மன்னரின் ஓவியம்

இன்று ஒரு சின்ன கதை.

ஒருமுறை விவேகானந்தர் ஒரு மன்னரை பார்க்க போயிருந்தார். மன்னருக்கு ஆன்மிகத்தில் அவ்வளவாக நாட்டமில்லை. குறிப்பாக விக்ரக ஆராதனையை அவர் கேலிகூட செய்வார். விவேகானந்தர் வந்த போது அவரிடமும் விக்கிரக வழிபாட்டை கிண்டலடித்து விமர்சனம் செய்தார்.

அவருக்கு அவருடைய வழியிலேயே போய் பாடம் புகட்டவேண்டும் என்று விவேகானந்தர் நினைத்து கொண்டார். 'விக்ரகம் என்பது கடவுளின் ஒரு அடையாளம் என்று அதனை வழிபடுவதன் மூலம் நாம் கடவுளையே காண முடியும்' என்று எவ்வளவோ சொல்லிப்பார்த்தார், விவேகானந்தர். ஆனால் மன்னர் திருப்தியடைவதாக இல்லை.

விவேகானந்தர் அரசவையில் பிரமுகர்களை வரவழைத்தார். அந்த அறையில் இருந்த மன்னனின் ஓவியத்தை அவர்களிடம் காட்டினார். 'இது மன்னர் அவர்களின் ஓவியம், இதன் மீது எச்சில் துப்புங்கள்' என்று அவர்களிடன் சொன்னார். அவர்கள் பதைபதைத்துவிட்டார்கள். 'என்ன கொடுமை இது?' மன்னர் ஓவியத்தை அவமரியாதை செய்யலாமா?" என்று கேட்டார்கள். 'இது வெறும் ஓவியம்தானே, இதற்கு உயிர் இருக்கிறதா என்ன? நீங்கள் அவமரியாதை செய்தாலும் இதை கண்டு இந்த ஓவியம் கோபம் கொள்ளப் போகிறதா என்ன? பிறகு ஏன் தயங்குகிறீகள் ?' என்று கேட்டார் விவேகானந்தர். இது உயிரற்ற ஓவியமாக இருந்தாலும் இதனை நாங்கள் மன்னராகவே பாவிக்கிறோம்' என்று அவர்கள் ஒன்றுபட்டு உரத்த குரலில் சொன்னார்கள்.

விக்ரக வழிபாடு இப்படிப்பட்டதுதான், விவேகானந்தர் மன்னரிடம் சொன்னார். நாம் பார்க்க முடியாத கடவுளை ஒரு உருவமாக நாம் வழிபடுகிறோம். அதனால் ஒன்றும் தவறில்லை. கடவுளையே நேரடியாக வழிபடுவதுபோலத் தான் இது

மன்னர் புரிந்து கொண்டார்.

புத்தக கண்காட்சியில் வாங்கிய 'ஆன்மிக ஸ்வீட் ஸ்டால்' புத்தகத்திலிருந்து ஒரு சின்ன கதை. பிரபு ஷங்கர், வரம் பதிப்பகம்(கிழக்கு)