காகவும், தொண்டர்களுக்காகவும் முள் கிரீடத்தைச் சுமப்பதாக நாடகமாடுவர்."எங்களுக்காகவே நீங்கள் சிலுவை சுமக்கிறீர்கள்' என்று, இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்கள் சாமரம் வீசுவர்; மூன்றாம் கட்டத் தலைவர்கள் ஒத்து ஊதுவர். தலைவர்கள், பல்லக்குகளிலேயே பயணிப்பர்.சுமப்பவர்கள், சுமப்பவர்களாகவே இருந்து விடலாம் என்று முடிவு செய்த பிறகு, பயணிப்பவர்களுக்கு என்ன கவலை?

இது ஏதோ இன்றைய போக்கு என்று நினைத்து விடாதீர்கள்; சுதந்திரத்திற்கு முன், மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தியும் அப்படித்தான் நடந்து கொண்டார்.நேதாஜியை காந்தி எப்படி ஓரங்கட்டினார்? சர்தார் படேலை ஒதுக்கிவிட்டு, நேருவுக்கு முடி சூட்டியது யார்? அப்போதே காங்கிரஸ் கட்சியில் உட்கட்சி ஜனநாயகம் செத்து விட்டதே. அப்புறம் காந்திகள், எந்த காந்தியும் குஜராத் காந்தியல்ல... நேரு வம்ச காந்திகளே!ஜவகர்லால் நேரு, தன் மகளை காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவராக்கியது போலவே, சோனியாவும், மகனை கட்சி பொதுச் செயலராக்கினார். அடுத்த படிக்கட்டு பிரதமர் பதவி.அந்தக் காலத்தில், குல்சாரிலால் நந்தா கிடைத்தது போல், இப்போது மன்மோகன் சிங் கிடைத்திருக்கிறார். கிழவர் கொஞ்ச நாள் இருக்கப் போகிறார்; ஆட்சி கவிழும், அப்புறம் நாம் தானே என்று நினைத்த சோனியாவை, தொலைவிலேயே வைத்து ஐந்து ஆண்டுகள் அசராமல் ஆட்சி நடத்தினார் நரசிம்மராவ்.

அதை காங்கிரஸ்காரர்களே எதிர்பார்க்கவில்லை. இனி, ஒரு நரசிம்மராவ், காங்கிரஸ் கட்சியில் தலைதூக்க முடியாது! இன்றைய நிலையில் நேரு குடும்பம் அல்லாத தலைமை காங்கிரசுக்கு இல்லையே ஏன்? மன்மோகன் சிங், நேரு குடும்பம் சாராதவரே. அவர் இரண்டாம் பதவிக்காலப் பொறுப்பை ஏற்றவர் என்கின்றனர். அது வரலாற்று உண்மை; ஜனநாயக உண்மையல்ல.ஐந்தாண்டு காலம், அசல் பிரதமராக இருந்தவர் சோனியாவே; மன்மோகன் சிங் முகமூடி. ராகுலுக்காக மீண்டும் மன்மோகன் சிங் என்ற முகமூடியை அணிந்திருக்கிறார் சோனியா. ராவ் காலத்து மன்மோகன் சிங்கிடம் இருந்த கம்பீரம், சோனியா காலத்தில் எங்கே போயிற்று?

ராகுலுக்கு, பிரியங்காவுக்கு அடுத்து, அந்தக் குடும்பத்தில் யார் யார் என்று பட்டியல் போடப்பட்டால், வரிசையில் நின்று தம் தலைமுறைகள் சார்பாகவும் கையெழுத்து போட்டுக் கொடுக்க, மன்மோகன் சிங் உட்பட காங்கிரஸ் கட்சியின் மூத்த தலைவர்கள் தயார். இது தேர்தலுக்குப் பிறகு அவர்கள் உருவாக்கும் ராகுல் மாயையிலிருந்து தெரிய வருகிறது.ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன், நேருவுக்குப் பிறகு இந்திரா என்ற கேள்வி எழுந்த போது, கைதட்டிகளுக்கிடையே எதிர்த்தவர்களும், முணுமுணுத்தவர்களும் சிலர் இருந்தனர்.இப்போது அப்படி யாரும் காங்கிரசில் இல்லை.

1964ல் கொஞ்சம் யோசித்தவர்கள் கூட, இந்திரா வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. "உடனேயா?' என்று தான் கேட்டனர். அதனால், லால்பகதூர் சாஸ்திரி பிரதமரானார். இந்திரா கொல்லப்பட்டவுடன் ராஜிவ் விஷயத்தில், "உடனேயா' என்ற கேள்வி எழவில்லை.கடந்த 1984ம் ஆண்டை விட, 2009ல் ஜனநாயகம் பிரமாதமாக வளர்ந்திருக்கிறது. "வாராய் என் யுவராஜா, வாராயோ, மந்திரி பதவிக்கு வாராயோ' என்று காங்கிரசார் கோரஸ் பாடுகின்றனர். "பிகு' செய்து கொள்வது போல சோனியாவும், ராகுலும் நடிக்கின்றனர். இவர்களை ஆதரிக்கும் பிற கட்சிகளின் லட்சணம் இது தான் என்பதே ஜனநாயகத்தின் அவலம்! இதில், யார் யாரைக் குறை சொல்ல யோக்கியதை இருக்கிறது?நாடு சுதந்திரம் பெற்ற போது, யுவராஜாவாக இருந்த கரண் சிங்கும், "ராகுல் ஜிந்தாபாத்' என்றே சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.

ஜனாதிபதி பதவிக்கு இவரை விடப் பொருத்தமானவர் பிரதிபா பாட்டீல் என்று முடிவு செய்த சோனியாவை எதிர்த்து, கரண் சிங் என்ன செய்துவிட முடியும்?அவரது, ராஜகுலப் பெருமையும், படிப்பும் (அரவிந்தரை ஆய்வு செய்து பிஎச்.டி., பட்டம் பெற்றவர்) வெறுமனே கைதட்டும் வேலையைத்தானே அவருக்குத் தந்திருக்கிறது.இப்படி மோசமான போக்கில், இந்திய ஜனநாயகம் செல்லும் ஆபத்து இருக்கிறது என்று, 1962லேயே ராம் மனோகர் லோகியா போன்ற தேசாபிமானத் தலைவர்கள் பேசி வந்தனர்; எழுதி வந்தனர். அது அன்றே யார் காதிலும் விழவில்லை. இன்று யார் கேட்டுக் கொள்ளப் போகின்றனர்?அன்று, பிற கட்சிக்காரர்களும், வாரிசுப் பாதையில் மூத்த கட்சி போகிறதே என்று வருத்தப்பட்டனர்.



இன்று, ஒரு சில நீங்கலாக எல்லாமே வாரிசுகளை வளர்க்கும் கட்சிகளாகி விட்டன. அதை தடுக்க மக்களால் முடிவதில்லை. இந்த நிலையில், ஒன்றே ஒன்றை செய்வது நலமாக இருக்கும். இந்தியா ஜனநாயக நாடு என்று இனியும் நாம் நாடகம் போட வேண்டிய அவசியமில்லை. ஒரு காலத்தில் இந்தியா, 56 ராஜாக்கள் ஆண்ட தேசம் தானே.இன்றும் அதே மாதிரி 56 தலைவர்களை அழைத்து, நாட்டை துண்டு போட்டு, அவர்களிடம் கொடுத்து விட்டு, "நீங்களும் உங்கள் வாரிசுகளுமே நாட்டை ஆள்வீர்களாக' என்று சொல்லி விடலாம். தேர்தல் செலவாவது மிஞ்சும்.இன்னும் இரண்டு மூன்று தேர்தல்களுக்குப் பிறகு, இந்திய ஜனநாயகத்திற்கு மரணமே கதி என்று நினைக்கிறேன். வாரிசுகளைத் திணிப்பதில் சில அரசியல்வாதிகளுக்கு இருக்கும் துணிவு, அதை எதிர்ப்பவர்களுக்கு இல்லை என்ற நிலையில் உயிரை விடுவதைத் தவிர, இந்திய ஜனநாயகத்திற்கு வேறு என்ன வழி?

-ஆர்.நடராஜன்,கட்டுரையாளர், அமெரிக்க தூதரக முன்னாள் அரசியல் ஆலோசகர்
( தினமலர் - 31-5-09 )



தகுதியுள்ள வாரிசுகளுக்கு தடையெதற்கு?

"பரம்பரை சொத்தாகும் பாரத தேசம்' என்ற தலைப்பில் கடந்த வாரம் இதே பகுதியில் வெளியான கட்டுரையைப் படித்தேன்; அதிர்ச்சியுற்றேன். "உயிரை விடுவதைவிட, இந்திய ஜனநாயகத்திற்கு வேறு என்ன வழி' என்று அந்த கட்டுரை ஆசிரியர் அங்கலாய்க்கிறார்; ஆரூடம் கூறுகிறார். உலகில் இன்று மக்களாட்சிக்கு எடுத்துக்காட்டாக விளங்கும் நாடு அமெரிக்கா என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக்கு இடமில்லை. அதே அமெரிக்காவில் புஷ் அதிபரானார். அதன்பின் அவரது மகன் அதிபரானார். ஒரு தடவை அல்ல; இரு தடவை. இது எப்படிச் சாத்தியமாயிற்று? அது மக்கள் விருப்பம்.


அதிபர் புஷ் மகன் அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டபோது, ஜனநாயகம் அழிந்துவிட்டதாக யாரும் கூக்குரல் எழுப்பவில்லை. அவர்களுக்குத் தங்கள் மீது, தங்களது ஜனநாயக அமைப்பின் மீது நம்பிக்கை இருந்தது; இருக்கிறது. இல்லாவிடில் ஒரு ஒபாமா வந்திருக்க முடியுமா? இவ்வளவுக்கும் அங்கே, நம் நாட்டைவிட பதவிக்கு வருவது சிரமம். முதலில், கட்சி தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். இந்தத் தேர்தலே சிக்கலானது; அதன்பின் தான் மக்கள். அதே போல, அதிபர் கிளிண்டனின் மனைவி, இன்றைய வெளியுறவு அமைச்சர். இது எப்படிச் சாத்தியமாயிற்று? திறமையை மதிக்கின்றனர். இன்னமும் அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். இன்னாரது மகன், மகள் அல்லது மனைவி என்பதற்காக ஒதுக்குவதில்லை. அப்படி ஒதுக்குவது மக்களாட்சி ஆகாது. அண்டை நாடான பாகிஸ்தானில் புட்டோ மகள் பெனசிர் புட்டோ இறந்த பிறகு அவரது மகன் - 19 வயது பிலாவல் மற்றும் பெனசிரின் கணவர் அசீப் அலி சர்தாரி இருவரையும், பாகிஸ்தான் மக்கள் கட்சியின் கூட்டுத் தலைவர்களாக நியமிக்கவில்லையா? அங்கு ஜனநாயகம் இந்தச் செய்கையால் அழிந்துவிட்டது என்றோ, அழியப் போகிறது என்றோ யாரும் கூறவில்லையே?


மற்றொரு அண்டை நாடான இலங்கையை எடுத்துக் கொள்வோம். பண்டார நாயகாவின் குடும்பத்தார் மூன்று தலைமுறையாக ஆட்சி நடத்தவில்லையா? அந்தக் காரணத்தால் அங்கு மக்களாட்சி முடிந்து விட்டதா? மற்றொரு அண்டை நாடான வங்கதேசத்தில் நடந்ததை தான் மறந்துவிட முடியுமா? "நேதாஜி ஓரங்கட்டப்பட்டதில் எனக்கும் வருத்தம் தான். ஆனால், பட்டாபி சீதாராமய்யா தோற்கடிக்கப்பட்டதும், பட்டாபியின் தோல்வி என் தோல்வி' என, காந்திஜி கூறியபோது, "அண்ணல் காந்தியின் விருப்பம் இல்லாமல் நான் காங்கிரசின் தலைவராக நீடிக்க விரும்பவில்லை' எனக் கூறி, உடனடியாக நேதாஜி, பதவியை ராஜினாமா செய்தார் என்றால், அவருக்கு காந்திஜியிடம் இருந்த மதிப்பு எத்தகையது? அதே போல, காந்திஜியின் முடிவை காங்கிரஸ் கட்சியும் ஒருபோதும் ஒதுக்கித் தள்ளவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. இதிலிருந்து என்ன புரிகிறது? ஒரு தலைவர் ஒரு முடிவு எடுத்தால், அது கட்சியின் நன்மைக்கே, சமூகத்தின் நன்மைக்கே என்பதை கட்சியினர் ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்.


அதே போல நேரு இருந்தபோது, அவர் தான் கட்சியை நடத்திச் செல்ல வேண்டும் என்று காங்கிரசார் விரும்பினர். இந்திராவின் நிலையும் அத்தகையதே. மக்கள் விரும்பினர், அந்தக் கட்சியைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். வேறு எந்தக் கட்சியும் தேர்தலில் போட்டிபோடக் கூடாது என்று தடை விதித்தனரா என்ன? அதே இந்திரா காந்தியை அவசர நிலைப் பிரகடனத்திற்குப் பிறகு நடந்த தேர்தலில் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவும் தூக்கி எறியவில்லையா? இங்கு தான் நமது நாட்டின் மக்களாட்சியின் மாண்பைப் பார்க்கிறோம். எதிர்க்கட்சிகளால் ஒரு நீடித்த நல்லாட்சியைத் தர முடியாமல் போன போது, மீண்டும் அதே இந்திரா காந்தியிடம் இந்திய மக்கள், ஆட்சியை ஒப்படைக்கவில்லையா? சோனியாவைப் பொறுத்தவரையில், அரசியலில் இருந்து ஒதுங்கியே இருப்பது என்ற அவரது முடிவை மாற்றிக்கொள்ளச் செய்தது காங்கிரஸ் கட்சி தானே.


சோனியா வந்தால் தான் கட்சி வலுவடையும் என்று ஏகோபித்த குரலில் காங்கிரசார் கோரிக்கை விடவில்லையா? சோனியா பிரதமர் ஆகக்கூடாது என்று கூச்சலிட்ட பவாரும், சங்மாவும் கூட, யதார்த்த நிலையைப் புரிந்து கொள்ளவில்லையா? இன்று அதே சங்மாவின் மகள், சோனியாவைத் தலைவராகக் கொண்டுள்ள ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியின் அமைச்சரவையில் ஒரு இணை அமைச்சர். இது ஜனநாயகம் இல்லாமல் வேறு என்ன? "ராகுல் பிரதமர் பதவிக்கு வர வேண்டும்' என்று, அர்ஜுன் சிங் உட்பட பல தலைவர்கள் கோரவில்லையா? ஒருவர் எப்படி அமைச்சர் பதவிக்கு வரலாம் என்பதை நமது அரசியல் சாசனம் வரையறுத்துள்ளது. இதை யாரும் மீற முடியாது. அதற்கு உட்பட்டு யார் வேண்டுமானாலும் பதவிக்கு வரலாம். பார்லிமென்ட் உறுப்பினர் ஆகவேண்டும். அப்படி பார்லிமென்ட் உறுப்பினர் ஆவதற்கும் சட்டதிட்டங்கள் உள்ளன. பிரதமரின் விருப்பம் இருந்தால் அமைச்சர் ஆகலாம். லோக்சபாவில் பெரும்பாலான உறுப்பினர்களின் ஆதரவு இருந்தால் பிரதமர் ஆகலாம். இத்தகைய ஆதரவு ராகுலுக்குக் கிடைத்தால் அதை யார் தடுக்க முடியும்? ஏன் தடுக்க வேண்டும்? தடுப்பது ஜனநாயகம் ஆகிவிட முடியுமா?


மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு. நம் நாட்டில் இருப்பதைவிட சுதந்திரமாக இயங்கும் தேர்தல் கமிஷனை நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாது. அப்படியிருக்க இந்த விவாதம் தேவையா? தமிழகத்தில் 1967ம் ஆண்டு காங்கிரஸ் நிராகரிக்கப்பட்டு, தேர்தலில் தி.மு.க., ஆட்சிக்கு வரவில்லையா? பின், அ.தி.மு.க., வரவில்லையா? அண்ணா மீது, கருணாநிதி மீது அல்லது எம்.ஜி.ஆர்., அல்லது ஜெயலலிதா மீது, மக்களுக்கு உள்ள நம்பிக்கை தான் இதற்குக் காரணம். மக்கள் ஆதரவு இல்லாமல் யாரும் ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்ந்துவிட முடியாது என்பது, நாம் நிதர்சனமாகப் பார்த்த உண்மை. ஸ்டாலின் மீது கட்சியினருக்கு நம்பிக்கை இருப்பதாக நினைத்தே, அவரைத் துணை முதல்வராக்கியுள்ளார் முதல்வர் கருணாநிதி.


ஒரு கட்சிக்கு மக்கள், ஆட்சி வாய்ப்பை அளித்துவிட்டால், அமைச்சர்களை நியமிப்பது கட்சித் தலைமையின் உரிமை. கட்சி சரிவர செயல்படாவிடில் தேர்தலின்போது, அதை நிராகரிக்கும் உரிமை மக்களுக்கு உண்டு. ஆக, இதில் பரம்பரைச் சொத்து என்ற கருத்தே அபத்தமானது, தேவையற்றது. அப்படி எண்ணுவோர் ஒரு கட்சியின் சார்பாகவோ அல்லது தனிப்பட்ட முறையில் சுயேச்சையாகவோ தேர்தலில் போட்டியிட்டு, மக்கள் தீர்ப்பை நாடலாமே. "சர்ச் பார்க் கான்வென்டில் படித்தவர், எதிராஜ் கல்லூரியில் பொருளாதார எம்.ஏ., முடித்தவர், பத்திரிகையாளர், கவிஞர், மொழிபெயர்ப்பாளர், "கருத்து' அமைப்பின் இணை அமைப்பாளர், தமிழ்ச் சங்கமத்திற்குக் காரணகர்த்தா, எம்.பி., சமூக உணர்வு மிக்கவர்' என இவ்வளவு சிறப்பு வாய்ந்த ஒருவருக்கு, தமிழக முதல்வரின் மகள் என்ற ஒரே காரணத்துக்காக மத்தியில் அமைச்சர் பதவி கிடைக்காமல் போனது துருதிர்ஷ்டவசமே. இது என் தனிப்பட்ட ஆதங்கம்.

- ஹெச்.ராமகிருஷ்ணன், சென்னைத் தொலைக்காட்சியின் முன்னாள் செய்தி ஆசிரியர்

( தினமலர், 7-6-09 )

லியோனி பட்டிமன்றம் பார்த்த எஃபெக்ட் . இட்லிவடைக்கு யார் வாரிசு என்று யோசிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன்

24 Comments:

மானஸ்தன் said...

சீரியஸ் மேட்டரை இப்படி லியோனி பட்டிமன்றம் லெவலுக்கு இறக்கிவிட்டீர் அய்யா. உங்களை மீண்டும் ஒரு முறை கண்டிக்கிறேன்.

"குலுக்கல்" முறையில் விரைவில் உங்கள் வாரிசைத் தேர்ந்து எடுக்க ஆசிர்வாதங்கள். :-D :-)

மானஸ்தன் said...

////"சர்ச் பார்க் கான்வென்டில் படித்தவர், எதிராஜ் கல்லூரியில் பொருளாதார எம்.ஏ., முடித்தவர், பத்திரிகையாளர், கவிஞர், மொழிபெயர்ப்பாளர், "கருத்து' அமைப்பின் இணை அமைப்பாளர், தமிழ்ச் சங்கமத்திற்குக் காரணகர்த்தா, எம்.பி., சமூக உணர்வு மிக்கவர்' என இவ்வளவு சிறப்பு வாய்ந்த ஒருவருக்கு, தமிழக முதல்வரின் மகள் என்ற ஒரே காரணத்துக்காக மத்தியில் அமைச்சர் பதவி கிடைக்காமல் போனது துருதிர்ஷ்டவசமே. இது என் தனிப்பட்ட ஆதங்கம்.////


திரு ராமகிருஷ்ணன் மீது இருந்த மிக உயர்ந்த மதிப்பு இந்த ஒரு கட்டுரையின் மூலம் "சீட்டுக்கட்டு" போல பொலபொல என்று சரிந்தது.
இவர் சொல்வதைப் பார்த்தால், கான்வென்ட் மற்றும் எதிராஜ் MA படிப்பும், கவிதை எழுதும் திறனும் இருக்கும் அனைவருக்கும் காபினெட் அமைச்சர் பதவி குடுக்கலாம். எங்கே போய் முட்டிக்கொள்வது? கருமம்டா சாமி.

Kameswara Rao said...

இ, வ
சபாஷ் சரியான போட்டி -

தகுதியுள்ள வாரிசுக்கு தடை எதற்கு

முத்தமிழ் சங்கத்தை அமைத்தது, ஈசன், அகத்தியர், பின்பு அதில் முருக கடவுளும் உண்டு

ஈசனின் மைந்தன் என்பதால் தான் முருக பெருமான் அதில் சேர்க்கப்பட்டார் அவருக்கு அந்த தகுதி உண்டு ---- இப்படி கூட சொல்வார் திரு ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள்...

என்ன ஒரு ஆதங்கம் சர்ச்பார்க் கான்வென்டில் படித்தவர், எதிராஜ் கல்லூரியில் MA பயின்றவர்,பத்திரிகையாளர் இன்னும் பலப்பல தகுதிகள் உள்ளவர் மந்திரி ஆகாமல் போனதில் வருத்தமாம், நல்ல வேளை நாடு பிழைத்தது ....

மிசா வில் கொடுமை அனுபவித்தவர் திரு ஸ்டாலின் அவர்கள் (எனக்கு தெரிந்து இதை தான் எல்லோரும் முதலில் சொல்வார்கள் (என்ன கொடுமை அப்பா மிசாவில் இவரை தவிர அனைவருக்கும் பால் பாயசம் கொடுத்தார்களா) - படிபடியாக கட்சிகள் முனுஉக்கு வந்தவர் (கொண்டுவரப்பட்டவர்) இவருக்கு போட்டி என்று கருதபட்டவரெல்லாம் கட்டம் கட்டி வெளியே அனுப்பிவிட்டு கட்சியில் படிப்படியாக முன்னுக்கு வந்தவர் --

சென்னையின் முதல் தேர்ந்து எடுக்கப்பட்ட மேயர் --- மேம்பால உழளுக்கு வித்திட்டவர்
கார் வாங்கவேண்டுமா எங்கிட்ட வாங்க -- சிரித்த முகத்துடன் விளம்பரத்தில் வந்தவரின் தற்கொலைக்கு காரணமானவர் .... இன்றைய துணை முதல்வர்

கட்டபஞ்சாயத்து, கொலை வழக்கில் கைதாகி பின் விடுதலையானவர் (தா கிருட்டிணன்) மதுரையம்பதியில் தனி ஆட்சி நடத்துபவர், தங்களின் குடும்ப சண்டையில் மூன்று வாலிபர்களின் வாழ்க்கைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தவர், டோக்கன் சிஸ்டம் அறிமுகம் செய்தவர் இன்றைய மத்திய ரசாயன துறை அமைச்சர் ....

இவர்களை எல்லாம் பாராட்டி சீராட்டி பேணி பாதுகாத்து தமிகத்தில் வளர விட்டிருக்கும்
தலைவர் 86 வயது வாலிபர், திருக்குவளை வாத்தியார் மகன் இன்று ஆசியாவின் top 10 செல்வந்தர் ---- இவரால் கட்சி வளர்ந்ததா, கட்சியோடு இவர் வளர்ந்தார, அல்லது கட்சியால் இவரும் இவரது குடும்பம் மட்டும் வளர்ந்ததா .... பகுத்தறிவு சிங்கங்களே சிந்தியுங்கள், ஊர் பிரச்சினைக்கு கடிதம், குடும்ப சண்டைக்கு உடனடி பயணம்
உன் வீட்டுக்கு வந்தால் என்ன தருவாய், என்வீட்டுக்கு வந்தால் என்ன கொண்டு வருவாய், இதுதான் இவரின் சித்தாந்தம்

பாரதத்தில் பரம்பரை ஆட்சி தான், தமிழகத்தில் மன்னர் ஆட்சி, ஆனால் அது aurangazeb ஆட்சி

தங்களை (திரு ராமகிருஷ்ணன்) பற்றி கொண்டிருந்த உயர்வான கருத்து, சற்று சறுக்கி இருக்கிறது

காமேஷ்

தமிழ்மகன் said...

வாரிசு அரசியலை ஆதரிப்பவர்கள் அனைவரின் உரிமைகளையும் தலைவர்களின் வாரிசுகளுக்காக இழக்க செய்கிறார்கள் .
இந்த தகுதியுள்ள வாரிசுகளை எங்காவது சுயேட்சையாக நின்று ( தலைவரின் வாரிசு என்று சொல்லாமல் ) ஒரு கவுன்சிலர் ஆகச்சொல்லுங்கள் பார்ப்போம் .

Anonymous said...

// Idly Vadaikku yaar varisu ?? //

Idly'kku varisu -> Mini Idly
Vadai'kku varisu -> Micro Vadai

Varisu vishayathulae kuzhappamae varakoodathu...

PS: Ungalukku definitea oru vaarisu venum....

நாகு (Nagu) said...

தனிமனிதஸ்துதி, ஒரே ஆள் காலங்காலமாக கட்சித்தலைவர், முதல்வர், பிரதமர் - அதன் விளைவாக அவர்கள் குடும்பம் அனைவரையும் ஆட்டிப்படைக்கும்.

இதையெல்லாம் தடுக்க ஒரு வழி ஆட்சி உச்சவரம்பு. ஒருவர் இரண்டுதடவைக்கு மேல் முதல்வர்/பிரதமர் ஆகக்கூடாது என்ற சட்டம் வரும்வரை இப்படி எல்லோரும் அரசியலை முழுத்தொழிலாகத்தான் வைத்திருப்பார்கள்.

அப்படியும் லல்லு போன்றவர்கள் பெண்டாட்டி, மகன், பேத்தி என்று வரிசையாகப் போவார்கள். :-)

இவ்வளவு மக்கள்தொகை கொண்ட நாட்டில் ஆளுவதற்கு வேறு ஆட்களா இல்லை?

RamKumar said...

// தங்களை (திரு ராமகிருஷ்ணன்) பற்றி கொண்டிருந்த உயர்வான கருத்து, சற்று சறுக்கி இருக்கிறது

முற்றிலும் உண்மை. அரசியல்வாதிகள் மன்னராட்சியை வேறுவகையில் கொண்டு வருகின்றனர். கான்வென்ட் படிப்பும் எதிராஜ் பட்டமும் தான் தகுதிகள் என்றால் வருடத்திற்கு குறைந்தது 400 பேர் இந்த தகுதியினை பெறுகின்றனர். அமெரிக்காவில் எத்தனையோ உட்கட்சி ஜனநாயகம் இருக்கிறது, இதனால் தான் முன்னாள் அதிபரின் மனைவியை ஜனநாயக கட்சியினர் அதிபர் பதவிக்கு முன்னிறுத்தாமல் பராக் ஒபாமைவை முன்னிறுத்தினர். ஆனால் நம் நாட்டில் அப்படியா நடக்கிறது மக்கள் மீது வாரிசுகள் திணிக்கப்படுகின்றனர். முன்னவர் சொன்னது போல இன்னும் இரண்டு மூன்று தேர்தலுக்கு இது நடந்தால் ஜனநாயகத்தின் நோக்கமே அர்த்தமற்றதாகிவிடும்.

நன்றி,
ராம்குமரன்

sendhil said...

Bush is a worst administrator and good example for what happens when a unworthy person reaches a highest office, america is paying the price of the war against Iraq and osama. America is not an example for democracy, they failed to provide relief to katrina victims as the majority are black. No one will question when they rise to the highest level without any assistance but thats not the case in india. In tamilnadu, its dynasty politics

Anonymous said...

என்ன செய்ய எல்லோருக்கும் தான் ஜிங்-ஜா கோஸ்டிகள் இருப்பார்கள், இதில் ஆச்சிறியபட ஒன்றும் இல்லை.

Anonymous said...

Why did Kanimozhi go to Church park convent?Why M.K didn't send her to TAMIL school and why didn't she go for Tamil B.A?

Engum Tamil,edithilum Tamil but no tamil at home!

R.Gopi said...

//மானஸ்தன் said...
சீரியஸ் மேட்டரை இப்படி லியோனி பட்டிமன்றம் லெவலுக்கு இறக்கிவிட்டீர் அய்யா. உங்களை மீண்டும் ஒரு முறை கண்டிக்கிறேன்.

"குலுக்கல்" முறையில் விரைவில் உங்கள் வாரிசைத் தேர்ந்து எடுக்க ஆசிர்வாதங்கள்.//

*********

Super Maanasthan.....

Vaarisu announce panradhukku Vote eduppellaam illaiyaa ...

Krish said...

யார இந்த ராம கிஸ்னர்? பங்களாதேஷ், பாகிஸ்தான், ஸ்ரீலங்கா வோடு இந்திய ஜனநாயகத்தை ஒப்பிடுகிறார். ஐயோ ராம! இவருக்கு ப்ரோமோசன், பதவி எதாவது வரப் போகுதுன்னு நினைக்கிறேன். கனிமொழியை இந்த தாங்கு தாங்கறார்!!!

முதல் கட்டுரையில் சொன்னது முற்றிலும் உண்மை. சோனியா காந்தி, லல்லு, சரத் பவர், அப்துல்லா, கருணாநிதி, கௌடா, நவீன் பட் நாயக், ராஜா சேகர ரெட்டி...இன்னும் பல....வலுவான எதிர்கட்சி இல்லாததால் கங்க்ரசும், கோஸ்டி பூசலால் காந்தி குடும்பமும் பிழைத்து வருகிறது.

Krish said...

//// மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு. நம் நாட்டில் இருப்பதைவிட சுதந்திரமாக இயங்கும் தேர்தல் கமிஷனை நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாது. அப்படியிருக்க இந்த விவாதம் தேவையா? /////

என்ன கொடுமை சரவணா? என்னதான் சேஷன், கோபாலு, குப்தா வந்தாலும் தேர்தல் கமிசன் டம்மிதான். எதனை புகர் வந்தாலும் அசராம வாங்கி வச்சிக்கிட்டு, "நடவடிக்கை எடுக்கப் படும்" அப்படின்னு சொல்றத தவிர வேற என்ன பண்றாங்க....

Anonymous said...

சும்மா விடுங்கப்பா...

நாடு எங்கு போகின்றது என்பதை விட நாம் எங்கு போகிறேம் என்று பாருங்கள்

1.நாம் ஆண்டவன் கொடுத்த உடம்பை நோய் இன்றி திடமாக வைத்து உள்ளோமா ?

2.நாம் மனதை கோபம் இல்லாமல் கவலை இல்லாமல் தூய்மையாய் வைத்து உள்ளோமா ?

3.உன் குடும்பத்தை சுற்றத்தை மகிழ்ச்சியுடன் வைத்து உள்ளாயா ?

இந்த முன்று வினாவிற்கும் ஆம் என்று சொன்னால் நாடும் நட்டு மக்களும் நலமாக என்றும் வாழ்வர்கள்.

வாழ்க வையகம்
வாழ்க வளமுடன்

வலைஞன் said...

என்ன ராமகிருஷ்ணன் மீது மதிப்பா?? சிரிப்பதா அழுவதா என்றே தெரியவில்லை!
அவரை நன்கு தெரிந்தவர்களிடம் விசாரித்து பாருங்கள் ! எவ்வளவு ஆபத்தான ஆசாமி என தெரியும்!
இந்த கட்டுரைக்கு , அவருக்கு ,
சக்கரவர்த்தி நல்ல பரிசு வழங்குவார்!

நாரத முனி said...

அட ஆச்சரியமா இருக்கே??? உமா இன்னும் ஒப்பாரி வெக்கலியே????

Anonymous said...

The gent who is equating Dubya with our folks here is dead right. Dubya also rigged polls ( no one can forget the Florida fiasco and the overseas Sammies polls that was rigged.) Even here in some constitutencies number of votes polled is more than the population .Chidamabaram victory , Vaikos loss all are subject to scrutiny. This a country where now a policital party controls the president , Chief election officer and ofcourse the Prime Minister. This means elections are under control and can be doctored to suit needs, governments can be dismisssed and any bill can be passed or rejected....
This cannot continue for long a day will come when man does not change some other effects will force change along the lines of Sambavami Yuge Yuge.

Anonymous said...

உமாவைத்தான் அடித்து விரட்டியாச்சே!!!! இனிமே வேறு ஏதாவது பெயரில் உள்ளே பொறுமையாக வருவார்.........தி.மு.க நலம் விரும்பி அல்லவா?

Kakkoo Manickam said...

இன்றுதான் உள்ளே வந்தேன், தமிழில, satire - நையாண்டியாக எழுதுபவர்கள் கல்கிக்கு பிறகு வேறு எவரும் இல்லையே என்ற வருத்தம் என்னக்கு இருந்ததுண்டு. துக்ளக் "சோ" வை போனால் போகிறது என்று செர்த்துக்கொல்லாம். உங்கள் தலத்தில் நுழைந்தமுதல் சிரித்து சிரித்து வயிறு வலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது.

O.k. மிக சீரியசான ஒரு தலைப்பு இப்படி நையாண்டியாக மாறியதில் எனக்கு சற்று வருத்தம். ஆனாலும் உண்மை புரிகிறது. எதையும் தற்போது மாற்றுவது என்பது நடைமுறை சாத்தியம் அற்றது. // சிரித்துவிட்டு போனகடா// என்று சொல்லாமல் சொல்கிறீர்கள்.

உங்கள் தளம் எனாகு பிடித்துபோனது உண்மை நண்பரே.
எனக்கு இட்லி வடை சாம்பார் தான் favourite. சரிதானே!!

குடுகுடுப்பை said...

லியோனி பட்டிமன்றம் பார்த்த எஃபெக்ட் . இட்லிவடைக்கு யார் வாரிசு என்று யோசிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன் //

குட்டி இட்லி குட்டி வடை தான்.

Kakkoo Manickam said...

இட்லி வடை மெஸ்சில் அந்த சின்னப்பயனின் இலையில் எதுவும் சாப்பிட இல்லையே கொஞ்சம் கணிக்க கூடாதா? பாவம் .

Gopi said...

Ayyo pavam Indha Ramakrishnan!.Avarukku yenna kattayamo ippadiyellom kooda ezutharar. Ipaadiyum kooda oru nalla manithan irangavendum enru ninaithal ramakrishnan nialamaikkaaka oru thuli kanner vena sindhalam. Aanal avarudiya karuthhai kuppayil pottu moodanum.
Really pity him.

Vedantha Desika Dasan said...

excellent! I admire each and every comments over this post.

I can not but appreciate each and every comment.

Long live Idlyvadai and the viewers!!

(....so that no question of "Varisu" as of now!!!)

vaarisin adimai said...

ஹலோ ராமகிருஷ்ணன் சார்
கோபாலபுரதுலேந்து பேசறோம். பொட்டி எல்லாம் சரியா வந்துருச்சுங்களா? amount சரியா இருக்கான்னு எண்ணி பாத்துட்டீங்களா?