பாயும் வேகம் ஜெட் லீ தாண்டா
பன்ச் வெச்சா இட்லி தாண்டா
Rated PG - for Pseudo-DK, DMK, Liberals, Marxists....
ஊர்ல சொல்றது சொலவடை
உண்மையைச் சொல்றது இட்லிவடை

Sunday, March 29, 2015

இரண்டு பேட்டி


நன்றி: தந்தி டிவி

வைணவ விடிவெள்ளி’ என்று கொண்டாடப்படுபவர் ஸ்ரீராமானுஜர். கி.பி. 1017ம் வருடம் பிங்கள ஆண்டு சித்திரை மாதம் திருவாதிரை நட்சத்திரத்தில் பிறந்தவர். 120 வருடங்கள் வாழ்ந்து அதே மாதம், அதே நட்சத்திரத்தில் மறைந்தவர். வைணவர்களின் வாழ்வில் இறுதி லட்சியமான மோட்சத்தை அடைய விசிஷ்டாத்வைத தத்துவத்தை அருளிச் செய்தவர். குலங்களில் ஏற்றத் தாழ்வு இல்லை; கோயிலுக்குள்ளே சென்று வழிபடவும், மோட்சத்தை அடையவும் வழிகாட்டும் மூல மந்திரத்தைத் தெரிந்துகொள்ள அனைவருக்கும் உரிமை உண்டு" என்று முழங்கி, அதன்படி தன் செயல்பாடுகளை வகுத்துக்கொண்டவர்.

தொலைக்காட்சிக்காக பழுத்த வைணவ மகானான ஸ்ரீராமானுஜரின் வாழ்க்கைத் தொடரை, பழுத்த நாத்திகவாதியான டாக்டர் கலைஞர் எழுதுவது பெரிய பரபரப்பை கிளப்பிவிட்டிருக்கிறது. சமூக வலைத்தளங்களில் கலைஞரை பாராட்டியும், கிண்டல் செய்தும் காமெண்ட்டுகள் கலக்குகின்றன. மதத்திலே புரட்சி செய்த - மனிதாபிமானம் மிக்க ஆத்திகரான ராமானுஜர் பற்றி தொலைக்காட்சியிலே அறிமுகப்படுத்துவது இந்தக் காலகட்டத்துக்கு மிகவும் தேவை" என்று ‘கல்கி’க்கு அளித்த இந்தச் சிறப்புப் பேட்டியில் சொல்கிறார் கலைஞர். ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ படியுங்கள்...

முதலில் இராமானுஜர் பற்றி எந்த வயதில் தெரிந்துகொண்டீர்கள்?

இளம் வயது என்பது மட்டும் நினைவிலே இருக்கிறதே தவிர, எந்த வயது என்பது ஞாபகத்தில் இல்லை. அந்த இளம் வயதில், நானும், என் நண்பர்கள் மறைந்த தென்னன், இசைவாணர் டி.வி. நமசிவாயம் மூவரும் முயற்சி எடுத்து, சிறுவர்களிடம் உணர்வை ஊட்ட, ‘சிறுவர் சீர்திருத்தச் சங்கம்’ என ஒரு அமைப்பை உருவாக்கி, வாரந்தோறும் ஒரு ஆஞ்சநேயர் கோயில் மண்டபத்தில்தான் கூட்டம் நடத்துவோம். அந்தக் கால கட்டத்திலேயே ‘இராமானுஜர்’ பற்றிப் படித்த ஞாபகம் உள்ளது."

அவரைப் பற்றிப் படித்தவுடன் மனத்தில் முதலில் தோன்றிய எண்ணம் எது?

ஆத்திக எண்ணம் கொண்டவர்கள் மத்தியிலும், மதத்தைப் பற்றிய புரட்சி எண்ணம் கொண்டவர்களும் இருந்திருக்கிறார்களே என்ற ஆச்சரியம்தான் ஏற்பட்டது."

அவரது வாழ்க்கைப் பாதையில் உங்கள் மனத்தைத் தொட்ட சம்பவம் எது?

இராமானுஜரின் வாழ்க்கைப் பாதையில் என் மனத்தைத் தொட்ட பல சம்பவங்கள் உண்டு. அவை அனைத்தையும் தொலைக்காட்சித் தொடரில் காணவிருக்கிறீர்கள். தற்போது நீங்கள் கேட்ட கேள்விக்கு அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒன்றையே பதிலாகக் கூறுகிறேன்.

தொண்டை மண்டலத்தில் உள்ள திருப்பெரும்புதூர்தான் இராமானுஜரின் சொந்த ஊர். கி.பி. 12ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர். சமதர்மத் துக்கான முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தார். தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தில் பிறந்த திருக்கச்சி நம்பியைத் தான் இவர் தனது குருவாக ஏற்றுக்கொண்டு பாடம் கற்றார். மனிதர்கள் இறைவனால் படைக்கப்பட்டவர்கள் என்றால், அவர்களிடையே ஏற்றத் தாழ்வு இருப்பது நியாயமற்றது என்று சாடியவர் இவர். இறைப் பணியும் மக்கள் பணியும் ஒன்றே என்றார். உறங்காவில்லி தாசன் என்ற தாழ்த்தப்பட்ட இனத்தைச் சார்ந்தவர் உட்பட பல்வேறு இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களையும் தனது சீடர்களாக ஏற்றுக்கொண்டார்.

வைணவ மூல மந்திரங்களைக் கற்க இவர் முனைந்தபோது, திருக்கோட்டியூர் நம்பியை அணுகுமாறு கூறப்பட்டு, அவரை அணுக இவர் பலமுறை முயற்சித்தும் 18 முறைகள் பலனின்றித் திரும்பினார். இறுதியாக வேறு யாருக்கும் திரும்பச் சொல்லக்கூடாது. அப்படி தெரிந்தால் இராமானுஜர் நரகம் செல்வார் என்ற எச்சரிக்கையுடன் திருக்கோட்டியூர் நம்பி, இராமா னுஜருக்கு அந்த மந்திரத்தை உச்சரித்துக் காட்டினாராம். வைணவ மூல மந்திரத்தை அறிந்துகொண்டவுடன் இராமானுஜர், அந்த ஊரிலே இருந்த சௌமியநாராயணன் கோயில் கோபுரத்தில் ஏறி நின்று கொண்டு, ஊர் மக்களையெல்லாம் அழைத்து, தான் திருக்கோட்டியூர் நம்பியிடம் மிகுந்த சிரமத்தோடு கற்றதையெல்லாம் உரத்த குரலில் அனைவருக்கும் கூறினாராம்.

உடனே அவர் வாக்குறுதியை மீறிவிட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப் பட்டபோது, தான் ஒருவன் சொர்க்கம் சென்று, மற்ற மக்கள் எல்லாம் நரகத்தில் இருப்பதைவிட, தான் நரகம் சென்றாலும் பரவாயில்லை, மற்றவர்கள் எல்லாம் சொர்க்கம் செல்வதையே தான் விரும்புவதாகச் சொன்னாராம்.

இந்தச் சம்பவம்கூட என் நினை விலே நிற்பதற்கு ஒரு காரணம் உண்டு. இந்தக் காலத்தில் தணிக்கை என்பது அவ்வளவு சிரமமல்ல என்றபோதிலும், திரைத்துறையில் ஆரம்பக் காலத்தில் எனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவம் ஒன்று உண்டு. 1957 ஆம் ஆண்டு ‘பராசக்தி’ படம் வெளி வந்த காலத்திலேயே தணிக்கைத் துறையினரிடம் நான் சங்கடப்பட்டிருக்கிறேன். நான் திரைக்கதை வசனம் எழுதி, நடிகர் திலகம் நடித்த படம் ‘திரும்பிப்பார்’. அண்ணா சாலையில் உள்ள ஐந்து மாடிக் கட்டடத்தின் மேல்மாடியில்தான் தணிக்கை அலுவலகம். அப்போது ‘லிப்ட்’ வசதியெல்லாம் அங்கே இல்லை. படிகளில் ஏறித்தான் செல்ல வேண்டும். அந்தப் படத்துக்குத் தணிக்கை வேலையாகச் சென்றபோது, தணிக்கை அதிகாரிகள் அந்தப் படத்தில் நான்காயிரம் அடி வெட்ட வேண்டுமென்றார்கள். எந்தெந்தப் பகுதிகளை வெட்ட வேண்டுமென்பதற்காக நானும், இயக்குனர் காசிலிங்கம் அவர்களும், நண்பர்களும் அந்த மாடிக்கு ஒவ்வொரு நாளும் படிகளிலே ஏறித்தான் செல்வோம்.

ஒருநாள் அதிகாரியிடம் இப்படி ஏறி வருவதைப் பார்த்துக்கூட உங்களுக்குக் கருணை ஏற்படவில்லையா" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், திருப்பதி மலையில் ஏறிச் சென்றால் எவ்வளவு புண்ணியமோ, அதுபோல இங்கு ஏறி வருவதும் உங்களுக்குப் புண்ணியம்தான்" என்றார். என்னுடைய கொள்கையை உணர்ந்து என்னைக் கேலி செய்வதற்காக அவர் அப்படிச் சொன்னார்.

உடனே நான், திருப்பதியிலும், இங்கேயும் ஒரே ‘ரிசல்ட்’ (மொட்டை)தான்" என்று கூறினேன். அந்தப் படத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட வசனம் இடம் பெறக் கூடாது என்றார்கள். என்ன வசனம் என்றால், கொள்கை முழக்கம் செய்வதற்காக, கோபுரம் ஏறி நிற்கும் தலைவர்களே, அந்தக் கொள்கையிலிருந்து எத்தனை முறை வழுக்கி விழுந்திருக்கிறீர்கள் என்று ஒருமுறை திரும்பிப் பாருங்கள்" என்பதுதான்! இதிலே என்ன தவறு? எதற்காக வெட்ட வேண்டும்? என்று கேட்டதற்கு, ஒரு காலத்தில் இராமானுஜர் திருக்கோஷ்டியூர் கோபுரத்திலே ஏறி நின்று சில கேள்விகளைக் கேட்டார். அவரைத்தான் நீங்கள் இந்த வசனத்தின் மூலம் கிண்டல் செய்கிறீர்கள்" என்றார்.

நாங்கள் என்ன விளக்கம் கூறியும் அந்த அதிகாரி அதைக் கேட்காமல் வெட்டிவிட்டார். அந்த அதிகாரி உண்மை தெரியாமல் அப்படிப் பேசியதால், இராமானுஜரின் வாழ்வில் உள்ள பல சம்பவங்களில் இந்தச் சம்பவம் எனது மனத்தைத் தொட்டது."

இராமானுஜர் பற்றிய தொடர் எழுதுவதால் அவரது கொள்கையை ஏற்றுக்கொண்டதாக ஆகிவிட முடியாது" என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். ஒரு விஷயத்தில் உள்ளார்ந்த முழு ஈடுபாடு காட்டிக் கொள்ள முடியாத நிலையில், அது தொடர்பான படைப்பு வெற்றிகரமாக அமையுமா?

கொண்ட கொள்கை உறுதி வேறு; பிறரிடம் உள்ள நல்ல கொள்கைகளைப் போற்றுவது என்பது வேறு. அவ்வாறு பிறருடைய நல்ல கொள்கைகளைப் பாராட்டுகின்ற நேரத்தில், அந்த நல்ல உள்ளத்தைப் புரிந்துகொண்டு பாராட்ட வேண்டுமே தவிர, அதிலே முழு ஈடுபாடு இல்லை என்று கருதி குறை கூறக் கூடாது. ‘கம்பரசம்’ எழுதிய பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள்தான் கம்பருக்குச் சிலை எடுத்தார். திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் சென்னை மாநகரில் என்னுடைய சிலையை வைத்த நேரத்தில் தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளாரைக் கொண்டுதான் அதனைத் திறந்து வைத்தார்கள். எனவே ‘இராமானுஜர்’ பற்றி எழுதுகிறேன் என்பதால், நான் அதிலே முழு ஈடுபாடு காட்ட மாட்டேன்" என்று கருத வேண்டாம்; யாரைப் பற்றி எழுதுகிறோமோ அவரைப் பற்றி உணர்வுகளில் மூழ்காவிட்டால், முழுமையாக எழுத முடியாது. அதேநேரத்தில் என்னுடைய கொள்கை உறுதிப் பாட்டிலிருந்து ஒரு சிறு துளியும் மாற மாட்டேன்" என்பதுதான் உண்மை."

ஒரு அரசியல்வாதி செய்யும் எல்லா செயல்களிலும் சிறிதளவாவது அரசியல் இருக்கும் என்பார்கள். அந்த வகையில் 2016 சட்டமன்றத் தேர்தல் நெருங்கும் இந்த வேளையில், ஆத்திகர்களின் ஆதரவை அதிகப்படுத்திக் கொள்ளும் நோக்கமாக இந்த முயற்சியை எடுத்துக் கொள்ளலாமா?

நான் ஒரு அரசியல்வாதியாக மட்டும் வாழ்ந்திருக்கவில்லை என்பதையும், இலக்கியத்திலும் முழு ஈடுபாடு கொண்டுதான் வாழ்க்கையை நடத்தி வருகிறேன் என்பதையும் - என்னை உணர்ந்த தமிழ் மக்கள் நன்றாகவே அறிவார்கள். தி.மு. கழக ஆட்சியில் ஆத்திகர்களுக்காகச் செய்யப்பட்ட எத்தனையோ சாதனைகள் எல்லாம் தேர்தலை மனதிலே வைத்துக்கொண்டு செய்யப்பட்டவை அல்ல! நான் இராமானுஜர்" வாழ்க்கை வரலாற்றின் சில முக்கிய பகுதிகளை எழுதினாலும், எழுதாவிட்டாலும், நடைபெறும் அ.தி.மு.க. ஆட்சியின் நான்காண்டு கால அராஜகங்களையும், கொடுமைகளையும் நேரடியாக அனுபவித்து வரும் தமிழ்நாட்டு மக்கள், அவர்கள் ஆத்திகர்களானாலும், நாத்திகர்களானாலும் 2016ஆம் ஆண்டு பொதுத்தேர்தல் எப்போது வரும் என்று இந்த ஆட்சிக்கு முடிவு கட்டக் காத்திருக்கிறார்கள்.

எனவே பொதுத்தேர்தலை மனத்திலே வைத்துக்கொண்டு, நான் இந்த முயற்சியில் ஈடுபட்டதாக ‘கல்கி’ நினைப்பது, அதற்கே உரிய குறும்புத்தனமே தவிர வேறல்ல!"

இராமானுஜர் வரலாறு எந்த வகையில் இந்தக்கால கட்டத்துக்குத் தேவையாக இருப்பதாக உணர்கிறீர்கள்?

பா.ஜ.க. இந்தியாவில் 2014 ஆம் ஆண்டு ஆட்சிக்கு வந்தபோது, இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளவாறு இந்தியா ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடாகவே அமைந்திட வேண்டுமென்ற எண்ணத்தோடு செயல்படுவார்கள் என்றுதான் பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்பட்டது. மத்தியில் கூட்டணி ஆட்சியில் பங்கேற்றாலும், மாநிலத்தில் ஆட்சிப் பொறுப்பிலே இருந்தாலும், இந்தியாவில் மதச் சார்பின்மை கொள்கையினைக் காப்பாற்றவும், சிறுபான்மையினரைப் பாதுகாக்கவும்; திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் களத்திலே நின்று போராடத் தயங்கியதே இல்லை. 16வது நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் பா.ஜ.க. பெரும் வெற்றி பெற்று, பொறுப்புக்கு வந்தவுடன், தொடக்கத்தில் நரேந்திர மோடி அவர்கள் தலைமையில் நாம் வரவேற்கத்தக்க பல்வேறு வளர்ச்சித் திட்டங்களை அறிவித்தார்கள். வரவேற்க முடியாத சில திட்டங்களைக் கொண்டு வர முயற்சித்த நேரத்தில், நாம் எடுத்துச் சொன்ன கருத்துகளை ஏற்று, அந்தத் திட்டங்களை திரும்பப் பெற்றார்கள். ஆனால், அண்மைக் காலமாக மத்திய ஆட்சிப் பொறுப்பிலே உள்ளவர்களில் சிலர் மதச் சார்பின்மைக் கொள்கையை கைவிட்டது மட்டுமன்றி, இந்தியாவை ‘இந்து ராஷ்டிர’மாக மாற்றும் முயற்சியில் தீவிரமாக இறங்கியுள்ளார்கள். குறிப்பாக

* இந்தியாவில் உள்ள அனைவரும் இந்துக்களே";

* இராமருக்குப் பிறக்காதவர்கள், முறை தவறிப் பிறந்தவர்கள்";

* பகவத் கீதை" - தேசிய நூல்;

* காந்தியாரைப் போன்றே தேச பக்தர் கோட்சே";

* காந்திக்குப் பதிலாக, கோட்சே நேருவைத் தான் சுட்டிருக்க வேண்டும்";

* நாடு முழுவதும் கோட்சேவுக்குச் சிலைகள் அமைக்க வேண்டும்";

* கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளிகளில் சமஸ் கிருதத்தைக் கற்பிக்க முயற்சி";

* கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளிகளில் சமஸ்கிருத வாரம் கொண்டாடப்படுவது";

* தில்லி, ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக் கழக விடுதி மாணவர்களுக்கான சுற்றறிக்கையில் ஆங்கிலம் அகற்றப்பட்டு இந்தியை மட்டுமே பயன்படுத்துவது"

* 2021-ல் இந்தியாவை ‘இந்து ராஷ்ட்டிரமாக’ மாற்றுவது"

என்று பா.ஜ.க. அரசில் அங்கம் வகிக்கும் பொறுப்புள்ள அமைச்சர்கள், பா.ஜ.க.வை வழிநடத்தும் ஆர்.எஸ்.எஸ்., இந்து மகாசபை தலைவர்கள் மற்றும் இவைகளின் துணை அமைப்புகள் வெளிப்படையாகவே கருத்து தெரிவித்தும் - அறிக்கை வெளியிட்டும் வருகின்றனர். இத்தகைய வெளிப்படையான மதத் திணிப்பு, மொழித் திணிப்பு நடவடிக்கைகளும், மாற்று மதம் மற்றும் மொழியை, தரம் தாழ்த்தி வன்மத்தைக் கற்பிப்பதும் இந்தியாவின் ஒருமைப்பாடு மற்றும் மதச்சார்பின்மைக்கு எதிராகவும்- நாட்டின் அமைதியையும், வளர்ச்சியையும் குலைக்கும் செயலாகவும் அமைந்துவிடும் என்பதால், இந்த நேரத்தில் மதத்திலே புரட்சி செய்த - மனிதாபிமானம் மிக்க ஆத்திகரான ‘இராமானுஜர்’ பற்றி தொலைக்காட்சியிலே அறிமுகப்படுத்துவது இந்தக் காலக் கட்டத்துக்கு மிகவும் தேவை; அது அனைவரையும் சிந்திக்கத் தூண்டும் என்று நான் உணர்ந்தேன்."

ஸ்ரீ இராமானுஜரைப் பற்றி உங்களிடம் பத்து, பதினைந்து புத்தகங்கள் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். யாருடைய புத்தகம் இராமானுஜரைப் பற்றிய முழுமையான பார்வையைக் கொண்டிருக்கிறது?

இராமானுஜரைப் பற்றி பல புத்தகங்கள் என்னிடம் இருப்பது உண்மைதான்! நீண்ட நாட்களுக்கு முன்பு நான் படித்திருந்த அந்தப் புத்தகங்களை தற்போது மீண்டும் ஒருமுறை நினைவுக்காக கடந்த சில நாட்களாகப் படித்து வருகிறேன். ‘இராமானுஜர்’ பற்றி என்னிடம் இருக்கும் புத்தகங்கள் என்று எடுத்துக் கொண்டால், ராமகிருஷ்ணரின் நேரடிச் சீடரான ராமகிருஷ்ணானந்தர் வங்க மொழியிலே எழுதி, தமிழில் பன்மொழிப் புலவர் கா.ஸ்ரீ.ஸ்ரீ. எழுதியுள்ள ஸ்ரீராமானுஜர் வாழ்க்கை வரலாறு" - கவிஞர் வாலி அவர்கள் எழுதி வானதி பதிப்பகத்தார் வெளியிட்ட ராமானுஜ காவியம்" - டி.என்.சுகி சுப்ரமணியன் எழுதிய ஸ்ரீராமானுஜர்" - அருமை நண்பர், அருளாளர் ஆர்.எம். வீரப்பன் அவர்கள் மதிப்புரை எழுதி, மூத்த எழுத்தாளர் சாண்டில்யன் அவர்கள் எழுதியுள்ள மதப் புரட்சி செய்த மகான் இராமானுஜர்’ - பி.ஸ்ரீ. அவர்கள் தீட்டிய ஸ்ரீ ராமானுஜர்" - ஆர்.வீ.ஸ்வாமி அவர்கள் எழுதிய இராமானுச வைபவம்" - கங்கா ராமமூர்த்தி அவர்கள் எழுதிய ஸ்ரீராமானுஜர் வாழ்வில் 100 அற்புத நிகழ்ச்சிகள்" - குளித்தலை ஆசிரியர் ஆர். கிருஷ்ணஸ்வாமி அவர்கள் எழுதிய உய்விக்க வந்த உடையவர்" - ஜெகாதா எழுதிய ஸ்ரீராமானுஜர் வாழ்வும் தொண்டும்" என்ற நூல்கள் என்னிடம் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு எழுத்தாளரும், இராமானுஜரை பல்வேறு கோணங்களில் வடித்தெடுத்து தந்திருக்கிறார்கள். இதிலே யாருடைய புத்தகம் இராமானுஜரை பற்றிய முழுமையான பார்வையைக் கொண்டிருக்கிறது என்றெல்லாம் வேறுபடுத்திப் பார்ப்பது சரியல்ல."

நாத்திகப் பிரச்சாரத்துக்காக நீங்கள் பல திரைப்படங்களில் கதை வசனம் எழுதியிருக்கிறீர்கள். இப்பொழுது நீங்கள் எழுதப் போகும் இராமானுஜர் தொடரால் பாதிக்கப்பட்டு யாரேனும் ஒரு நாத்திகர் ஆத்திகராக மாறிவிட்டால்?

என்னுடைய கதை வசனங்களை - என்னுடைய பேச்சை - எனது கருத்துகளைக் கேட்டு, ஆத்திகர்கள் நாத்திகர்களான வரலாறுதான் உண்டு. அதைப்போலவே இந்தத் தொடரைப் பார்க்கும் ஆத்திகர்கள், நாத்திகர்களாக மாறத்தான் வாய்ப்பு உண்டே தவிர, நாத்திகர் யாரும் ஆத்திகர்களாகி விட மாட்டார்கள்."

அறிஞர் அண்ணா அவர்கள் தெரிவித்த ஒன்றே குலம், ஒருவனே தேவன்" என்பதுதான் உங்கள் கொள்கை. அந்த ஒருவன் யார்?

அந்த ‘ஒருவன்’தான் ‘இயற்கை’. பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் ‘ஒன்றே குலம், ஒருவனே தேவன்’ என்று இந்தக் கருத்தைச் சொல்வதற்கு முன்பே திருமூலர் தெரிவித்த கருத்துத்தான் ‘ஒன்றே குலம், ஒருவனே தேவன்’ என்பதாகும். தந்தை பெரியார் அவர்கள் ‘கடவுள் இல்லை, இல்லவே இல்லை; கடவுளை நம்புகிறவன் காட்டு மிராண்டி’ என்றெல்லாம் மிகவும் கடுமையாகச் சொன்ன போது, பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் அவருக்கே உரிய மென்மையான பாணியில் கூறியதுதான் ‘ஒன்றே குலம், ஒருவனே தேவன்’ என்பதாகும்."

இராமானுஜரைத் தவிர உங்கள் மனத்தைக் கவர்ந்த வேறு யாரேனும் ஆச்சார்யார்களும், மகாபுருஷர்களும் இருக்கிறார்களா?

இராமானுஜரைத் தவிர, அவரைப் போலவே என் மனம் கவர்ந்தவர்கள் என் அருந்தமிழ் வளரப் பாடுபட்ட மாணிக்கவாசகரும், வள்ளலாரும், சேக்கிழாரும் ஆவர்!"

குட்டி பத்மினி குஷி!

தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் எடுத்துவரும் குட்டி பத்மினிக்கு அது ஒரு குஷியான திருப்பம். ‘கலைஞர்’ தொலைக்காட்சிக்கு புதுத் தொடர்கள் தயாரிப்பது குறித்து விவாதம் நடைபெற்று வந்தது. மாமியார் - மருமகள் மோதல், சதி, குழிப்பறிப்பு வேலை என்று மெகா தொடர்கள் பல தொலைக்காட்சிகளில் அன்றாட பதற்றமாக இருக்கும் நிலையில் மாறுபட்ட ஒரு தொடர் எடுத்தா லென்ன என்ற எண்ணம் நெடு நாளாகவே என் மனத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

ஆதிசங்கரர், இராமானுஜர், இராகவேந்திரர் போன்ற மகான்களின் தத்து வங்களில் மிகுந்த ஈடுபாடு உண்டு. ஏற்கெனவே நாயன்மார்களைப் பற்றியும், சைதன்ய மகாபிரபு குறித்தும் தொடர்கள் எடுத்துள்ளேன். அந்த பின்பலத்தோடு, இராமானுஜர் பற்றி எடுக்கலாம்; ஆனால் நீங்கள் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டீர்களே!" என்று கலைஞரிடம் சொன்னேன்.

யார் சொன்னது? மதத்திலே புரட்சி செய்து, இன்றைக்கு ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னரே சாதி காரணமாக மனிதர்களுக்குள் இருந்த ஏற்றத் தாழ்வை ஒழிக்கப் பாடுபட்டவர். என் மனத்தைக் கவர்ந்தவர். நானே கதை - வசனம் எழுதுவேன்" என்று எனக்கு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுத்தார் கலைஞர்" என்று சொல்கிறார் குட்டி பத்மினி.

தொடருக்கான வேலைகள் விறுவிறுவென்று நடக்கின்றன. கலைஞர் வசனங்களை டிக்டேட் செய்துவிடுகிறார். இராமானுஜராக நடிக்க புது முகத்தை தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மே மாதம் தொடங்க இருக்கிறது தொடர். இது ஒரு பிரியட் படமாக இருப்பதால் வெளி லோகேஷன்களில் படம் எடுக்கும்போது ரொம்பக் கவனமாக இருக்க வேண்டும்" என்கிறார் குட்டி பத்மினி. இராமானுஜர் தொடரை கலைஞர் எழுத இருக்கிறார் என்ற அறிவிப்பு சின்னத்திரை உலகில் மட்டுமல்ல; அரசியல் உலகிலும் அதிர்ச்சியலைகளைக் கிளப்பியிருக்கிறது என்பதுதான் இன்றைய டாக்.
நன்றி: கல்கி

இந்து மதன் என்றால் சகிப்புத்தன்மை உடையது.

Read More...

Wednesday, March 11, 2015

நல்ல பதிவு, நன்றி பத்ரி


RUCKUS AGAINST BOOKS A DRAVIDIAN BLOWBACK
Badri Seshadri


After Decades Of Political Empowerment, OBCs Hit Out Against Slurs On Caste Purity
Tamil Nadu is a deeply caste ridden society . A recent, nationwide study found that Tamil Nadu ranks very low in the prevalence of inter-caste marriages. Kerala and Karnataka and even the northern states, often considered to be regressive by Tamils, are ahead.
TN's rural and semi-urban economy is controlled by intermediate castes who dominate the society here. In the villages where feudal values still thrive, dalits continue to live in `colonies' away from the main settlement which is still largely the exclusive domain of caste Hindus. The practice of untouchability such as the two-tumbler system is common in many villages. Dalits mostly remain landless and are dependent on rural landlords for their survival. However, thanks to the governmental policy of taking education to everyone, the disadvantaged castes have made the most of the opportunities and have steadily got into government jobs. This upward mobility of some dalits has caused much tension, which time and again erupts into big clashes.A particularly infamous incident happened in 2013 in Dharmapuri district when Divya, a vanniar girl, married Ilavarasan, a dalit boy . Goaded by his relatives, Divya's father committed suicide. A mob ransacked dalit houses and set them on fire. Divya informed the courts that she would like to separate from Ilavarasan. Soon, Ilvarasan was found dead near railway tracks. The police called it suicide.

It is in this background that we need to look at two important events that have happened in the last three months. Writer Perumal Murugan's novel Madhorubagan (One Part Woman) talks of an archaic custom in Tiruchengode where women without children attempt to mix with men in a ritual held during a temple festival, in the hope that this may help them get pregnant. Organizations belonging to the dominant caste in the region, kongu goundars, went after the writer who, incidentally , belongs to the same caste.The writer was forced to withdraw the book in a meeting mediated by a local government official. The writer who works as a college professor has been transferred to the relatively safe environs of Chennai.



Whether the custom as described in the novel was prevalent or not is not the major issue here. Both in the story and in the real life agitation, the actual issue was caste purity . The temple ritual as narrated by the author allows for men of any caste to copulate with women. Caste purity would be marred if the custom had a historical basis.

A more sinister event happened last month. A dalit writer, Puliyur Murugesan, had published a short story collection, `Balachandran enroru perum enakkundu' (I am also known as Balachandran). One of the stories is quite morbid, narrating the tale of incest in a family and ending with the son, who is confused about his gender, taking revenge on his father.

The caste of the characters ­ kongu goundar, same as the one in the Perumal Murugan episode ­ is fairly explicit in the story. Some intellectuals have asked why the writer should identify deviant characters with a caste. One could argue and debate about this but what has happened is that a mob belonging to the caste went to Murugesan's house and beat him up. Now, a case of obscenity and defamation against a community has been slapped against the writer, who has sought anticipatory bail.

What we see from these two incidents is a continuation of the hardening of the stance of middle caste groups against dalits, as in the case of Dharmapuri. Despite claims that Tamil Nadu is Periyar's land and that a casteless and equitable society prevails here, the truth stares at us. The claims of Dravidian parties ring hollow because Periyar never intended to create a casteless society. His primary goal was to pull down the brahminical power structure and impose a non-brahminical, non-dalit, intermediate caste hold on political and administrative power in the state. He succeeded in this.

Though Dravidar Kazhagam talked about `saathi maruppu thirumanam' (intercaste marriage), the numbers were minuscule and made little impact on the state's demography . The Dravidian parties have only helped to maintain rigid caste structures and allocated MLA seats and ministries based on the caste calculus.

PMK was formed when vanniars felt that this political distribution was unfavourable to them. Dalits formed their own parties when they felt that they could never get their true share as long as they remained within the DMK and AIADMK fold. But forming separate political parties has also not helped them. Both Viduthalai Chiruththaikal and Puthiya Thamizhagam, the two big dalit parties, have been marginalized.

In Tamil Nadu, power is held by intermediate castes. The incidents involving the writers show that government officials only seem too willing to support their interests.Mobs belonging to caste groups can beat up a writer and also call upon the police to file cases against him.Constitutional guarantees on protecting the rights of individuals are given short shrift. It is left to the writer to run from one court to another to save himself. If the writer is a dalit, prospects of getting justice are minimal.

Only a different form of politics, one that does not depend on caste but probably class interests, will usher in a rule of law and uphold freedom of expression. Even if there are disputes, they should be settled in a court of law and not in kangaroo courts organized by bullies. But for that to happen Tamil Nadu's politics should move ahead and become truly progressive. Will it?
(A co-founder of cricinfo.com, the author is managing director of New Horizon Me dia Private Limited) Email your feedback with name and address to southpole.toi @timesgroup.com
நல்ல பதிவு, நன்றி பத்ரி

Read More...

Monday, March 09, 2015

அவர்களுடைய எண்ணம்

மக்கள் முதல்வர் ஜெயலலிதா மீதான சொத்து குவிப்பு வழக்கின் மேல் முறையீட்டு மனு கர்நாடக உயர்நீதிமன்றத்தில் நடைபெற்று வருகிறது. இந்த வழக்கில் அரசு தரப்பு வழக்கறிஞராக பவானி சிங் ஆஜராக கூடாது என்று திமுக பொதுச்செயலாளர் அன்பழகன் மனுவை இன்று உச்சநீதிமன்றம் நிராகரித்தது.



இப்படியே இழுத்தடித்தால் 2016 தேர்தலில் அம்மா கவுக்கலாம் என்று எண்ணி விட்டார்கள்...

Read More...

Tuesday, February 10, 2015

பிஜேபிக்கு எதிர்கட்சி அந்தஸ்து !



இன்று ஆம் ஆத்மி கட்சி தில்லியில் பெரும்பான்மை வெற்றி கிடைத்துள்ளது. மக்கள் மத்தியில் பிஜேபி வெறுப்புணர்வை பரப்புதல் போன்றவற்றுக்கு எதிரான தீர்ப்பு என்று இதை முழுமையாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாவிட்டாலும், பிஜேபி கொஞ்சம் பேச்சை குறைத்துக்கொண்டு செயலில் காட்ட வேண்டும்.

சோ துக்ளக் ஆண்டுவிழாவில் சொன்ன ஒரு விஷயம் “வளர்ச்சி என்ற பாதையில் மோடி போய்க் கொண்டிருக்கிறார். அதைக் கெடுப்பது போல், ஆங்காங்கே அதற்கு இடையூறு செய்வது போல் என்னென்னவோ பேசுகிறார்கள். ஒரு வரைமுறையே இல்லை. ராமர் பற்றிய பேச்சு, கோட்ஸே பற்றிய பேச்சு – இப்போது கோட்ஸேவுக்கு கோயில் என்று ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். எனக்குச் சந்தேகமே வந்து விட்டது. அதாவது, மோடிக்கு வரும் நற்பெயரைக் கெடுப்பதற்கென்றே, இந்த அரசின் கவனத்தைத் திசை திருப்பும் நோக்கத்துடனேயே இந்த மாதிரி எல்லாம் செய்கிறார்களோ என்று. சிலர் அவரது வளர்ச்சியைப் பொறுக்க மாட்டாமல், அவர்களால் இந்த மாதிரி காரியங்கள் நடத்தப்படுகின்றனவோ என்று எனக்குச் சந்தேகமே வந்து விட்டது”


பிஜேபிக்கு 7க்கும் குறைவான இடங்களில் வெற்றி பெற்றால் கூட, அந்த கட்சிக்கு நாங்கள் எதிர்கட்சி அந்தஸ்த்து தர தயங்கமாட்டோம் - ஆம்.அத்மி கட்சி

Read More...

Thursday, February 05, 2015

இவனை (என்னை) அறிந்தால் ! - போட்டி



ஃபேஸ் புக்கில் இந்த படத்தை பார்த்தேன். யார் என்று எனக்கு தெரியவில்லை.
வினு சக்ரவர்த்தி, மதன் பாப், நேபாளி பரத், தசாவதாரம் ஜப்பானிய கமல் மாதிரி இருக்கிறது. இது தான் இந்த சிலையின் தனித்தன்மை. சிங்கபூர், ஆஸ்திரேலியாவிற்கு கடத்திக்கொண்டு போகாமல் இருக்க வேண்டும்.


பின்னூட்டதில் சரியான விடையை சொல்லுங்க இல்லை ‘தல’ வெடித்துவிடும் போல இருக்கிறது.

Read More...

Friday, January 30, 2015

ஒரு பெரிய கடிதம் - ஜெயந்தி நடராஜன்



Hon’ble Smt. Sonia Gandhi,

President, Indian National Congress

November 5, 2014

Madam, I write to you with a very heavy heart. Over the last 11 months, I have suffered the most excruciating mental agony, and have been continuously attacked, wrongly vilified and defamed in the media, and exposed to every possible humiliation in public life. As I write today, more than 30 years of my loyal, faithful, and dedicated service to our party stand destroyed and in shambles around me. My entire career is ruined, and above all, the sacred and venerable legacy of my family, which served our nation and party with immense distinction, and patriotism stands in danger of being tarnished. As you are aware, I am a fourth generation Congress worker.

Three generations before me, fought for the independence of our country from the British, and spent many long years in jail, along with other stalwarts of the freedom movement. After independence, my family served the country and the Congress party with great dedication, and my grandfather who was the last Congress Chief Minister of the State, my aunt who was a selfless social worker, have etched the name of my family in the annals of our history as patriots and nationalists.

I myself have served the Congress party from 1984, have been a four time MP, and a former Minister of State, without a single blemish on my reputation, in terms of integrity in public life, and my loyalty to my party and my country. Thirty years later, for no fault of mine, I find that my own small work, and the glorious legacy of my family stand ruined. I am still unable to understand what I have done wrong, or what crime I have committed to have been treated like this in the party I have faithfully served so long. I want to categorically state that I have always been a loyal, sincere dedicated party worker, implicitly obeying the orders of my leaders. I have always carried out any task assigned to me with sincerity and dedication, and have never been guilty of any wrongdoing of any kind, in my public and personal life.



In these circumstances, the disaster which happened to me on the December 20, 2013, was a thunderbolt, which hit me from the blue and destroyed my life. Until now, I have been unable to understand what was wrongdoing was committed by me to suddenly receive what was virtually a sentence of death.

I want to place on record, that from December 20, 2013, until now, I have still not been told by you, why I was asked to resign from the Council of Ministers, nor have I ever been asked or given an opportunity to explain, if indeed I had committed any wrongdoing. On the other hand, the then Prime Minister Dr. Manmohan Singh wrote a letter to me, accepting my resignation, in which he praised the excellent work I had done as Minister, and what he termed my valuable contribution as Minister.

In these circumstances, it was clearly not the Prime Minister nor my work in Government, which led to my ouster as Minister. Thus it still baffles me, why I was humiliated so brutally.

To recall the sequence of events, I would like to record, that I was carrying out my duties as Minister of State (I/C) Environment and Forests in the routine course, when suddenly that day on December 20, 2013, the then PM, Dr. Manmohan Singh summoned me to his office. When I entered he stood up from his chair, looking tense and grim, and uttered these exact words. He said “Jayanthi, I have been told by Congress President, that your services are required for party work.” I was puzzled, and I said, “Yes Sir. So what should I do?” He replied, “She wants you to resign.” I was shocked and said, “Resign Sir? But when?” He replied “Today.” I once again asked him if this was what the Congress president wished. He answered in the affirmative. Unsuspecting, and trusting you totally, I did not utter a single word, but smiled at him and said I would comply with the wishes of the Congress President.

I was so guile free, that I honestly believed that you wanted me to work for the party, and that it was an honour to be so chosen. I did not for a second at that time, imagine the consequences of resigning just 100 days before the elections were due, and what would lie in store for me in the future. I trusted you with my life, and even more importantly, with my reputation, my career and the legacy of my family.

Thereafter, I asked for time to meet you. However, I was told that I could talk to you on the telephone. During our conversation I repeated what the Prime Minister told me, and you reiterated that I should resign and do Party work. Within half an hour of meeting the then Prime Minister, I sent in my letter of resignation, stating that I would like to resign from the office of Minister, due to my desire to devote myself to party work, ahead of the Lok Sabha elections. As mentioned earlier, Dr. Singh immediately accepted my resignation, and in that letter profusely lauded my contribution to the government.

The next day my resignation was headlines in the media, and all the initial reports correctly reported that I had stepped down for party work. By the afternoon, to my shock, I received information that persons from the office of Shri Rahul Gandhi were calling the media and planting stories that my resignation was NOT for party work.

My sources were impeccable, and I felt unease. Thereafter, the media was flooded with negative stories about me. The same day, namely, the day after I resigned, Shri Rahul Gandhi addressed a FICCI meeting of industrialists, where he made uncomplimentary references to delays in environmental clearances, and the adverse effects upon the economy, and assured the corporate world, that the party and government would henceforth ensure that there would be no delays, and bottlenecks for industry. After being alerted by the media, I saw the entire speech on YouTube. It was then that some in the media questioned me if I had been asked to resign immediately, to enable Shri Rahul Gandhi to address FICCI and the corporate world with the news of my resignation in the background.

An assurance was sought to be given to the corporate world that they need no longer worry about environmental clearance delays and that bottlenecks would be removed, although throughout my very brief tenure, I strictly followed the laws and rules and tried to protect the environment, in keeping with the legacy of Smt. Indira Gandhi and Shri Rajiv Gandhi, who first brought in the Environment Protection Act. Since I had only followed this line of our party, I could not understand why I had been asked to resign within half an hour on the previous day, especially since I had never been told of any issues prior to December 20, 2013. Some analysts speculated that I might be projected as the focal point for the perceived failure of the economy at that time.

What followed was a hysterical vicious false and motivated campaign against me, in the media, orchestrated entirely by particular chosen individuals in the party. There was not a single word of truth in what was said, nor was there a single concrete fact.

I was never a bottleneck, nor was I ever responsible for unwarranted delays in major projects, and I can prove this at any time. I was shattered by the attack upon me, and bewildered. I wrote a passionate message to Shri Rahul Gandhi, about my removal as Minister, and his speech, at FICCI, and asked him what wrongdoing I had committed to warrant this treatment. I said, that I should have been asked for an explanation, IF I had done anything wrong, as even a murderer has his say in court, and here I don’t even know what, if any wrong doing was committed by me. I told him that my family legacy and my name would be forever ruined, and all I had done was my duty. I asked him to tell me, what wrong I had committed. I asked for time to meet him. He replied that he was “running a little busy” at that time, but that he would meet me a little later.

Despite several requests, that day never came. Not till this minute. I took a break of 10 days, and went to my sister’s home to recover.

When I returned, in the first week of January 2014, I was given an appointment to meet you. During our meeting, I explained my agony to you, over the attack which had been unleashed upon me and asked what I had done wrong. You replied that the elections were coming up and I was required for party work. I told you that the media was keen I should speak to them in view of the huge speculation over my resignation, but you specifically told me not to meet the media. From that day until now, I have honoured that word. But from that day until now, I have neither been given party work, nor have I been given an opportunity to meet you, despite several requests.

In fact, later in January, I was again shocked and distressed to receive a telephone call from Ajay Maken, Head of Congress Media cell. He informed me, that my name was being removed from the list of party spokespersons, that the decision was taken “at the highest level” and other work would be assigned to me. I have served as party spokesperson for over 10 long years during very difficult times. I have defended the party day and night, 24 hours a day despite huge domestic problems, including my mother suffering from a brain tumour, and ultimately dying after suffering for 3 long years, during which I not only served as her principal caregiver, but also constantly travelled to Delhi to serve as party spokesperson, without even being a MP.

My sacrifices, more importantly the sacrifices made by my family, my parents, and husband, were all for the cause of the Congress party. I was given an opportunity to serve as Minister for just over two years, but served the party day and night, for the last 30 odd years. Throughout, there has never been a blemish upon my reputation.

In fact apart from hundreds of others, Dr. Manmohan Singh and you have several times praised me for my work as spokesperson for the party. I only mentioned this to point out my track record was perfect, and in ten long years I have not made even one mistake as spokesperson. It was therefore clearly a deliberate decision to remove me from the list of spokespersons, and for reasons which are still unknown to me.

I also feel that I have been pressurised and used to lead issues which I considered wrong. An instance: While I was still a Minister, an important matter which has caused me great agitation is the fact that I was called upon to attack the present Prime Minister Shri Narendra Modi on what is referred to in the media as ‘Snoopgate.’

Despite the fact that I initially refused, because I thought that the party should attack Shri Modi on policy and governance and not drag an unknown woman into a controversy, Shri Ajay Maken telephoned me on November 16, 2013, while I was on tour and asked me to come to Delhi immediately to address a press conference on the issue. I expressed my disinclination to do this, and refused the assignment, mentioning that I was a Minister at that time, and this should not be taken as the point of view of Government. I suggested perhaps an Official Spokesperson should do the Press Conference, if so desired. Shri Maken told me once again, that this was a decision taken at “the highest level” and that I had no choice in the matter. After the press conference throughout the controversy which followed I was told by Shri Maken to fiercely attack Shri Modi, on TV channels and during debates, although I was otherwise never fielded in the media after appointment as Minister.

During my tenure as Minister, it was the clear and specific policy of the party, to take all steps to protect the environment, and carry forward the legacy of Smt. Indira Gandhi and Shri Rajiv Gandhi, to preserve the environment, and keep a balance between environment and industry. As Chairperson NAC, you have written several letters to me regarding projects in the Environment Ministry, and protection of tribal rights, and I have always kept you briefed that due care was being taken by me to protect the environment. I received specific requests [which used to be directives for us] from Shri Rahul Gandhi and his office forwarding environmental concerns in some important areas and I took care to honour those “requests.” Shri Rahul Gandhi went in person to Niyamgiri Hills in Odisha, and publicly declared to the Dongria Kondh tribals that he would be their “sipahi” and would not allow their interests to suffer at the hands of mining giant Vedanta. His views in the matter were conveyed to me by his office, and I took great care to ensure that the interests of the tribals were protected and rejected environmental clearance to Vendanta despite tremendous pressure from my colleagues in cabinet, and huge criticism from industry for what was described as “stalling” a Rs. 30,000 crore investment from Vedanta.

Fortunately, my decision was upheld by the Supreme Court. The same happened in the case of the Adani projects, where I faced tremendous criticism from within the cabinet and outside, for stalling investment at a time when the country was going through a difficult time in terms of the economy. The complaints of the local fisherfolk and NGOs of environmental violations in the Adani case were forwarded to me by Shri Rahul Gandhi’s office, and I was told to liaise with Shri Dipak Babaria in the matter. Occasionally, I apprised Shri Rahul Gandhi of steps I had taken, and he responded positively. In fact you have yourself conveyed your concern in this regard in letters written to me. In several cases including the stalled GVK power project regarding the Dhari Devi temple in Himachal Pradesh, the Lavasa project in Maharashtra, the Nirma cement plant in Gujarat and in several other cases I was given specific input, to make my decision. Apart from this Shri Pulok Chatterji, Principal Secretary to the Prime Minister was in constant touch with me, and officers of the Ministry in guiding the decisions to be taken by the Ministry at that time.

So in my decision making I have factored in the party line despite all criticisms against me and therefore several decisions of mine were expressly overruled by the Prime Minister.

My object in pointing out the above to you is to bring to your notice that, in several cases the party high command had very strong views regarding environmental violations. This was the reason that I repeatedly challenged my colleagues in cabinet, thus bringing down upon my own head the anger and wrath of the entire cabinet, and also the entire corporate world. Still, I soldiered on doing my duty. This is the reason why I am so stunned and shocked that in the end, I was removed as Minister just 100 days before elections although I had committed no wrong doing, and none was pointed out to me, in fact the then Prime Minister praised my work, while accepting my resignation. Thereafter, although I repeatedly sought clarification, as to what wrong doing I was guilty of to have been so brutally humiliated, and further humiliated by being removed as Spokesperson, no answer was given to me. Despite my repeated attempts to meet Shri Rahul Gandhi and you, no appointment was given to me. Dr. Manmohan Singh, and you, both assured me at the time of making me resign that my services were required for party work. No other explanation has been given to me till date.

After my removal as Minister, there was widespread news coverage in the Kerala media that my removal was because I had notified the order on protection of the Western Ghats, the Kasturirangan Committee report, on December 19, 2013, (just one day before my removal) which had been bitterly opposed some sections of society in Kerala, who felt that this order would adversely affect their economic interests, and had expressed their opposition to the Prime Minister and to you. Nevertheless, in the interest of protecting the environment, and pursuant to orders of court, I took that important decision.

My successor Shri Moily, put my orders on hold. A few days before I was removed as Minister, I needed to review the Adani file for some legal issues. When I sent for the file, I was told that it was “missing.” After considerable search, my officials “found” it, apparently in the washroom of the computer section, the very day on which I had been asking to resign. Clearly some officials in my then Ministry did not want to send that file back to me, for unknown reasons.

Surely you were aware that removing a Minister just one hundred days before Lok Sabha elections without any wrongdoing being even alleged against her, and on the contrary, the Prime Minister lauding my work in writing, would have devastating effects upon me, my career, everything I have worked for over 30 years, and above all the patriotic legacy of my family?

Yet this was done to me. I am a mere cog in the wheel, a helpless loyal Congress worker. Just as could be predicted, my reputation, my career and my life now lie in shreds around me. And I have committed no wrong.

Significantly, if indeed I had been guilty of wrongdoing, I would have been happy to have been given a chance to defend myself, and I would have emerged pure and transparent and victorious.

This opportunity was not given to me, I was simply told I was required for party work, but not used for it also making me feel that that was a euphemism to get me to resign.

Over the last 11 months I have undergone untold mental and physical agony, as a result of this incident. I have major health issues due to my tension and humiliation over the treatment meted out to me, and my future looks bleak. More importantly, I need to save the legacy of my family or children and my future generations will not forgive me.

You may wonder why I write to you now, which I have decided to do after 4 months of prayer and contemplation. I wish to record that I tried several times to meet Shri Rahul Gandhi and you, but was not given an appointment. During our last meeting, and only meeting after my resignation, you instructed me to avoid the media. Until today I have followed your instructions. Just two days ago, Shri Vasan left the Congress and formed his own party. It was only on the day before Shri Vasan left, that I received my first ever communication from AICC in the form of a telephone call from Shri Motilal Vora, who wanted to know what my stand was regarding Shri Vasan, and what my future course of action would be.

Until Shri Vasan left, nobody even spoke to me. This was the reason that people began to speculate that I had become a scapegoat for the economic problems of the UPA government. However, whatever is said now, the damage to my reputation has been complete and devastating. And future generations of my family will not forgive me if I do not set the record straight. I have therefore chosen this time to write to you. I am doing it after four months of prayers and contemplation and coming to the conclusion that I need to write to you the truth which you know as much as I do.

While there is considerable churning going on in the party now, my own problems however are far deeper, and are both in relation to the party in general, and how I have been treated.

Madam, most respectfully, I request you to kindly let me know at least now, what wrongdoing I am alleged to have committed to be subject to such repeated humiliation. If indeed I am alleged to have done anything wrong, I do not understand the reason why this was not placed before me, and why I was not given an opportunity to defend myself for 11 long months. I am sure you will understand how important it is for me to protect my reputation and that of my family. Without a single word being said I have been humiliated for 11 months. I would be grateful if you would be so gracious as to at least understand my anguish.

– Jayanthi Natarajan
"I myself have served the Congress party from 1984, have been a four time MP, and a former Minister of State, without a single blemish on my reputation, in terms of integrity in public life, and my loyalty to my party and my country." -See the order - First Party then Country !

Read More...

Monday, January 26, 2015

ஆர்.கே. லட்சுமண் - அஞ்சலி



அஞ்சலி

Read More...